พระราชวังโตเกียว
| พระราชวังโตเกียว | |
|
Tokyo Imperial Palace |
|
 พระราชวังโตเกียว |
|
| ข้อมูลทั่วไป | |
|---|---|
| ประเภท | พระราชวัง |
| ที่ตั้ง | ชิโยะดะ, โตเกียว |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น |
| การก่อสร้าง | |
| ผู้สร้าง | โชกุนโทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ |
| ปีรื้อ | ค.ศ. 1868 |
| ปีบูรณะ | ค.ศ. 1964 |
| สถาปัตยกรรม | สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น |
| ขนาด | 3.41 ตารางกิโลเมตร |
| รายละเอียดอื่น | ที่ประทับสมเด็จพระจักรพรรดิ |
พระราชวังโตเกียว (Tokyo Imperial Palace (皇居 Kōkyo; "พระราชมนเทียร")) หรือ พระราชวังอิมพีเรียล เป็นพระราชวังของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ซึ่งภายในพระราชวังรายล้อมไปด้วยสวนขนาดใหญ่ พระราชวังตั้งอยู่ในเขตชิโยะดะ กรุงโตเกียว ใกล้กับ สถานีรถไฟโตเกียว
ภายในพระราชวังประกอบด้วยพระราชมนเทียรต่าง ๆ มากมาย รวมไปถึงตำหนักใหญ่ (宮殿 Kyūden) ซึ่งเป็นที่พำนักของพระราชวงศ์ ภายในพระราชวังยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ในพระองค์และสำนักพระราชวัง
พระราชวังนี้แต่เดิมเป็นที่ตั้งของปราสาทเอะโดะ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของโชกุนตระกูลโทะกุงะวะ แต่พระราชวังเดิมถูกระเบิดทำลายลงไปมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และต่อมาในปี ค.ศ. 1964 ก็ได้รับการบูรณะ ซึ่งตัวพระราชวังมีขนาดที่ดินทั้งหมด 3.41 ตารางกิโลเมตร ซึ่งในภาวะฟองสบู่อสังหสริมทรัพย์ของญี่ปุ่นในทศวรรษที่ 1980 มูลค่าของพระราชวังโตเกียวนั้นมีมูลค่าสูงมากกว่ามูลค่าอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐอเมริกาเสียอีก[1][2]
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
ปราสาทเอะโดะ [แก้]
ภายหลังการล่มสลายรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ จากการปฏิรูปเมจิ ส่งผลให้อดีตโชกุน โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ ต้องย้ายออกจากปราสาทเอะโดะ ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิและราชสำนัก ก็ได้ย้ายจากพระราชวังเคียวโตะมายังปราสาทเอะโดะ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 และจักรพรรดิเมจิก็โปรดฯให้เปลี่ยนนามปราสาท เป็น "ปราสาทโทเก" (東京城 Tōkei-jō) ซึ่งในตอนนั้น โตเกียวก็ถูกเรียกว่ากรุงโทเกด้วยเช่นกัน และในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1869 ปราสาทก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ปราสาทโค" (皇城 Kōjō)[3]
พระราชวังเดิม [แก้]
ในยุคเมจิ โครงสร้างแบบแปลนส่วนใหญ่ของปราสาทเอะโดะนั้นหายไป ซึ่งบางอาคารก็ถูกรื้อถอนเพื่อเปิดทางให้สามารถก่อสร้างตำหนักหรือราชมนเทียรอื่นๆ ในขณะที่บางตำหนักก็เสียหายจากแผ่นดินไหวและไฟไหม้ ซึ่งเหล่าพระราชมนเทียรที่สร้างขึ้นในสมัยเมจินั้น แทบจะทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ ซึ่งภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ในขณะที่ภายในมีการประยุกต์สถาปัตกรรมญี่ปุ่นเข้ากับยุโรป ซึ่งเป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 19
ในปลายรัชสมัยจักรพรรดิไทโชช่วงต้นรัชสมัยจักรพรรดิโชวะ เริ่มมีอาคารบางส่วนที่สร้างด้วยคอนกรีต เช่น สำนักงานของกระทรวงพระราชวังและคณะองคมนตรี ซึ่งโครงสร้างประกอบกับองค์ประกอบแบบญี่ปุ่นเหล่านี้ช่วยให้พระราชวังดูทันสมัยมากขึ้น โดยที่ยังสามารถรักษาให้ทุกส่วนของพระราชวังสื่อถึงความเป็นญี่ปุ่นได้
- ภาพพระราชวังโตเกียวในสมัยเมจิ ซึ่งต่อมาถูกระเบิดทำลายลงในสงครามโลกครั้งที่สอง
-
ฮิงะชิดะมะริ-โนะ-มะ
-
ชิงุซะ-โนะ-มะ
-
โฮเม-เด็ง
-
คิริ-โนะ-มะ
-
นิชิดะมะริ-โนะ-มะ
ระเบียงภาพ [แก้]
-
หน้าพระราชวัง
-
ฐานปราสาทเอโดะที่หลงเหลืออยู่
-
แผนผังพระราชวังและบริเวณโดยรอบ
อ้างอิง [แก้]
- ^ Ian Cowie (7 August 2004). "Oriental risks and rewards for optimistic occidentals". The Daily Telegraph. Telegraph.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2008-10-16.
- ^ Edward Jay Epstein (17 February 2009). "What Was Lost (and Found) in Japan's Lost Decade". Vanity Fair. VF Daily. สืบค้นเมื่อ 2011-09-02.
- ^ http://www.wdic.org/w/CUL/%E7%9A%87%E5%B1%85
ข้อมูลเพิ่มเติม [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Tokyo Imperial Palace |
