จรวดวี-2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ขีปนาวุธ วี-2
Fusée V2.jpg
แบบจำลองขีปนาวุธ วี-2
ชนิด ขีปนาวุธ
สัญชาติ  ไรช์เยอรมัน
บทบาท
ประจำการ 1944–1952
ผู้ใช้งาน  ไรช์เยอรมัน
 สหราชอาณาจักร (หลังสงคราม)
 สหรัฐ (หลังสงคราม)
 สหภาพโซเวียต (หลังสงคราม)
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ ศูนย์วิจัยกองทัพบกพีเนมุนด์
บริษัทผู้ผลิต Mittelwerk GmbH
มูลค่า 100,000 RM January 1944, 50,000 RM March 1945[1]
ช่วงการผลิต 16 March 1942- 1945 (Germany)
some assembled post war.
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 12,500 กิโลกรัม
ความยาว 14 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.65 m (5 ft 5 in)

หัวรบ 1,000 kg (2,200 lb) Amatol
กลไกการจุดชนวน ระเบิดเมื่อพุ่งชนเป้าหมาย

ความยาวระหว่างปลายปีก 3.56 m (11 ft 8 in)
Propellant 3,810 kg (8,400 lb) 75% ethanol/25% water
4,910 kg (10,820 lb) liquid oxygen
พิสัยปฏิบัติการ 320 กิโลเมตร
ความสูงปฏิบัติการ 88 km (55 mi) maximum altitude on long range trajectory,
206 km (128 mi) maximum altitude if launched vertically.
ความเร็ว ความเร็วสูงสุด: 5,760 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ความเร็วขณะพุ่งชนเป้าหมาย: 2,880 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ระบบนำวิถี ใช้ไจโรสโคประบุทิศทาง
ใช้กับ ฐานปล่อยขีปนาวุธ

V-2 (เยอรมัน: Vergeltungswaffe 2, ชื่อทางเทคนิค "อาวุธล้างแค้น 2") Aggregat-4 (A4) เป็นขีปนาวุธระยะสั้นที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศเยอรมนีโดยมีเป้าหมายเฉพาะเจาะจงที่กรุงลอนดอนและต่อมาที่แอนต์เวิร์ป

โดยปกติจะเรียกว่าจรวด V-2, เป็นจรวดเชื้อเพลิงเหลว-ที่เป็นขีปนาวุธต่อสู้ขีปนาวุธที่มีพิสัยทำการในระยะไกล [2] เป็นครั้งแรกของโลกและเป็นที่รู้จักครั้งแรกในฐานะที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์ที่จะเข้าสู่บริเวณพื้นที่รอบนอกอวกาศ [3] มันเป็นต้นกำเนิดของจรวดสมัยใหม่, [4] รวมทั้งผู้ที่นำมาใช้ในโครงการอวกาศโดยสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ในระหว่างผลพวงของสงครามโลกครั้งที่สองรัฐบาลอเมริกัน, โซเวียต, และอังกฤษทั้งหมดได้เข้าถึงจรวด V-2 ซึ่งการออกแบบทางเทคนิคนั้นได้ผลดีเช่นเดียวกับที่นักวิทยาศาสตร์เยอรมันที่เคยรับผิดชอบในการสร้างจรวดที่สามารถสร้างมันขึ้นมาใช้งานได้ผลจริง ๆ มาแล้ว,

จรวด V-2 ประสบความสำเร็จในการทดสอบครั้งแรกในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ.1942 โดยถูกปล่อยจากแท่นทดสอบที่ 6 สนามบินพีเนมุนด์ในเยอรมนี

อ้างอิง[แก้]

  • Oberg, Jim. "'Space Power Theory". U.S. Air Force Space Command: Government Printing Office. p. 143. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2009-02-03. สืบค้นเมื่อ 2008-11-28. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help); Unknown parameter |month= ignored (help) 24,000 fighters could have been produced instead of the inaccurate V-weapons.
  • Harris, Arthur T (1995). Despatch on War Operations: 23rd February, 1942, to 8th May, 1945. p. xliii. ISBN 0-7146-4692-X. สืบค้นเมื่อ 2008-07-04. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  • King, Benjamin and Timothy J. Kutta (1998). Impact: The History of Germany's V-Weapons in World War II . (Alternately: Impact: An Operational History of Germany's V Weapons in World War II.) Rockville Centre, New York: Sarpedon Publishers, 1998. ISBN 1-885119-51-8, ISBN 1-86227-024-4. Da Capo Press; Reprint edition, 2003: ISBN 0-306-81292-4.
  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Kennedy
  2. 'Long-range' in the context of the time. See NASA history article. Archived 2009-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  3. Peenemünde', Walter Dornberger, Moewig, Berlin 1984. ISBN 3-8118-4341-9.
  4. NOVA science programme(s). Sputnik Declassified. Public Broadcasting Service (PBS). 2008.