อัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ
Ultimate Fighting Championship
ประเภท บริษัทเอกชน
ก่อตั้งเมื่อ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993
ผู้ก่อตั้ง อาร์ท เดวี, โรรัน กราซี, โรเบิร์ท เมย์โรวิทช์[1]
บุคลากรหลัก

โลเรนโซ เฟอร์ติทต้า,ประธานกรรมการ และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
ดาน่า ไวท์, ประธานบริษัท
มาร์ค แรทเนอร์, รองประธานฝ่ายกำกับดูแลฝ่ายกิจการ

โจ ซิลว่า, รองประธานฝ่ายความสัมพันธ์กับความสามารถและเรื่องราว
อุตสาหกรรม สมาคมศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน
บริษัทแม่ บริษัท ซัฟฟา, จำกัด
คำขวัญ เป็นจริงเท่าที่ได้รับ
เว็บไซต์ http://www.ufc.com/

อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (ยูเอฟซี) (อังกฤษ: Ultimate Fighting Championship) เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ที่ใหญ่ที่สุดในโลก[2] ผู้ก่อตั้งโดย อาร์ท เดวี, โรรัน กราซี, โรเบิร์ท เมย์โรวิทช์ ซึ่งเป็นเจ้าภาพมากที่สุดของนักสู้ที่ติดอันดับในกีฬา[3][4] และสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก[5] ตั้งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีมี 8 หน่วยน้ำหนักและบังคับใช้กฎสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสม[6] โดยมีบริษัทแม่คือบริษัท ซัฟฟา จำกัด[7][8][9]

เหตุการณ์ยูเอฟซีครั้งแรกที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ที่เดนเวอร์ ,รัฐโคโลราโด วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือการระบุศิลปะการป้องกันตัวที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างคู่แข่งของสาขาวิชาการต่อสู้ที่แตกต่างกัน ได้แก่ มวยสากล ,บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู ,เทควันโด ,มวยปล้ำ ,มวยไทย ,คาราเต้ และลักษณะอื่น ๆ ในการแข่งขันในภายหลัง นักสู้เริ่มใช้เทคนิคประสิทธิภาพจากมากกว่าหนึ่งวินัย ในทางอ้อมซึ่งช่วยสร้างแบบที่แยกจากกันอย่างสิ้นเชิงของการต่อสู้ที่เรียกว่าศิลปะการต่อสู้แบบผสมในปัจจุบัน[10]

ด้วยข้อตกลงทางโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล และการขยายตลาดไปยัง แคนาดา ,ยุโรป ,ออสเตรเลีย[11]ในตะวันออกกลาง[12] ,เอเซีย[13] และตลาดใหม่ ๆ ในสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีในปี ค.ศ. 2011 ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ไปตามข่าวด้วยกระแสหลักในสื่อมากขึ้น ในปี ค.ศ. 2001 ขณะที่ผู้ชมสามารถเข้าถึงรายการยูเอฟซีในโทรทัศน์เพย์-เพอร์-วิวในสหรัฐอเมริกา ,บราซิล ,ออสเตรเลีย ,แคนาดา ,นิวซีแลนด์ และอิตาลี นอกจากนี้รายการยูเอฟซี ยังสามารถรับชมได้ในช่อง เอฟเอ๊กซ์ ,เฟาล์ทีวี และฟ็อกซ์[14] ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงช่องอีเอสพีเอ็น ในสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐไอร์แลนด์ รวมทั้ง 150 ประเทศและ 22 ภาษาที่ต่างกันทั่วโลก ยูเอฟซี ยังจัดเว็บไซต์โทรศัพท์มือถือสำหรับออนไปยังผู้ใช้และหน้าแถบกีฬาสำหรับแฟน ๆ เพื่อค้นหาสถานที่จะแสดงในเพย์-เพอร์-วิว[15] นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นสตรีมมิ่งโรคุอีกด้วย[16] รายการยูเอฟซีปรากฏอยู่ใน 130 ประเทศทั่วโลก[15] และยูเอฟซี ยังมีแผนจะขยายตัวต่อในต่างประเทศที่โชว์ประจำในประเทศแคนาดา และสหราชอาณาจักรมีสำนักงานที่จัดตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายกลุ่มผู้ชมในยุโรป[17]

แชมป์คนปัจจุบัน[แก้]

