บ๊วย (Rosaceae)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดู บ๊วย
บ๊วย
ดอกของบ๊วย
ผลของบ๊วยบนต้น
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
หมวด: Magnoliophyta
ชั้น: Magnoliopsida
อันดับ: Rosales
วงศ์: Rosaceae
สกุล: Prunus
สกุลย่อย: Prunus
หมู่: Armeniaca[1]
สปีชีส์: P. mume
ชื่อทวินาม
Prunus mume
Siebold & Zucc.

บ๊วย (อังกฤษ: Chinese plum, Japanese apricot; จีน: ; ญี่ปุ่น: 梅หรือウメ; เกาหลี: 매실나무; เวียดนาม: Mai mơ; ชื่อวิทยาศาสตร์: Prunus mume) เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล Prunus มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาว[2] [3] ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง

ประโยชน์ของบ๊วย[แก้]

บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อ 1. ช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย 2. ช่วยในการเสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร 3. ช่วยลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร 4. ช่วยแก้เหงือกอักเส บที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก 5. แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย 6. ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหารให้มีความมั่งคงแข็งแรง 7. ช่วยแก้อากรแพ้ท้อง 8. ช่วยลดอาการกระหายน้ำ ลดการเสียเหงื่อในร่ายกาย โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ซอสบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. Rehder, A. 1940, reprinted 1977. Manual of cultivated trees and shrubs hardy in North America exclusive of the subtropical and warmer temperate regions. Macmillan publishing Co., Inc, New York.
  2. Fang, J; Twito, T; Zhang, Z; Chao, CT (2006 Oct). "Genetic relationships among fruiting-mei (Prunus mume Sieb. et Zucc.) cultivars evaluated with AFLP and SNP markers.". Genome / National Research Council Canada = Genome / Conseil national de recherches Canada 49 (10): 1256–64. PMID 17213907.
  3. Uematsu, Chiyomi; Sasakuma, Tetsuo; Ogihara, Yasunari (1991). "Phylogenetic relationships in the stone fruit group of Prunus as revealed by restriction fragment analysis of chloroplast DNA". The Japanese Journal of Genetics 66 (1): 60. http://www.jstage.jst.go.jp/article/jjg/66/1/66_59/_article. "P. mume had its origin in South China around the Yangtze River (Kyotani, 1989b)."

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]