บี-52 สตราโตฟอร์เทรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บี-52 สตราโตฟอร์เทรส
บทบาท เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
สัญชาติ Flag of the United States สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต โบอิง
บินครั้งแรก 15 เมษายน พ.ศ. 2495
เริ่มใช้ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
สถานะ ประจำการ 76 ลำ[1]
สำรอง 20 ลำ[1]
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศสหรัฐ
นาซ่า
ช่วงการผลิต พ.ศ. 2495-2505
จำนวนที่ผลิต 744 ลำ[2]
มูลค่า 14.43 ล้านดอลาาร์สหรัฐฯ (บี-52บี)[3]
9.28 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (บี-52เอชพ.ศ. 2505)
53.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (บี-52เอชพ.ศ. 2541)[3]

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส (อังกฤษ: B-52 Stratofortress) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์พลังไอพ่นพิสัยไกลที่ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี

ประวัติ[แก้]

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส เริ่มจากสัญญาที่ประสบความสำเร็จในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ได้ผ่านขั้นตอนมากมายตั้งแต่เครื่องบินปีกตรงที่มีเครื่องยนต์หกเครื่องจนถึงต้นแบบสุดท้ายของวายบี-52 ที่มีเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดเครื่อง เครื่องบินทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมีเท็กซ์ จอห์นสันเป็นนักบิน[4]

บี-52 ถูกสร้างมาเพื่อบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามเย็น บี-52 สตราโตฟอร์เทรสได้เข้ามาแทนที่คอนแวร์ บี-36 ถึงแม้ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามจำนวนมาก สตราโตฟอร์เทรสได้ทิ้งระเบิดธรรมดาเท่านั้น บี-52 สามารถบรรทุกอาวุธได้ 32,000 กิโลกรัม[5]

กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีบี-52 ในประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ด้วยการทำงานที่ยอดเยี่ยมในความเร็วต่ำกว่าเสียง และค่าใช้จ่ายต่ำทำให้บี-52 ยังคงอยู่ในประจำการถึงแม้ว่ามีการเสนอที่จะนำเอ็กซ์บี-70 วัลคีรี บี-1บีแลนเซอร์ และบี-2 สปิริทเข้ามาแทนที่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 บี-52 ได้กลายมาเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ทำการนานที่สุดหลังจากอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์รา มีเครื่องบินทั้งหมดหกแบบที่อยู่ในรายชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2552 อีกสี่ลำคือตูโปเลฟ ตู-95 ซี-130 เฮอร์คิวลิส เคซี-135 สตราโตแทงค์เกอร์ และล็อกฮีด ยู-2

รายละเอียด บี-52 สตราโตฟอร์เทรส[แก้]

Boeing B-52 STRATOFORTRESS.png

ข้อมูลจำเพาะ[6]

  • ผู้สร้าง :บริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท:เจ๊ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ และ ฐานปล่อยอาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้น เจ้าหน้าที่ 6 นาย
  • เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 57-พี-58 ดับลิว ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 11,200 ปอนด์ และ 13,750 ปอนด์ เมื่อใช้สันดาปท้ายจำนวน 8 เครื่อง
  • กางปีก: 56.42 เมตร
  • ยาว: 48.03 เมตร
  • สูง: 12.39 เมตร
  • พื้นที่ปีก: 371.6 ตารางเมตร
  • น้ำหนักรวมสูงสุด: 221,350 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูงสุด: 1062 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,000 เมตร
  • พิสัยบิน: 16,000 กิโลเมตร
  • เพดานบิน: 16,000 เมตร
  • อาวุธ:ปืนกลอากาศเอ็ม61 วัลแคนขนาด 20 ม.ม.หนึ่งกระบอกที่ป้อมท้าย
    • ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้นดิน เอจีเอ็ม-28 ฮาวด์ด็อก 2 นัดที่ใต้ปีก
    • อาวุธปล่อย สแรม 20 นัด
    • ระเบิดไฮโดรเจนภายในลำตัว สามารถบรรทุกระเบิดได้ 31,750 กิโลกรัม

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Status", 18 January 2009. Retrieved 24 February 2009.
  2. Knaack, 1988, p. 291.
  3. 3.0 3.1 Knaack 1988
  4. "The Boeing Logbook: 1952–1956 15 April 1952", โบอิง
  5. "บี-52 สตราโตฟอร์เทรส", ฐานทัพอากาศไมนอท, กองทัพอากาศสหรัฐฯ, ตุลาคม พ.ศ. 2548, Retrieved 12 January 2009
  6. อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.