ฑากิณี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
泰国狐仙荼吉尼梵文डाकिनी Dākinīทิเบต: khandromaWylie: mkha' 'gro ma, ZYPY: མཁའ་འགྲོ་མ་),--古巴吉斯纳 KRUBA KRISSANA INTAWANNO ( ครูบากฤษณะ อินทวัณโณ )
ฑากิณีวัชรโยคินีตามความเชื่อของชาวทิเบต

ฑากิณี (สันสกฤต: डाकिणी ḍākinī; ทิเบต: khandro; แบบวิลลี:mkha'-'gro-ma; พินอินทิเบต:Kandroma; แม่แบบ:Chinese: 空行母, Pinyin: Kōngxíng Mǔ and 狐仙,Pinyin:Hú xian ;明妃,Pinyin:Míng fēi เป็นเทพที่ปรากฏในความเชื่อของศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาลัทธิตันตระ โดยในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นบริวารของเจ้าแม่กาลี ส่วนในลัทธิตันตระถือเป็นเทพผู้ช่วยของสิทธะ ฑากิณีมีหลายองค์ มีทั้งรูปปกติและรูปดุร้าย รูปปกติมี 6 องค์คือ พุทธฑากิณี วัชรฑากิณี รัตนฑากิณี ปัทมฑากิณี กรรมฑากิณี วิศวฑากิณี รูปดุร้าย คือ สวรวพุทธฑากิณี สิงหวักตรา มกรวักตรา วัชรวราหี และมีฑากิณีประจำฤดูกาล อีก 4 องค์คือ วสันตเทวี คิมหันตเทวี ศรัทเทวี และเหมันตเทวี

อ้างอิง[แก้]

  • ผาสุข อินทราวุธ. พุทธปฏิมาฝ่ายมหายาน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์อักษรสมัย, พ.ศ. 2543. หน้า 83-84.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]