ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWNJ ย่อมาจาก zero-width non-joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับหรืออักษรฮีบรู เมื่อใส่ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ลงไประหว่างอักษรสองตัว จะเป็นการบังคับให้อักษรสองตัวนั้นไม่เชื่อมต่อกัน แต่ยังคงปรากฏอยู่ในตำแหน่งที่ติดกัน ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส โดยเฉพาะภาษาเปอร์เซียซึ่งมีการเขียนต่างจากภาษาอาหรับเล็กน้อย ปกติแล้วตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบธรรมดาที่อยู่ติดกัน ตัวไม่เชื่อมอาจแทรกอยู่ระหว่างนั้น
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200C [1] และมี HTML เอนทิตี เป็น ‌ และ ‌ [2]
[แก้] ตัวอย่าง
| ลำดับอักขระ (จากซ้าย) | การแสดงผล | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| [می] [خواهم] | میخواهم | อักษรติดกันและเชื่อมกัน (ไม่ถูกต้อง) |
| [می] [ช่องว่าง] [خواهم] | می خواهم | อักษรแยกกันด้วยช่องว่าง (ไม่ถูกต้อง) |
| [می] [ZWNJ] [خواهم] | میخواهم | อักษรติดกันแต่ไม่เชื่อมกัน (รูปแบบที่ถูกต้อง) |
[แก้] อ้างอิง
- ^ Unicode Chart: General Punctuation
- ^ HTML Symbol Entities Reference จาก w3school.com
