แอร์โกเล เด โรแบร์ตี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอร์โคเล เดรอแบร์ติ
Ercole de' Roberti 001.jpg
“ภาพเหมือนของจิโอวานนิที่ 2 เบนติโวกลิโอ”
หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)


วันเกิด ราว ค.ศ. 1451
วันเสียชีวิต ค.ศ. 1496
เชื้อชาติ อิตาลี
สาขา จิตรกรรม
ประเภทงาน จิตรกรรมฝาผนัง
ยุค ฟื้นฟูศิลปวิทยา

แอร์โคเล เดรอแบร์ติ (อังกฤษ: Ercole de' Roberti หรือ Ercole Ferrarese หรือ Ercole da Ferrara) (ราว ค.ศ. 1451 - ค.ศ. 1496) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง แอร์โคเล เดรอแบร์ติเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1451 เป็นบุตรของยามรักษาประตูที่ปราสาทของตระกูลเอสเต ต่อมาก็ได้เป็นจิตรกรประจำสำนักของตระกูล แต่งานเขียนของแอร์โคเลมีเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้น และงานส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายไป

จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของแอร์โคเล เดรอแบร์ติในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น” และบรรยายถึงแอร์โคเลว่า

“แอร์โคเลเป็นคนชอบดื่มไวน์เอามากๆ และความเมาอันสม่ำเสมอก็มีส่วนทำให้อายุสั้น ที่ทำมาจนอายุได้สี่สิบปีโดยไม่มีอุบัติเหตแต่อย่างใด แต่วันหนึ่งแอร์โคเลก็ล้มพับไปเพราะเส้นเลือดในสมองแตกซึ่งก็เป็นการทำให้ชีวิตสิ้นสุดในระยะเวลาไม่นานนัก”[1]

ผลงาน[แก้]

ในปี ค.ศ. 1473 เมื่อมีอายุได้ 17 ปีแอร์โคเลก็ย้ายจากเฟอร์ราราไปโบโลนยาไปฝึกงานที่ห้องเขียนภาพของฟรานเชสโค เดล คอสสา (ตามคำบอกเล่าของวาซารี ฝึกงานกับลอเร็นโซ คอสตาด้วยแต่ข้อมูลหลังนี้ไม่น่าเป็นไปได้เพราะแอร์โคเลมีอายุแก่กว่าคอสตาหลายปี)[1] นอกจากนั้นก็เชื่อกันว่าแอร์โคเลมีส่วนในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่วังสคิฟาโนเอีย

งานชิ้นสำคัญชิ้นแรกคือภาพเขียนในชาเปลกริฟโฟนิสำหรับบาซิลิกาซานเพโทรนิโอในโบโลนยาเป็นฐานฉากแท่นบูชาที่เป็นภาพ “ปาฏิหาริย์ของนักบุญวินเซนต์ แฟร์เรอร์” (ราว ค.ศ. 1473) (ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน)[2] และงานเขียนประกอบฉากแท่นบูชาสำหรับงานที่คอสสาได้รับจ้าง

ในปี ค.ศ. 1480 แอร์โคเลก็เขียนฉากแท่นบูชาชิ้นใหญ่เป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์กับนักบุญ” สำหรับวัดซานตามาเรียอินพอร์โตที่เมืองราเวนนา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลาน ภาพเหมือนของจิโอวานนิที่ 2 เบนติโวกลิโอและจิเนฟรา เบนติโวกลิโอ (ราว ค.ศ. 1480) ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ก็กล่าวกันว่าเป็นงานเขียนของแอร์โคเล

แอร์โคเลเป็นช่างเขียนประจำสำนักของตระกูลเอสเตในเฟอร์ราราต่อจากโคสิโม ทูรา ราวปี ค.ศ. 1486 ดูเหมือนว่าแอร์โคเลจะไม่เป็นแต่เพียงจิตรกรเท่านั้นแต่ยังติดตามอัลฟอนโซ เดสเตไปเฝ้าพระสันตะปาปาในกรุงโรม เป็นผู้จัดการเครื่องแต่งตัวสำหรับการสมรสของอิซาเบลลา เดสเตที่มานตัว และอาจจะทำซาลามีด้วย[3]


ฐานฉากแท่นบูชาที่เป็นภาพ “ปาฏิหาริย์ของนักบุญวินเซนต์ แฟร์เรอร์” ที่เขียนสำหรับชาเปลกริฟโฟนิสำหรับบาซิลิกาซานเพโทรนิโอในโบโลนยา
(ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน)

ภาพเขียนอื่นก็ได้แก่ “พอร์เทียและบรูทัส” (ราว ค.ศ. 1486-ค.ศ. 1490) ที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเอเลโนราแห่งอารากอน ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา[4] และ “นักบุุญเจอโรมในป่า” (พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตี, ลอสแอนเจลิส)

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แอร์โคเล เดรอแบร์ติ

ระเบียงภาพ[แก้]