บอร์โซ เดสเต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บอร์โซ เดสเต
Borso d'Este
Borso d'Este.jpg

ดยุกแห่งเฟอร์ราราอาจจะเขียนโดยวิชิโน ดา เฟอร์รารา
ดยุกแห่งเฟอร์รารา
เกิด ค.ศ. 1413
เสียชีวิต 20 สิงหาคม ค.ศ. 1471
บิดา นิคโคโลที่ 3 เดสเต
มารดา สเตลลา เด โทโลเมอิ
ตระกูลเอสเต

บอร์โซ เดสเต (อังกฤษ: Borso d'Este) (ค.ศ. 1413 - 20 สิงหาคม ค.ศ. 1471) บอร์โซ เดสเตเป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราของตระกูลเอสเตคนแรกที่ปกครองเฟอร์ราราตั้งแต่ปี ค.ศ. 1450 จนกระทั่งเสียชีวิต

บอร์โซเป็นบุตรนอกสมรสนิคโคโลที่ 3 เดสเตมาร์ควิสแห่งเฟอร์รารา, โมเดนา และ เรจจิโอ และภรรยาน้อยสเตลลา เด โทโลเมอิ บอร์โซเป็นมาร์ควิสต่อจากเลโอเนลโล เดสเตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1450 ต่อมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1452 ก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นดยุกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1471 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2 ก็ทรงแต่งตั้งบอร์โซให้เป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราอย่างเป็นทางการ

บอร์โซดำเนินนโยบายการขยายอำนาจสำหรับเฟอร์ราราที่ช่วยสร้างเสริมอำนาจให้แก่ตระกูลเอสเตมากขึ้น และมักจะเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสผู้เป็นคู่อริกับทั้งฟรานเชสโคที่ 1 สฟอร์ซา และ ตระกูลเมดิชิ ความปฏิปักษ์ต่อกันนี้นำไปสู่ยุทธการโมลิเนลลาที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ฝ่ายใดชนะ โดยทั่วไปแล้วบอร์โซก็เป็นที่นิยมของประชาชนยกเว้นแต่เมื่อพยายามสร้างภูเขาเมื่อปี ค.ศ. 1471 จนต้องเลิกโครงการ[1].

สำนักดยุกของบอร์โซเป็นศูนย์กลางของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราที่มีจิตรกรเช่นฟรานเชสโค เดล คอสสา, แอร์โคเล เดรอแบร์ติ และ โคสิโม ทูรา งานจ้างชิ้นสำคัญในสมัยของบอร์โซคืองานเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวังสคิฟาโนเอีย นอกจากนั้นบอร์โซก็ยังเป็นผู้อุปถัมภ์นักดนตรีหลายคนที่รวมทั้งเปียโตรโบโน เดล คิตาร์ริโน, นิโคโล โทเดสโค และ บลาซิโอ มอนโทลิโน

แม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะคนสำคัญแต่ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนตระหนี่ ที่จะเห็นได้จากเมื่อมีเรื่องไม่ยอมจ่ายค่าจ้างจนโคสิโมต้องย้ายไปโบโลนยาไปก่อตั้งตระกูลการเขียนใหม่ที่นั่น--ตระกูลการเขียนภาพแบบโบโลนยา

บอร์โซเป็นที่รู้จักกันจากพระคัมภีร์ไบเบิลในชื่อของตนเองซึ่งเป็นงานจุลจิตรกรรมหนังสือวิจิตรเล่มสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่จ้างให้เขียนในปี ค.ศ. 1455

บอร์โซมิได้สมรสฉะนั้นจึงไม่มีทายาท ผู้เป็นดยุกคนต่อไปคือแอร์โคเลที่ 1 เดสเตผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. Bertazzo, Claudia. "Il cemento del potere". Medioevo 12 (11): p. 83. 
  • Chiappini, Luciano (2001). Gli Estensi. Ferrara. 

ดูเพิ่ม[แก้]