ทะเลสาบหนองหาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก หนองหาน)
ระวังสับสนกับ หนองหานน้อย
หนองหาน

ทะเลสาบหนองหาน หรือ หนองหานหลวง[1] เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เป็นรองจากบึงบอระเพ็ด[2] ตั้งอยู่บริเวณอำเภอเมืองสกลนคร อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่กว่า 77,000 ไร่ ความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0-10.0 เมตร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย สันนิษฐานว่าหนองหานเกิดจากการยุบตัวของแผ่นเปลือกโลกอันเนื่องมาจากการถูกชะล้างของชั้นหินเกลือใต้ดินจนเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดการพังทลายยุบตัวลงเป็นหนองน้ำในเวลาต่อมา ตามคติความเชื่อของชาวสกลนคร หนองหาร เป็นผลจากการกระทำของพญานาค สืบเนื่องมาจากการกระทำอันผิดทำนองคลองธรรมของชาย-หญิง ในตำนานผาแดง นางไอ่

ทะเลสาบหนองหาน ประกอบ เกาะน้อยใหญ่ มากกว่า 30 เกาะ เกาะที่ขนาดใหญ่ที่สุดคือ เกาะดอนสวรรค์ โดยมีพุทธสถานโบราณ ภายในเกาะ สำหรับผู้ที่ต้องการเที่ยวเยียมชม รวมทั้งทัศนียภาพ น้ำใส สาหร่ายสีทอง นกน้ำ ปลา นานาพันธุ์ และวิถีชีวิตของชาวประมงหนองหาน

ในปี พ.ศ. 2557 ทะเลสาบหนองหานได้รับการคัดเลือกจากสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ให้เป็นทะเลสาบที่มีความแปลกที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากทะเลสาบแมงกะพรุน ในสาธารณรัฐปาเลา ด้วยในช่วงต้นฤดูหนาว หรือปลายปี จะมีดอกบัวสีแดงบานสะพรั่งพร้อมกัน ทำให้มีทัศนียภาพที่ีสวยงาม ดอกบัวจะบานเช่นนี้ไปจนถึงช่วงต้นฤดูร้อน คือ เดือนมีนาคม[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. สุจิตต์ วงษ์เทศ (1 ตุลาคม พ.ศ. 2555). "หนองหาน ไม่ใช่ หนองหาร ยุคสุโขทัย ปลูกเรือนเสาสูง". มติชนออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 14 ตุลาคม 2557. 
  2. นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 267 พ.ค. 2550 หน้า 172
  3. ข่าวต่างประเทศ (12 กรกฎาคม 2557). "‘หนองหาน’ เลื่องชื่อ! CNN เลือก อันดับ 2 ทะเลสาบแปลกสุดในโลก". ไทยรัฐออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2557. 

พิกัดภูมิศาสตร์: 17°11′56″N 104°11′9″W / 17.19889°N 104.18583°W / 17.19889; -104.18583