อันตรกิริยาอย่างอ่อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อันตรกิริยาอย่างอ่อน หรือบางครั้งเรียกกันทั่วไปว่า แรงนิวเคลียร์อย่างอ่อน[1] (อังกฤษ: weak interaction, weak nuclear force) เป็นหนึ่งในแรงพื้นฐานสี่ประการในธรรมชาติ ในแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์อนุภาค แรงนี้ขึ้นกับการแลกเปลี่ยนระหว่างอนุภาคโบซอน W กับ Z ผลกระทบที่รู้จักกันดีคือการเกิดปฏิกิริยา Beta decay (หรือการเปล่งพลังงานของอิเล็กตรอนหรือโพสิตรอนโดยนิวตรอนในนิวเคลียสอะตอม) และการแผ่กัมมันตรังสี คำว่า "อ่อน" มาจากขนาดความเข้มของสนามพลังทั่วไปที่ 10-11 เท่าของความเข้มของแรงแม่เหล็กไฟฟ้า และ 10-13 เท่าของอันตรกิริยาอย่างเข้ม หรือจะกล่าวโดยรัดกุมได้ว่า"เกิดจากการที่นิวตรอนมีอันตรกิริยากับสนามซึ่งเกี่ยวข้องกับอัตรกิริยาอย่างอ่อน และปลดปล่อยก้อนควอนตัมออกมา 1 ก้อน นั่นคือ intermediate vector boson ซึ่งเป็นอนุภาคที่มีมวลในช่วงที่กำหนด โดยหลักความไม่แน่นอนในกลศาสตร์ควอนตัม ซึ่งโบซอนนี้จะกลายเป็นอิเล็กตรอนและปฏิของนิวตริโนนั่นเอง"

อ้างอิง[แก้]

  1. Griffiths, David J. (1987). Introduction to Elementary Particles. Wiley, John & Sons, Inc. ISBN 0-471-60386-4.