หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ | |
|
Florence Baptistry |
|
 หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ |
|
| สิ่งก่อสร้าง | |
|---|---|
| ฐานะ | หอศีลจุ่ม |
| นิกาย | โรมันคาทอลิก |
| ที่ตั้ง | ฟลอเรนซ์ ในประเทศอิตาลี |
| ประเทศ |  ประเทศอิตาลี |
| การก่อสร้าง | |
| แรกสุด | ค.ศ. 1059 ถึงปี ค.ศ. 1128 |
| สร้างเสร็จ | |
| แบบสถาปัตยกรรม | โรมานเนสก์ |
| แบบผัง | แปดเหลี่ยม |
| ผู้ออกแบบ/ตกแต่ง | |
| ข้อมูลด้านการท่องเที่ยว | |
| พิกัด | 43°48′23.6″N 11°15′16.57″E / 43.806556°N 11.2546028°E |
หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ หรือ หอศีลจุ่มฟลอเรนซ์ (อิตาลี: Battistero di San Giovanni; อังกฤษ: Florence Baptistry) เป็นหอศีลจุ่มนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และมีฐานะเป็นไมเนอร์บาซิลิกา
ตัวหอเป็นทรงแปดเหลี่ยมที่ตั้งอยู่กลางจตุรัสเดลดูโอโมตรงกันข้ามกับมหาวิหารฟลอเรนซ์และหอระฆังของจอตโต ดี บอนโดเน (หอระฆังจอตโต) หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าที่สุดสิ่งหนึ่งของฟลอเรนซ์ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1059 ถึงปี ค.ศ. 1128 เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบฟลอเรนซ์
สิ่งที่มีชื่อเสียงของหอศีลจุ่มคือประตูสัมริดสามประตูที่เป็นประติมากรรมภาพนูนที่สร้างโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ[1] ที่ไมเคิล แอนเจโลเรียกว่า “ประตูสวรรค์” เพราะความงามของงานประติมากรรมบนประตู และถือกันว่าเป็นงานที่เป็นการเริ่มต้นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา[2]
กวีชาวอิตาลีดานเต อลิเกียริและศิลปินและผู้นำคนสำคัญๆ ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา รวมทั้งสมาชิกในตระกูลเมดิชิต่างก็ได้รับการรับศีลจุ่มที่นี่[3] จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวฟลอเรนซ์ที่เป็นโรมันคาทอลิกทุกคนได้รับศีลจุ่มกันที่นี่[2]
เนื้อหา |
อ้างอิง [แก้]
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ
สมุดภาพ [แก้]
-
มองจากด้านบน
-
“ประตูสวรรค์”
-
“พระกระยาหารมื้อสุดท้าย”
รายละเอียดบนประตูด้านเหนือ -
รายละเอียดบนประตูด้านใต้
-
ภายใน
บทความเกี่ยวกับมหาวิหาร วิหาร โบสถ์ หรือสถานที่สำคัญทางคริสต์ศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
