กุฎาคาร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทเป็นตัวอย่างของกุฎาคารทรงปราสาท

กุฎาคาร แปลว่า เรือนยอด มีรากศัพท์มาจากภาษาบาลี และสันสกฤตที่ตรงกันว่า กูฎาคาร หมายถึง อาคารหรือเรือนที่มีหลังคาเป็นยอดแหลม

คำจำกัดความเฉพาะ[แก้]

  • เป็นยอดที่ต่อจากหลังคา
  • เป็นของสูงเนื่องจากสร้างโดยพระบรมราชโองการ
  • เป็นของสูงเกี่ยวกับการเทิดทูนพุทธศาสนาหรือเทพเจ้า

ประเภทของกุฎาคาร[แก้]

อ้างอิง[แก้]