ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWJ ย่อมาจาก zero-width joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับหรืออักษรตระกูลพราหมี เมื่อใส่ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ลงไปก่อนหรือหลังตัวอักษร จะเป็นการบังคับให้อักษรนั้นแสดงผลในรูปแบบที่เชื่อมต่อกับตัวเชื่อม เสมือนว่ามีอักษรอื่นอีกตัวอยู่ตรงตัวเชื่อมนั้น หรือใช้เพื่อเปลี่ยนการแปลงรูปอักษรเชื่อมต่อให้เป็นแบบอื่น ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส ปกติแล้วตัวเชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบเชื่อมต่อที่วางอยู่ลอย ๆ ในข้อความ
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200D [1] และมี HTML เอนทิตี เป็น ‍ ‍ และ ‍ [2]
เนื้อหา |
ตัวอย่าง [แก้]
| ลำดับอักขระ | การแสดงผล |
|---|---|
| [ka क] [virāma ्] | क् |
| [ka क] [virāma ्] [ZWJ] | क् |
| [ka क] [virāma ्] [ṣa ष] | क्ष |
| [ka क] [virāma ्] [ZWJ] [ṣa ष] | क्ष |
อ้างอิง [แก้]
- ^ Unicode Chart: General Punctuation
- ^ HTML Symbol Entities Reference จาก w3school.com
