หน่อไม้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หน่อไม้
Bamboo sprout2.JPG
หน่อไม้ที่รับประทานได้
ชื่อจีน
จีนตัวเต็ม 竹筍
จีนตัวย่อ 竹笋
ชื่อญี่ปุ่น
คันจิ 竹の子 or 筍
คะนะ タケノコ
ชื่อเกาหลี
Hangul 죽순, 대나무싹
Nepali name
Nepali तामा (Tama)
Vietnamese name
Vietnamese măng
Tagalog name
Tagalog labong
Assamese name
Assamese বাঁহ গাজ/খৰিচা (bah gaj/khorisa)

หน่อไม้ (อังกฤษ: Bamboo shoot, Bamboo sprout) เป็นคำที่ใช้เรียกหน่ออ่อนของไผ่ที่รับประทานได้ที่แตกจากเหง้าใต้ดิน โดยมาจากสปีชีส์ Bambusa vulgaris และ Phyllostachys edulis นิยมรับประทานในทวีปเอเชียหลายประเทศ และมีวิธีการปรุงที่หลากหลาย

การใช้ประโยชน์ในแต่ละท้องถิ่น[แก้]

ยำหน่อไม้

แอฟริกา[แก้]

ในยูกันดา เรียกหน่อไม้ว่า maleyaหรือkamaleya ในหมู่ชนเผ่าลูมาซาบา

เอเชียตะวันออก[แก้]

ในญี่ปุ่น จีน และ ไต้หวัน นำหน่อไม้จาก Bambusa oldhamii มารับประทานโดยต้องต้มก่อน หน่อไม้ดองจะทำจากแกนของหน่อไม้

เอเชียใต้[แก้]

ในสิกขิม และดาร์จีลิง ประเทศอินเดียเรียกหน่อไม้ว่า tama ไผ่ที่นำหน่อมารับประทานในแถบเทือกเขาหิมาลัยมีหลายชนิดได้แก่ Dendrocalamus hamiltonii, Dendrocalamus sikkimensis และ Bambusa tulda ซึ่งมีชื่อท้องถิ่นว่า choya bans, bhalu bans และ karati bansตามลำดับ หน่อไม้จะนำมาต้มกับผงขมิ้น 10–15 นาทีเพื่อกำจัดรสขม ในรัฐอัสสัม หน่อไม้เป็นอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่ง เรียกว่า khorisa และ bah gajในภาษาอัสสัม ในดิยุน ของรัฐอรุณาจัลประเทศ ชาวชักมาเรียกหน่อไม้ว่า bashchuri ส่วนหน่อไม้ดองเรียกว่า medukkeye นิยมนำไปผัดกับหมู นำไปดองหรือเก็บในน้ำส้มสายชูได้ด้วย ใน รัฐนาคาแลนด์ นิยมรับประทานหน่อไม้ทั้งสดและดอง เรียกหน่อไม้ดองว่า bas tinga การนำหน่อไม้ดองไปปรุงอาหารกับเนื้อหมูเป็นที่นิยมมาก ในรัฐมณีปุระ เรียกหน่อไม้ว่า u-soi นำไปดองเรียกว่า soibum นำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด

หน่อไม้เป็นอาหารพิเศษในช่วงมรสุมของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เรียกว่า kanile จะนำไปหั่นแล้วล้างน้ำหลายครั้งเพื่อนำสารพิษออก ทำเป็นหน่อไม้ดองด้วยเช่นกัน ในรัฐฌารขัณฑ์นิยมนำไปแกงหรือทำเป็นหน่อไม้ดอง ทางตะวันตกของ รัฐโอริสสา หน่อไม้เป็นเครื่องปรุงที่ใช้ทั่วไป โดยเฉพาะในชาวเผ่าต่างๆ หน่อไม้ดองนิยมรับประทานกับมะเขือเทศอบหรือผัด

ในเนปาล หน่อไม้เป็นเครื่องปรุงของอาหารหลายชนิด ที่มีชื่อเสียงคือหน่อไม้ดองนำไปปรุงกับถั่วและมันฝรั่ง

เอเชียตะวันออกเฉียงใต้[แก้]

ในอินโดนีเซีย นิยมนำหน่อไม้ไปแกงกับกะทิเรียกฆูไล เรอบุง หรือนำไปปรุงรวมกับผักอื่นและกะทิในซายุร โลเดะห์ และนำไปห่อรวมกับผักอื่นในลุนเปีย ในอาหารฟิลิปปินส์ เรียกหน่อไม้ว่าลาบอง นิยมนำไปปรุงกีนาตาอัง ลาบอง ซึ่งนำหน่อไม้ไปต้มกับกะทิและพริก และดีเน็งเด็งนาลาบอง ซึ่งเป็นการปรุงกับปลาและถั่ว นำหน่อไม้ไปดองในลักษณะเดียวกับมะละกอดองด้วย[1]

ใน อาหารไทย หน่อไม้นำไปปรุงโดยการต้ม ยำ แกง มีทั้งที่ใช้หน่อไม้สดและหน่อไม้ดอง ในอาหารเวียดนาม หน่อไม้ใช้ปรุงอาหารโดยลำพังหรืร่วมกับผักอื่นในผัดผัก หรือนำไปต้มกับหมู

รวมภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Jesse D. Dagoon (1989). Applied nutrition and food technology. Rex Bookstore, Inc. ISBN 978-971-23-0505-4. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]