เรเปียร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เรเปียร์

เรเปียร์ (rapier) เป็นดาบปลายแหลมที่มีใบผอมบาง ใช้ในการโจมตีในลักษณะแทงและฟัน ประวัติศาสตร์ของเรเปียร์พบในทวีปยุโรปในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 17

ส่วนประกอบ[แก้]

ด้ามจับ 
ด้ามจับของเรเปียร์มักจะมีการออกแบบเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยมีลักษณะที่ซับซ้อน ไว้ปกป้องมือ
ใบดาบ 
ใบดาบเรเปียร์จะมีลักษณะบางและชลูด โดยแบ่งออกเป็น สอง สาม สี่ ห้า หรือ เก้าส่วน

อ้างอิง[แก้]

  • John Clements. Renaissance Swordsmanship : The Illustrated Book Of Rapiers And Cut And Thrust Swords And Their Use. Paladin Press, 1997. ISBN 0-87364-919-2