เน็กซัสวัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เน็กซัสวัน
Nexus One
ยี่ห้อ กูเกิล / เอชทีซี
ผู้ผลิต เอชทีซี คอร์ปอเรชัน
ซีรีส์ กูเกิล เน็กซัส
เครือข่ายที่รองรับ จีเอสเอ็ม, เอดจ์ 850/900/1800/1900 เมกาเฮิรตซ์
ยูเอ็มทีเอส 850/1900/2100 เมกาเฮิรตซ์
ยูเอ็มทีเอส 900/AWS/2100 เมกาเฮิรตซ์
เอชเอสดีพีเอ 7.2 เมกาบิตต่อวินาที
เอชเอสยูพีเอ 2 เมกาบิตต่อวินาที
จีพีอาร์เอส คลาส 10
เปิดตัวครั้งแรก 5 ม.ค. 2010; 4 ปีก่อน (2010-01-05) ใน
สหรัฐอเมริกา,
สหราชอาณาจักร,
ฮ่องกง
ขายในประเทศ ประเทศแคนาดา 16 มีนาคม 2010 (2010-03-16)
ประเทศสิงคโปร์ 30 เมษายน 2010 (2010-04-30)
ประเทศเยอรมนี 25 พฤษภาคม 2010 (2010-05-25)
ประเทศอิตาลี 28 พฤษภาคม 2010 (2010-05-28)
ประเทศเกาหลีใต้ 10 กรกฎาคม 2010 (2010-07-10)
รุ่นก่อนหน้า รุ่นแรกของซีรีส์
รุ่นหลัง เน็กซัสเอส
รูปแบบ จอสัมผัส
ขนาด สูง 119 มม. (4.7 นิ้ว)
กว้าง 59.8 มม. (2.35 นิ้ว)
หนา 11.5 มม. (0.45 นิ้ว)
น้ำหนัก 130 กรัม (4.6 ออนซ์)
100 กรัม (3.5 ออนซ์) (ไม่รวมแบตเตอรี)
ระบบปฏิบัติการ แอนดรอยด์ 2.1 "เอแคลร์"
สามารถอัปเดตเป็น 2.3.6 "จิงเจอร์เบรด"
ชิพ ควอล์คอมม์ สแนปดรากอน คิวเอสดี8250
ซีพียู 1 จิกะเฮิรตซ์ ควอล์คอมม์ สกอร์เปียน
จีพียู ควอล์คอมม์ อาดรีโน 200
แรม 512 เมกาไบต์
หน่วยความจำ 512 เมกาไบต์ (สำหรับติดตั้งแอปพลิเคชัน 190 เมกาไบต์)
หน่วยความจำภายนอก ไมโครเอสดีเอชซีจิกะไบต์ (สูงสุด 32 จิกะไบต์)
แบตเตอรี 1400 มิลลิแอมแปร์ต่อชั่วโมง แบตเตอรีลิเทียมไอออน
การป้อนข้อมูล มัลติทัช
มิเตอร์ความเร่ง
เอจีพีเอส
เซนเซอร์แสง
เข็มทิศ
แทร็กบอล
จอแสดงผล เมื่อเปิดตัว: อโมเลด
หลังจากวางขาย: ซูเปอร์แอลซีดี
3.7 นิ้ว (94 มม.) เพนไทล์
480×800 พิกเซล (254 พิกเซลต่อนิ้ว)
(0.38 ล้านพิกเซล)
อัตราส่วน 3:5 ไวด์วีจีเอ
สี 24 บิต
อัตราส่วนคอนทราสต์ 100,000:1
การตอบสนอง 1 มิลลิวินาที
กล้องหลัก 5.0 ล้านพิกเซล พร้อมดิจิตอลซูม 2 เท่า (2048×1536 พิกเซล)
ออโตโฟกัส
แอลอีดีแฟลช
บันทึกวิดีโอ 720×480 พิกเซล ที่ 20 ภาพต่อวินาที
กล้องหน้า ไม่มี
การเชื่อมต่อ 3.5 มิลลิเมตร ทีอาร์อาร์เอส
บลูทูธ 2.1 + อีดีอาร์ พร้อม เอ2ดีพี
ไมโครยูเอสบี 2.0
วายฟาย IEEE 802.11b/g/n
อัตราการดูดซึมเฉพาะ ส่วนหัว – 0.37 วัตต์/กิโลกรัม
ตัวเครื่อง – 0.74 วัตต์/กิโลกรัม
Hearing aid compatibility ไม่รองรับ
อ้างอิง [1][2][3][4][5]

เน็กซัสวัน (อังกฤษ: Nexus One) (รหัสเครื่อง เอชทีซี แพสชัน ;อังกฤษ: HTC Passion)[6]เป็นสมาร์ตโฟน รุ่นเรือธง รุ่นแรกของกูเกิล ที่ร่วมผลิตกับเอชทีซี โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2553 โดยใช้ระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซแอนดรอยด์[7][8] โดยรุ่นนี้สามารถใช้ข้อความเสียงได้[9][10] ซึ่งมีไมโครโฟนตัวที่สองสำหรับการตัดเสียงรบกวน[11]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Nexus One Owner's Manual NOOGG-220-101" (PDF). Google. June 16, 2010. pp. 17–19. Archived from the original on March 3, 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-03-03. 
  2. 2.3 coming to nexus one confirmed by google
  3. "The Nexus One Arrives". สืบค้นเมื่อ January 17, 2010. 
  4. "OET List Exhibits Report". Federal Communications Commission. สืบค้นเมื่อ January 6, 2010. 
  5. "Nexus One Specifications". forums.t-mobile.com. T-Mobile USA, Inc. January 6, 2010. Archived from the original on March 3, 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-03-03. 
  6. Photo: The Nexus One, aka HTC Passion, aka Google Phone, has leaked
  7. "Nexus One Phone". Google. 2010. สืบค้นเมื่อ January 6, 2010. 
  8. Jackson, Rob (January 5, 2010). "Nexus One Now Available...". Phandroid. สืบค้นเมื่อ January 6, 2010. 
  9. Mick, Jason (January 5, 2010). "Google Unveils the Nexus One, Coming to Verizon in Spring 2010". Daily Tech. สืบค้นเมื่อ January 6, 2010. 
  10. Topolsky, Joshua (January 4, 2010). "Nexus One Review". Engadget (AOL News). สืบค้นเมื่อ January 6, 2010. 
  11. Arrington, Michael (January 5, 2010). "Google Nexus One: The TechCrunch Review". Techcrunch.com. สืบค้นเมื่อ 2010-01-18.