พื้นที่ไร้มนุษย์อาศัย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พื้นที่ไร้มนุษย์อาศัย หรือ ป่าชัฎ (อังกฤษ: Wilderness) โดยทั่วไป แล้วหมายถึง พื้นที่ ที่สภาพแวดล้อม ไม่ได้ถูกแปลี่ยนแปลง โดยการกระทำของมนุษย์

พื้นที่ไร้มนุษย์อาศัย มีความหมายครอบคลุม ป่าดงดิบ และสภาพนิเวศอื่นๆ ที่ไม่ถูกดัดแปลงอย่างเห็นได้ชัดจากกิจกรรมของมนุษย์

พื้นที่ไร้มนุษย์อาศัย เป็น แหล่งสำหรับศึกษาระบบนิเวศ การอนุรักษ์ธรรมชาติ และ กิจกรรมนันทนาการ