แม็กซิมัมเบรก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รอนนี โอซุลลิแวน ทำแม็กซิมัมเบรกอย่างเป็นทางการถึง 13 ครั้ง มากที่สุดจากผู้เล่นอื่น

แม็กซิมัมเบรก (อังกฤษ: Maximum break) ในทางสนุกเกอร์หมายถึงคะแนนสูงสุด มักจะเป็นที่รู้จักกันใน แม็กซิมัม (maximum) 147[1] หรือภาษาปากเรียกว่า วันโฟร์เซเวน (one-four-seven) คะแนน 147 รวบรวมจากการแทงลงหลุมทั้งหมด 15 แดง กับ 15 ดำ สำหรับ 120 คะแนน แล้วก็ลูกสีทั้งหมดหกลูกอีก 27 คะแนน[1]

โจ เดวิส ทำแม็กซิมัมเบรกครั้งแรกในปี 1955 โดยเจอกับ วิลลี สมิธ แข่งขันที่เลสเตอร์สแควร์ฮอลล์ ในลอนดอน แม็กซิมัมเบรกอย่างเป็นทางการได้เกิดขึ้นครั้งแรกในการแข่งขันอาชีพโดย สตีฟ เดวิส ในปี 1982 พบกับ จอห์น สเปนเซอร์ นอกจากนี้ยังเป็นแม็กซิมัมเบรกครั้งแรกในระหว่างการถ่ายทอดสด ในปีต่อมา คลิฟฟ์ ทอร์เบิร์น กลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำแม็กซิมัมเบรกในรายการเวิลด์แชมเปียนชิป (World Championship)[2] แม็กซิมัมเบรกตอนนี้ได้ประสบความสำเร็จมากกว่า 100 ครั้งในการแข่งขันอาชีพ รอนนี โอซุลลิแวน ได้รวบรวมแม็กซิมัมเบรกอย่างเป็นทางการถึง 13 ครั้ง เป็นจำนวนมากที่สุดจากผู้เล่นอาชีพคนอื่น[3] ตามด้วย สตีเฟน เฮนดรี ทำได้ 11 ครั้ง จอห์น ฮิกกินส์ 7 ครั้ง ติง จวิ้นฮุย 5 ครั้ง รอนนี โอซุลลิแวนยังได้บันทึกการทำแม็กซิมัมเบรกที่เร็วที่สุดในโลกโดยใช้เวลา 5 นาที 20 วินาที

มากกว่า 147 คะแนนขึ้นไปเป็นในกรณีจากฟรีบอล (free ball) เนื่องจากการฟาวล์ของฝ่ายตรงข้าม ที่ได้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในการแข่งขันระดับอาชีพ เจมี เบอร์เนตต์ ทำได้ 148 คะแนนในรอบคัดเลือกในรายการยูเคแชมเปียนชิป 2004[4]

ในสนุกเกอร์ 6-แดง แม็กซิมัมเบรกคือ 75 คะแนน ที่มีสีแดงน้อยลงเป็นเหตุให้มีการจดคะแนนจึงน้อยลงไปด้วย ในสนุกเกอร์พลัส แม็กซิมัมเบรกคือ 210 คะแนน เนื่องจากมีการเพิ่มเติมลูกสีที่มีคะแนนสูง อย่างไรก็ตามไม่ค่อยได้รับประสบความสำเร็จเพราะระยะห่างระหว่างลูกสีม่วงและสีแดง[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Bartsch-Parker, Elizabeth; O'Maolalaigh, Roibeard; Burger, Stephen (1999). British Phrasebook (1st ed.). Hawthorn, Vic.: Lonely Planet. p. 146. ISBN 0-86442-484-1. สืบค้นเมื่อ 17 November 2012. 
  2. "Snooker's historic maximum breaks". Sporting Life. 7 December 2013. สืบค้นเมื่อ 14 February 2014. 
  3. "O'Sullivan maximum seals title". Sporting Life. 2 March 2014. สืบค้นเมื่อ 2 March 2014. 
  4. Everton, Clive (18 October 2004). "Burnett's break goes one better". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 9 May 2012. 
  5. Morrison, Ian. "Unlucky break for Snooker Plus". Daily Mail. สืบค้นเมื่อ 27 May 2012. (ต้องรับบริการ)