ซูเปอร์ฟลายเวท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ซูเปอร์ฟลายเวท (อังกฤษ: Super flyweight) ชื่อเรียกน้ำหนักรุ่นมวยระหว่างรุ่นฟลายเวทกับรุ่นแบนตั้มเวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 115 ปอนด์ (52 กิโลกรัม)[1] โดยสถาบันที่เริ่มก่อตั้งรุ่นนี้คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1980 โดยเรียกรุ่นนี้ว่า ซูเปอร์ฟลายเวท และในสถาบันสมาคมมวยโลก (WBA) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) จะเรียกว่า จูเนียร์แบนตั้มเวท (Junior bantamweight) แชมป์โลกที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้มากที่สุดในโลก คือ เขาทราย แกแล็คซี่ โดยป้องกันไว้ได้ทั้งหมด 19 ครั้ง และเป็นสถิติที่มากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของเอเชีย[2] และได้รับการยกย่องให้เป็นแชมป์โลกตลอดกาลในรุ่นนี้ ของสมาคมมวยโลก (WBA) ด้วย[3]

สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้มีทั้งหมด 6 คน ได้แก่ พเยาว์ พูนธรัตน์, เขาทราย แกแล็คซี่, หยกไทย ศิษย์ อ., เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา, สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย, ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย และเด่นเก้าแสน กระทิงแดงยิม (เป็นแค่แชมป์เฉพาะกาล)

สำหรับนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียงที่ชกในพิกัดนี้ อาทิ จิโร วาตานาเบ้, ราฟาเอล โอโรโน่, กิลเบอร์โต โรมัน, อิสราเอล คอนเทรรัส, เอลลี่ ปิกัล, มุน ซังกิล, จอห์นนี่ ทาเปีย, แดนนี่ โมโร่ และโนบิโต โดแนร์ เป็นต้น[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. (อังกฤษ)
  2. คอลัมน์ คุยนอกสนาม โดย พิจิตร กาญจนกุล หน้า 15 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ฉบับที่ 22,088 ประจำวันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553
  3. บทสัมภาษณ์จากไทยรัฐ
  4. คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง:จิโร วะตะนะเบะ หอกข้างแคร่ของพเยาว์ พูนธรัตน์. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1208. พฤศจิกายน 2550. หน้า 40 - 41