ลิงบาบูน
| ลิงบาบูน[1] | |
|---|---|
 |
|
| ลิงบาบูนไม่ทราบชนิด (Papio sp.) | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Mammalia |
| อันดับ: | Primates |
| วงศ์: | Cercopithecidae |
| วงศ์ย่อย: | Cercopithecinae |
| สกุล: | Papio Erxleben, 1777 |
| ชนิดต้นแบบ | |
| Simia hamadryas Linnaeus, 1758 |
|
| ชนิด | |
 |
|
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ | |
| ชื่อพ้อง[2] | |
|
|
ลิงบาบูน (อังกฤษ: Baboon; อาหรับ: بابون) เป็นสกุลของลิง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Papio [2]
ลิงบาบูน เป็นลิงที่จัดได้ว่ามีขนาดใหญ่ แขนและขายาวเท่ากัน ทำให้เดินด้วยขาทั้ง 4 ข้างได้เป็นอย่างดี ขณะที่ส่วนหางสั้น มีร่างกายที่กำยำแข็งแรง ทำให้วิ่งได้รวดเร็วพอ ๆ กับม้า ลิงบาบูนส่วนมากจะหากินและอาศัยบนพื้นดินมากกว่าขึ้นต้นไม้ และอาศัยตามแถบที่โล่งกว้างมากกว่าที่รกชัฏ โดยจะขึ้นต้นไม้เฉพาะตอนนอนเท่านั้น หากินในเวลากลางวัน มีลักษณะเด่น คือ มีใบหน้ายาวเหมือนสุนัข และมีฟันเขี้ยวที่แข็งแรงและยาวโง้ง
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง อาจถึง 200-300[3] ตัว มีตัวผู้ขนาดใหญ่เป็นจ่าฝูง หากินผลไม้, เมล็ดพืช ตลอดจนสัตว์ขนาดเล็กอย่าง แมงป่อง, แมงมุม โดยการพลิกก้อนหินหา หรือแม้กระทั่งล้มสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น ไก่ฟ้า, หมูป่า หรือแอนทีโลป ที่เป็นตัวลูกหรือตัวขนาดเล็กกินเป็นอาหารได้ ซึ่งลิงบาบูน ขึ้นชื่อว่าเป็นลิงที่มีอุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว เนื่องจากเป็นลิงที่กินเนื้อเป็นอาหารหลัก โดยอาจโจมตีทำร้ายมนุษย์ได้ด้วย แต่กระนั้นก็ยังมีผู้นำมาฝึกให้เล่นละครลิง หรือละครสัตว์ได้[4]
การจำแนก [แก้]
ลิงบาบูน เป็นลิงพื้นเมืองของภูมิภาคอาหรับและแอฟริกา แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิด[1]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ 1.0 1.1 Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds), ed. Mammal Species of the World (3rd edition ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 166–167. ISBN 0-801-88221-4.
- ↑ 2.0 2.1 จาก itis.gov (อังกฤษ)
- ↑ ลิงบาบูน
- ↑ หน้า 171-172, สัตว์สวยป่างาม (สิงหาคม, 2518) โดย ชมรมนิเวศวิทยามหาวิทยาลัยมหิดล
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Papio |
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
ข้อมูลเกี่ยวข้องกับ Papio จากวิกิสปีชีส์