เข็มขัดแชมป์ยูเอฟซี

ชาย

ดิวิชั่น จำกัดน้ำหนักคันกว่า แชมเปี้ยน นับตั้งแต่ การป้องกันแชมป์
เฮฟวี่เวท 265 ปอนด์ (120.2 kg; 18.9 st) สหรัฐอเมริกา เคน เวลาสเควส 29 ธันวาคมคม ค.ศ. 2012(UFC 155) 1
ไลท์เฮฟวี่เวท 205 ปอนด์ (93.0 kg; 14.6 st) สหรัฐอเมริกา จอน โจนส์ 19 มีนาคม ค.ศ. 2011 (UFC 128) 5
มิดเดิลเวท 185 ปอนด์ (83.9 kg; 13.2 st) สหรัฐอเมริกา คริส ไวต์แมน 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 (UFC 162) 0
เวลเทอร์เวท 170 ปอนด์ (77.1 kg; 12.1 st) แคนาดา จอร์จ เซนต์-ปิแอร์ 19 เมษายน ค.ศ. 2008 (UFC 83) 8
ไลท์เวท 155 ปอนด์ (70.3 kg; 11.1 st) สหรัฐอเมริกา แอนโทนี เพททิส 31 สิงหาคม ค.ศ. 2013 (UFC 164) 0
เฟียเธอร์เวท 145 ปอนด์ (65.8 kg; 10.4 st) บราซิล โจเซ่ อัลโด้ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 (UFC 123) 5
แบนแทมเวท 135 ปอนด์ (61.2 kg; 9.6 st) สหรัฐอเมริกา โดมินิค ครูซ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (WEC 53) 2
แบนแทมเวท ( เฉพาะกาล ) 135 ปอนด์ (61.2 kg; 9.6 st) บราซิล เรนอน บารัว 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 (WEC 53) 1
ฟลายเวท 125 ปอนด์ (56.7 kg; 8.9 st) สหรัฐอเมริกา ดิมิทรีอุส จอห์นสัน 22 กันยายน ค.ศ. 2012 (UFC 152) 2

หญิง

ดิวิชั่น จำกัดน้ำหนักคันกว่า แชมเปี้ยน นับตั้งแต่ การป้องกันแชมป์
แบนแทมเวท 135 ปอนด์ (61.2 kg; 9.6 st) สหรัฐอเมริกา รอนดา เราซีย์ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (Strikeforce: Rousey vs. Kaufman) 1

อ้างอิง[แก้]

  1. NO HOLDS BARRED: Amber Tate, from Northeast State Community College speaks With Bob Meyrowitz
  2. Gross, Josh (March 20, 2011). "UFC buys rival Strikeforce". ESPN.com. สืบค้นเมื่อ July 2, 2011. 
  3. "What is MMA and the UFC?". Ultimate Fighting Championship. สืบค้นเมื่อ December 31, 2011. 
  4. "Sherdog.com's Pound-for-Pound Top 10". Sherdog.com. August 21, 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-09-15. 
  5. Roling, Leland (June 3, 2010). "The UFC's Ambitious Global Expansion Plans Could Reap Huge Benefits and Revenues". BloodyElbow.com. สืบค้นเมื่อ July 2, 2011. 
  6. "Learn UFC Rules". Ultimate Fighting Championship. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  7. Miller, Matthew (May 5, 2008). "Ultimate Cash Machine". Forbes. Archived from the original on August 24, 2011. สืบค้นเมื่อ 2009-06-27. 
  8. Hedegaard, Eric (June 12, 2008). "What The F**k Is Dana White Fighting For?". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ 2008-06-04. "And while other mixed-martial-arts outfits have sprung up, none is as big or has as much top-notch talent as the UFC." 
  9. Stefano, Dan (June 25, 2009). "Former UFC champ helps promote Pittsburgh event". Pittsburgh Tribune-Review. สืบค้นเมื่อ 2009-06-27. 
  10. "Royce Gracie's Legacy, BJJ's Relevance on the Decline in Modern MMA". Bleacher Report. 2012-04-27. สืบค้นเมื่อ 2012-11-19. 
  11. "Australia tapped an annual UFC destination". MMAjunkie.com. February 20, 2010. Archived from the original on 2012-05-25. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  12. "Dana White on UFC in Abu Dhabi, Afghanistan and GSP vs. Silva". MMA Fighting. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  13. Stupp, Dann (August 29, 2010). "UFC officials announce Asian operations, NBA exec Mark Fischer named head". MMAjunkie.com. Archived from the original on 2012-05-25. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  14. "It’s Official: UFC and Fox Are Now in Business Together". MMAWeekly.com. August 18, 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-08-18. 
  15. 15.0 15.1 "The Fight Network". The Fight Network. March 9, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  16. Roku Channel Store
  17. "UFC ANNOUNCES EUROPEAN EXPANSION". MMAWeekly.com. August 14, 2006. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]