ดยุก
 |
|
| จักรพรรดิ และ จักรพรรดินี
|
|
| ราชา และ ราชินี
|
|
| อุปราช และ อุปราชินี
|
|
| อาร์ชดยุก และ อาร์ชดัชเชส อินฟันเต และ อินฟันตา |
|
| แกรนด์ดยุก และ แกรนด์ดัชเชส แกรนด์พรินส์ และ แกรนด์พรินเสส |
|
| ดยุก และ ดัชเชส เจ้าชาย และ เจ้าหญิง |
|
| มาควิส และ มาคิโอเนส มาร์กราฟ และ มาร์กราวีน |
|
| เคานต์/เอิร์ล และ เคาน์เตส |
|
| ไวเคานต์ และ ไวเคาน์เตส
|
|
| บารอน และ บารอเนส
|
|
| บารอเน็ต และ บารอเนเตส |
|
| อัศวิน และ เดม | |
ดยุก[1] (อังกฤษ: duke, duc) เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางที่ใช้กันในยุโรปที่ปกครองดินแดนที่เรียกว่าดัชชี ดยุกเป็นตำแหน่งที่รองจากตำแหน่งพระมหากษัตริย์ ชื่อตำแหน่งมาจากภาษาลาตินว่า "Dux Bellorum" ที่แปลว่า "แม่ทัพ" เป็นตำแหน่งที่ใช้ทั้งโดยนักประพันธ์ชาวโรมันและชาวเจอร์มานิคในการบรรยายถึงผู้นำทางการทหาร
ในยุคกลาง ดยุกเป็นตำแหน่งสูงสุดที่ใช้ในบรรดาราชวงศ์เจอร์มานิค ดยุกมีหน้าที่ปกครองจังหวัดที่มีตำแหน่งเหนือกว่าเคานต์ในด้านอำนาจการปกครอง ในยุคศักดินา ดยุกเป็นตำแหน่งสูงสุดรองลงมาจากพระมหากษัตริย์
ในสมัยปัจจุบันดยุกส่วนใหญ่เป็นแต่เพียงตำแหน่งที่ไม่มีราชรัฐภายใต้การปกครอง ยกเว้นราชรัฐลักเซมเบิร์ก ส่วนในฝรั่งเศส, โปรตุเกส, สเปน, สหราชอาณาจักร และอิตาลี ตำแหน่งดยุกยังคงเป็นตำแหน่งขุนนางระดับสูงสุด
สุภาพสตรีทีี่มีบรรดาศักดิ์เป็นดยุก หรือเป็นภริยาโดยชอบธรรม จะเรียกว่า ดัชเชส (อังกฤษ: Duchess) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงเป็น ดยุกแห่งนอร์มังดี ในหมู่เกาะอังกฤษ และ ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์ โดยตำแหน่ง
พระราชวงศ์อังกฤษ ยังมีตำแหน่ง ดยุก ที่สงวนไว้สำหรับสมาชิกในพระราชวงศ์เท่านั้น โดยเรียงตามลำดับก่อนหลังในปัจจุบัน ได้แก่
- ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์ คือ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 2
- ดยุกแห่งเอดินบะระ คือ เจ้าชายฟิลิป พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
- ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ และ โรเธอเซ คือ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ มกุฎราชกุมาร
- ดยุกแห่งยอร์ก คือ เจ้าชายแอนดรูว์
- ดยุกแห่งเคมบริดจ์ คือ เจ้าชายวิลเลียม
- ดยุกแห่งกลอสเตอร์ คือ เจ้าชายริชาร์ด
- ดยุกแห่งเคนท์ คือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด
