พระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ (อังกฤษ: Edict of Nantes; ฝรั่งเศส: Édit de Nantes) เป็นพระราชกฤษฎีกาที่ออกโดยพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1598[1] ที่อนุญาตให้ชาวฝรั่งเศสที่เรียกตัวเองว่าอูเกอโนท์ (Huguenots) หรือผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ หรือโปรเตสแตนต์คาลวินิสต์มีสิทธิมากขึ้นในประเทศที่ประชาการส่วนใหญ่ยังนับถือนิกายโรมันคาทอลิก ความประสงค์เพี่อจะทำให้บ้านเมืองมีความสงบจากสงครามกลางเมือง[2] พระราชกฤษฎีกาแยกกิจการพลเรือนจากความปรองดองกันทางศาสนา และปฏิบัติต่อผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์อย่างมิใช่เป็นแต่เพียงเสี้ยนหนามที่ไม่สำคัญ และเป็นการเปิดทางไปสู่หลักการแยกระหว่างรัฐและศาสนา และความยอมรับซึ่งกันและกันทางการนับถือศาสนาของแต่ละบุคคล นอกจากนั้นพระราชกฤษฎีกามอบให้เสรีภาพต่อบุคคลให้แก่ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์เช่นการให้เสรีภาพส่วนบุคคล (civil rights) รวมทั้งการอนุญาตให้ทำงานให้กับรัฐหรือสามารถร้องเรียนโดยตรงต่อพระเจ้าแผ่นดินได้ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่อนุญาตมาก่อน
[แก้] อ้างอิง
- ^ The Edict itself states merely that it is "given at Nantes, in the month of April, in the year of Our Lord one thousand five hundred and ninety-eight". A detailed chronological account of the negotiations that led to the Edict's promulgation has been offered by Janine Garrisson, L'Édit de Nantes: Chronique d'une paix attendue (Paris: Fayard) 1998.
- ^ In 1898 the tricentennial celebrated the Edict as the foundation of the coming Age of Toleration; the 1998 anniversary, by contrast, was commemorated with a book of essays under the evocatively ambivalent title, Coexister dans l'intolérance (Michel Grandjean and Bernard Roussel, editors, Geneva, 1998).
[แก้] ดูเพิ่ม
 |
พระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ เป็นบทความเกี่ยวกับ ศาสนา ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ พระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ศาสนา |
