ดอกไม้เงินดอกไม้ทอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดอกไม้เงินดอกไม้ทอง ที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัวลาลัมเปอร์

ดอกไม้เงินดอกไม้ทอง (มาเลย์: bunga mas dan perak "ดอกไม้ทองและเงิน") หรือบุหงามาศ (มาเลย์: bunga mas "ดอกไม้ทอง") เป็นเครื่องบรรณาการที่ประเทศราชของสยาม เช่นรัฐต่าง ๆ ในคาบสมุทรมลายู อันได้แก่ ไทรบุรี, ปัตตานี, กลันตัน และตรังกานู ต้องส่งมาถวายแด่กษัตริย์สยามเป็นประจำทุก ๆ สามปี โดยประกอบด้วยต้นไม้เล็ก ๆ สูงประมาณหนึ่งเมตรสองต้น ทำจากเงินและทองคำ และมีของบรรณาการอื่น ๆ เช่น อาวุธ ผ้า รวมถึงทาสประกอบด้วยตามความเหมาะสม มูลค่าของดอกไม้เงินดอกไม้ทองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อาจจะสูงถึงราว ๆ หนึ่งพันดอลลาร์สเปนเลยทีเดียว[1]

ที่มาของการใช้ดอกไม้เงินดอกไม้ทองเป็นเครื่องบรรณาการยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่มีเรื่องราวอยู่ในฮีกายัต มะโรง มหาวงศ์ (Hikayat Merong Mahawangsa) ซึ่งเป็นหนังสือของราชสำนักไทรบุรี กล่าวไว้ว่า ดอกไม้เงินดอกไม้ทองเป็นสัญลักษณ์เป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ โดยตั้งใจจะถวายถวายดอกไม้เงินดอกไม้ทองแด่เจ้าชายแห่งสยามเพื่อเป็นของเล่น แต่จากมุมมองของกษัตริย์ไทยก็ยังมองว่าดอกไม้เงินดอกไม้ทองเป็นสัญลักษณ์ของการยอมสวามิภักดิ์มากกว่า[1]

การส่งดอกไม้เงินดอกไม้ทองสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1909 เมื่ออังกฤษเข้ามาปกครองหัวเมืองมลายูที่เป็นรัฐทางเหนือของมาเลเซียในปัจจุบัน[1]

นอกจากดอกไม้เงินดอกไม้ทองจะเป็นเครื่องบรรณาการของบรรดาหัวเมืองมลายูแต่สยามแล้ว ก็ยังพบว่าในช่วงที่อาณาจักรล้านนาตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ก็มีธรรมเนียมการส่งดอกไม้เงินดอกไม้ทองไปให้เช่นกัน โดยล้านนาเรียกว่า ดอกไม้คำดอกไม้เงิน ดังปรากฏความว่า "...ในปันนาการของยื่นถวายไหว้สาดอกไม้คำดอกไม้เงินทอง ผ้าขาว หมากเบี้ย ทั้งหลาย..."[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 อันดายา, บาร์บารา วัดสัน และ อันดายา, ลีโอนาโด วาย. ประวัติศาสตร์มาเลเซีย. มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย, 2549, ISBN 9749377672, หน้า 111 - 112
  2. สรัสวดี อ๋องสกุล. ประวัติศาสตร์ล้านนา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:อมรินทร์. 2552, หน้า 269