ภาษาอัมโมไนต์

ภาษาอัมโมไนต์
พูดใน:	เคยใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของจอร์แดน
การสูญหาย:	พุทธศตวรรษที่ 10
ตระกูลภาษา:	แอโฟร-เอเชียติก  ภาษากลุ่มเซมิติก   ภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตก    ภาษากลุ่มเซมิติกกลาง     ภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ      ภาษากลุ่มคานาอันไนต์       ภาษาอัมโมไนต์
รหัสภาษา
ISO 639-1:	ไม่มี
ISO 639-2:	sem
ISO 639-3:	aoq
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาอัมโมไนต์ เป็นภาษากลุ่มคานาอันไนต์ ของชาวอัมโมไนต์ที่กล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศจอร์แดนในปัจจุบันและเป็นที่มาของชื่อ “อัมมัน” เมืองหลวงของจอร์แดน หลักฐานเกี่ยวกับภาษานี้เหลืออยู่น้อย เช่น จารึกที่มั่นสุดท้ายของชาวอัมมัน อายุ 357 ปีก่อนพุทธศักราช ขวดทองแดงอายุราว 157 – 57 ปีก่อนพุทธศักราช หลักฐานเท่าที่พบแสดงว่าภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาฮีบรูในคัมภีร์ไบเบิล โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาอราเมอิก เช่น การใช้ ‘bd แทน ‘śh ในภาษาฮีบรูไบเบิลสำหรับคำว่า “ทำงาน” สิ่งที่ต่างไปอีกอย่างหนึ่งคือ การใช้รูปสตรีลึงค์ เอกพจน์ -t (เช่น ’šħt "cistern")