นิวไคลด์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิวไคลด์ (อังกฤษ: Nuclide; มาจาก นิวเคลียส) คือกลุ่มลักษณะของอะตอมที่เกิดจากคุณลักษณะเฉพาะของนิวเคลียสของมัน เช่นการดูจากจำนวน Z ของโปรตอน, จำนวน N ของนิวตรอน และระดับพลังงานของอะตอม[1] ดังนั้นนิวไคลด์ทุกชนิดก็คืออะตอมที่มีอิเล็กตรอนอย่างน้อย 1 ตัว ขณะที่นิวเคลียสเปล่าๆ (เช่นพวกที่ปรากฏในรังสีคอสมิกและพลาสมาที่ร้อนจัดระดับหนึ่ง) จะไม่มี กล่าวโดยย่อ นิวไคลด์คือคำสามัญที่ใช้เรียกนิวเคลียสทุกชนิดที่มีอิเล็กตรอนโคจรอยู่ 1 ตัวหรือมากกว่า
คำว่า "นิวไคลด์" เสนอขึ้นโดย[2] Truman P. Kohman[3] เมื่อปี ค.ศ. 1947
อ้างอิง [แก้]
- ↑ IUPAC (1997). "Nuclide". In A. D. McNaught and A. Wilkinson. Compendium of Chemical Terminology. Blackwell Scientific Publications. doi:10.1351/goldbook.N04257. ISBN 0632017651.
- ↑ original proposal for the word nuclide
- ↑ [1] about Kohman]
บทความเกี่ยวกับฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ฟิสิกส์
