คาร์คาร็อธ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

คาร์คาร็อธ เป็นตัวละครในนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นพญาสุนัขป่าของมอร์ก็อธ ชื่อนี้แปลว่า ไอ้เขี้ยวแดง มีอีกชื่อคือ อันเฟาเกลีย แปลว่าคมเขี้ยวอันหื่นกระหาย เป็นทายาทของเดรากลูอิน (พญาสุนัขป่าของเซารอนที่โดนฮูอันสังหาร) โดยมอร์ก็อธนำมาเลี้ยงด้วยการให้กินเนื้อของเขาเอง และให้เฝ้าประตูแห่งอังก์บันด์ไว้จนกว่าฮูอัน(สุนัขล่าเนื้อแห่งวาลินอร์)จะมาเมื่อครั้งฮูอันมา คาร์คาร็อธได้โดนลูธิเอนบุตรีแห่งธิงโกลแห่งโดริอัธทำให้สลบไป เบเรนกับลูธิเอนจึงเข้าไปเอาซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์ก็อธมาได้ แต่เมื่อเบเรนกับลูธิเอนออกมา คาร์คาร็อธก็ตื่นแล้วและกัดมือที่เบเรนถือซิลมาริลไว้จนขาด และกลืนมันลงไปทำให้อวัยวะภายในโดนเผา จนมันกลายเป็นบ้า และออกอาละวาดไปถึงอาณาจักรโดริอัธ เมื่อเบเรนกับลูธิเอนกลับไปถึงโดริอัธ กษัตริย์ธิงโกลจึงพาพวกเขารวมทั้ง ฮูอัน มาบลุง และเบเล็กไปจับคาร์คาร็อธ นั่นทำให้เกิดการต่อสู้อันมีชื่อเสียงระหว่างฮูอันกับคาร์คาร็อธ โดยฮูอันเป็นฝ่ายชนะและกลับมาตายแทบเท้าเบเรน

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]