บ๊วย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บ๊วย เป็นสำเนียงฮกเกี้ยนของคำภาษาจีนว่า "梅" สำเนียงกลางว่า เหมย์ (méi) และอาจหมายถึง

  • บ๊วย (Chinese Bayberry หรือ Japanese Bayberry), ชื่อไม้ต้นชนิด Myrica rubra Sieb. et Zucc. ในวงศ์ Myricaceae ผลกลม ผิวขรุขระ สุกสีแดงคล้ำ กินได้ รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ
  • บ๊วย (Chinese plum หรือ Japanese apricot), ชื่อไม้ต้นชนิด Prunus mume Sieb. et Zucc. ในวงศ์ Rosaceae ผลกลม แบน มีขน ผลสุกสีเหลือง รสเปรี้ยวจัดและขม ดองเกลือแล้วกินได้
  • บ๊วยเค็ม (Saladitos), ของกินเล่น ทำจากบ๊วย (Prunus mume Sieb. et Zucc.) ดองเกลือ
  • เชษฐวุฒิ วัชรคุณ, นักแสดงชาวไทย ชื่อเล่นว่า เอ้ด และชื่อในการแสดงว่า บ๊วย
  • ภาษาปาก หมายความว่า ที่สุดท้าย หรือ ล้าหลังที่สุด