อิมัลชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อิมัลชัน (ภาษาอังกฤษ: emulsion IPA: /ɪˈmʌlʃən/[1]) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากของที่ละลายเข้ากันเป็นเนื้อเดียวไม่ได้สองชนิดขึ้นไป โดยทำให้แตกตัว โดยตัวหนึ่งเป็นอนุภาคคอลลอยด์ (dispered phase) อีกตัวหนึ่งเป็นส่วนเนื้อเดียว (continuous phase) เรียกสารที่แตกตัวว่า อิมัลซิฟายเออร์ (Emulsifier)

ตัวอย่างอิมัลชัน[แก้]

อิมัลชัน สารเนื้อเดียว อนุภาคคอลลอยด์ อิมัลซิฟายเออร์
น้ำเสีย น้ำ น้ำมันหรือไขมัน สบู่หรือผงซักฟอก
นม น้ำนม ไขมันในนม เคซีน
น้ำสลัด น้ำมัน ไข่ขาว ไข่แดง (เลซิติน)

อิมัลซิฟายเออร์[แก้]

อิมัลซิฟายเออร์ (emulsifier) มักจะเป็นสารที่สามารถลดแรงตึงผิวได้ เนื่องจากการละลายของสารเกิดจากความต่างขั้วกัน ดังนั้นเพื่อให้สารผสมกันได้ โดยครึ่งหนึ่งจะมีขั้ว อีกครึ่งหนึ่งไม่ ตัวอย่างของสารอิมัลซิฟายเออร์เช่น

  • ไข่แดง (เลซิติน) เป็นอิมัลซิฟายเออร์ที่รับประทานได้ จึงผสมในอาหาร เช่นน้ำสลัด เนื้อขนมปัง
  • สารทำความสะอาดต่างๆ (detergent) น้ำยาล้างจาน ผงซักฟอก เป็นสารอิมัลซิฟายเออร์ทุกชนิด เพื่อทำความสะอาดคราบไขมันได้
  • เอนไซม์และสารโปรตีนชนิดอื่นๆ ในร่างกายเป็นอิมัลซิฟายเออร์เช่นกัน

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]