ภาษาซาลาร์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาซาลาร์ | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | มณฑลชิงไห่, มณฑลกานซู และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน |
|
| ภูมิภาค: | เอเชียตะวันออก | |
| จำนวนผู้พูด: | 70,000 คน | |
| ตระกูลภาษา: | ตระกูลภาษาอัลไตอิก ภาษากลุ่มเตอร์กิก ภาษากลุ่มโอคุซ ภาษาซาลาร์ |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | tut | |
| ISO 639-3: | slr | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาซาลาร์เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก พูดโดยชาวซาลาร์ที่อยู่ในมณฑลชิงไห่ และกานซูในประเทศจีน มีอยู่ในเมืองกุลจา (Ghulja) ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ด้วย ชาวซาลาร์มีประมาณ 90,000 คน โดยพูดภาษาซาลาร์ 70,000 คน ที่เหลือพูดภาษาจีน
ชาวซาลาร์อพยพเข้ามาอยู่ในบริเวณที่อยู่ปัจจุบันเมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยอพยพมาจากทางตะวันตก นักภาษาศาสตร์เสนอว่าภาษาโอคุซที่อยู่ในกลุ่มเตอร์กิกตะวันตกเป็นจุดกำเนิดของภาษาซาลาร์ ภาษานี้ได้อิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบตมาก
อ้างอิง [แก้]
- Hahn, R. F. 1988. Notes on the Origin and Development of the Salar Language, Acta Orientalia Hungarica XLII (2-3), 235-237.
- Dwyer, A. 1996. Salar Phonology. Unpublished dissertation University of Washington.
- Dwyer, A. M. 1998. The Turkic strata of Salar: An Oghuz in Chaghatay clothes? Turkic Languages 2, 49-83
