อักษรรูมี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อักษรรูมี (Rumi) คืออักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษามลายู ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน และสิงคโปร์ คำว่า อักษรรูมี (Tulisan rumi) นั้น มาจากคำว่า "โรมัน" (Roman) หมายถึงอักษรโรมัน ซึ่งคำว่า "อักษรรูมี" ในภาษามลายูจะหมายรวมถึงอักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษาอื่น ๆ เช่นภาษาตากาล็อกด้วย ส่วนในภาษาไทย "อักษรรูมี" หมายถึงอักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษามลายูเท่านั้น

การกำหนดใช้อักษรโรมันเพื่อถ่ายเสียงภาษามลายูนั้น มีระบบและกฎเกณฑ์ที่แน่นอน เข้าใจง่าย และเขียนได้สะดวก โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษา สำหรับผู้ที่ใช้ภาษามลายูเป็นภาษาแม่ อาจคุ้นเคยกับการเขียนอักษรยาวี ซึ่งดัดแปลงมาจากอักษรอาหรับ แต่ทั้งอักษรยาวีและอักษรรูมี ก็สามารถถ่ายทอดเสียงภาษามลายูได้เช่นเดียวกัน

ชื่อและการออกเสียง[แก้]

ตัวอักษร ชื่อ เสียง
อินโดนีเซีย มาเลเซีย, บรูไน, สิงคโปร์ สัทอักษรสากล หมายเหตุ
มาเลเซีย, บรูไน, สิงคโปร์ อินโดนีเซีย
Aa a อา e เอ /a/   อา
/ə/   คล้าย เออะ ในภาษาไทย; u อย่างในคำว่า fur ในภาษาอังกฤษ
Bb เบ bi บี /b/   บ
Cc เจ si ซี /t͡ʃ/   ใกล้เคียงกับ จ ในภาษาไทย
Dd เด di ดี /d/   ด
Ee é เอ i อี /ə/   คล้าย เออะ ในภาษาไทย; e อย่างในคำว่า under ในภาษาอังกฤษ
/e/   เอ
/e/ /ɪ/   /e/ เอ
  /ɪ/ คล้าย เอ ในภาษาไทย แต่ลิ้นยกสูงใกล้เคียงกับ อี; i อย่างในคำว่า igloo ในภาษาอังกฤษ
/ɛ/   คล้าย แอ ในภาษาไทย; e อย่างในคำว่า get ในภาษาอังกฤษ
Ff éf เอ็ฟ éf เอ็ฟ /f/   ฟ
Gg เก ji จี /ɡ/   g อย่างในคำว่า gain ในภาษาอังกฤษ
Hh ha ฮา héc เฮ็จ /h/   ฮ
Ii i อี ai ไอ /i/   อี
/e/ /ɪ/   /e/ เอ
  /ɪ/ คล้าย เอ ในภาษาไทย แต่ลิ้นยกสูงใกล้เคียงกับ อี; i อย่างในคำว่า igloo ในภาษาอังกฤษ
Jj เจ เจ /d͡ʒ/   j ในภาษาอังกฤษ
Kk ka กา เก /k/   ก
Ll él เอ็ล él เอ็ล /l/   ล
Mm ém เอ็ม ém เอ็ม /m/   ม
Nn én เอ็น én เอ็น /n/   น
Oo o โอ o โอ /o/   /o/ โอ
  /ʊ/ คล้าย โอ ในภาษาไทย แต่ลิ้นยกสูงใกล้เคียงกับ อู; oo อย่างในคำว่า foot ในภาษาอังกฤษ
/o/ /ʊ/
/ɔ/   ออ
Pp เป pi ปี /p/   ป
Qq qi กี kiu กิว /q/ ~ /k/   ق ในภาษาอาหรับ ~ ก
Rr ér เอร์ ar อาร์ /r/   ร
Ss és เอ็ซ és เอ็ซ /s/   ซ
Tt เต ti ตี /t/   ต
Uu u อู yu ยู /u/   อู
/o/ /ʊ/   /o/ โอ
  /ʊ/ คล้าย โอ ในภาษาไทย แต่ลิ้นยกสูงใกล้เคียงกับ อู; oo อย่างในคำว่า foot ในภาษาอังกฤษ
Vv เฟ vi ฟี /v/ ~ /f/   v ในภาษาอังกฤษ ~ ฟ
Ww เว dabel yu ดาเบิลยู /w/   ว
Xx éks เอ็กซ์ éks เอ็กซ์ /ks/ หรือ /z/   กฺซ หรือ z ในภาษาอังกฤษ
Yy เย wai ไว /j/   ย
Zz zét เซ็ต zed เซ็ด /z/ ~ /s/   z ในภาษาอังกฤษ ~ ซ

ถ้าสังเกต ชื่อเรียกของอินโดนีเซียจะคล้ายของภาษาดัตช์ ส่วนของมาเลเซียจะคล้ายภาษาอังกฤษ

นอกจากนี้ยังมีทวิอักษรซึ่งไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรต่างหาก ดังต่อไปนี้ [1]

ทวิอักษร เสียง
สัทอักษรสากล หมายเหตุ
มาเลเซีย, บรูไน, สิงคโปร์ อินโดนีเซีย
ai /ai̯/   ไอ
au /au̯/   เอา
oi /oi̯/ /ʊi̯/   โอย
gh /ɣ/ ~ /x/   غ ในภาษาอาหรับ; คล้ายกับ r ในภาษาฝรั่งเศส
  ~ ฃ ในภาษาไทยถิ่นเหนือ; خ ในภาษาอาหรับ; j ในภาษาสเปน
kh /x/   ฃ ในภาษาไทยถิ่นเหนือ; خ ในภาษาอาหรับ; j ในภาษาสเปน
ng /ŋ/   ง
ny /ɲ/   ญ ในภาษาไทยถิ่นเหนือและถิ่นอีสาน; ñ ในภาษาสเปน; gn ในภาษาฝรั่งเศส
sy /ʃ/   sh ในภาษาอังกฤษ; ش ในภาษาอาหรับ

ตัวอย่างการเขียน[แก้]

คำ อักษรรูมี อักษรยาวี อักษรไทย
  วันจันทร์   Isnin اثنين      อิซนิน
  วันอังคาร   Selasa ثلاث      เซอลาซา
  วันพุธ   Rabu رابو       ราบู
  วันพฤหัสบดี   Khamis خميس      คามิซ
  วันศุกร์   Jumaat جمعة      จูมาอัต
  วันเสาร์   Sabtu سبتو      ซับตู
  วันอาทิตย์   Ahad احد      อาฮัด

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]