พระราชวังโตเกียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก พระราชวังอิมพีเรียล)


พระราชวังโตเกียว

Tokyo Imperial Palace
皇居

KokyoL0059.jpg
พระราชวังโตเกียว
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท พระราชวัง
ที่ตั้ง ชิโยะดะ, โตเกียว
ประเทศ ญี่ปุ่น
การก่อสร้าง
ผู้สร้าง โชกุนโทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ
ปีรื้อ ค.ศ. 1868
ปีบูรณะ ค.ศ. 1964
สถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น
ขนาด 3.41 ตารางกิโลเมตร
รายละเอียดอื่น ที่ประทับสมเด็จพระจักรพรรดิ

พระราชวังโตเกียว (อังกฤษ: Tokyo Imperial Palace; ญี่ปุ่น: 皇居 Kōkyo ?, "พระราชมนเทียร") เป็นพระราชวังของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเขตชิโยะดะ กรุงโตเกียว ใกล้กับสถานีรถไฟโตเกียว

ภายในพระราชวังประกอบด้วยพระราชมนเทียร พระตำหนัก (宮殿 Kyūden) ของพระราชวงศ์ พิพิธภัณฑ์ในพระองค์ สำนักพระราชวัง และสวนขนาดใหญ่

พระราชวังนี้แต่เดิมเป็นที่ตั้งของปราสาทเอะโดะ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของโชกุนตระกูลโทะกุงะวะ แต่พระราชวังเดิมถูกระเบิดทำลายลงไปมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และต่อมาในปี ค.ศ. 1964 ก็ได้รับการบูรณะ ซึ่งตัวพระราชวังมีขนาดที่ดินทั้งหมด 3.41 ตารางกิโลเมตร ซึ่งในภาวะฟองสบู่อสังหสริมทรัพย์ของญี่ปุ่นในทศวรรษที่ 1980 มูลค่าของพระราชวังโตเกียวนั้นมีมูลค่าสูงมากกว่ามูลค่าอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐอเมริกาเสียอีก[1][2]

ประวัติ[แก้]

ภาพถ่ายทางอากาศ ในปี ค.ศ. 1979

ปราสาทเอะโดะ[แก้]

ภายหลังการล่มสลายรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ จากการปฏิรูปเมจิ ส่งผลให้อดีตโชกุน โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ ต้องย้ายออกจากปราสาทเอะโดะ ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิและราชสำนัก ก็ได้ย้ายจากพระราชวังเคียวโตะมายังปราสาทเอะโดะ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 และจักรพรรดิเมจิก็โปรดฯให้เปลี่ยนนามปราสาท เป็น "ปราสาทโทเก" (東京城 Tōkei-jō) ซึ่งในตอนนั้น โตเกียวก็ถูกเรียกว่ากรุงโทเกด้วยเช่นกัน และในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1869 ปราสาทก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ปราสาทโค" (皇城 Kōjō)[3]

พระราชวังเดิม[แก้]

ในยุคเมจิ โครงสร้างแบบแปลนส่วนใหญ่ของปราสาทเอะโดะนั้นหายไป ซึ่งบางอาคารก็ถูกรื้อถอนเพื่อเปิดทางให้สามารถก่อสร้างตำหนักหรือราชมนเทียรอื่นๆ ในขณะที่บางตำหนักก็เสียหายจากแผ่นดินไหวและไฟไหม้ ซึ่งเหล่าพระราชมนเทียรที่สร้างขึ้นในสมัยเมจินั้น แทบจะทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ ซึ่งภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ในขณะที่ภายในมีการประยุกต์สถาปัตกรรมญี่ปุ่นเข้ากับยุโรป ซึ่งเป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 19

ในปลายรัชสมัยจักรพรรดิไทโชช่วงต้นรัชสมัยจักรพรรดิโชวะ เริ่มมีอาคารบางส่วนที่สร้างด้วยคอนกรีต เช่น สำนักงานของกระทรวงพระราชวังและคณะองคมนตรี ซึ่งโครงสร้างประกอบกับองค์ประกอบแบบญี่ปุ่นเหล่านี้ช่วยให้พระราชวังดูทันสมัยมากขึ้น โดยที่ยังสามารถรักษาให้ทุกส่วนของพระราชวังสื่อถึงความเป็นญี่ปุ่นได้

ภาพพระราชวังโตเกียวในสมัยเมจิ ซึ่งต่อมาถูกระเบิดทำลายลงในสงครามโลกครั้งที่สอง

ระเบียงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Ian Cowie (7 August 2004). "Oriental risks and rewards for optimistic occidentals". The Daily Telegraph. Telegraph.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2008-10-16. 
  2. Edward Jay Epstein (17 February 2009). "What Was Lost (and Found) in Japan's Lost Decade". Vanity Fair. VF Daily. สืบค้นเมื่อ 2011-09-02. 
  3. http://www.wdic.org/w/CUL/%E7%9A%87%E5%B1%85

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]