เลโอ กาเมซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เลโอ กาเมซ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง ซิลบีโอ ราฟาเอล กาเมซ
ฉายา Torito
วันเกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506
สถานที่เกิด รัฐกวารีโก ประเทศเวเนซุเอลา
รุ่น มินิมัมเวต ไลต์ฟลายเวต
ฟลายเวต ซูเปอร์ฟลายเวต
สถิติ
ชก 48
ชนะ 35
ชนะน็อก 26
แพ้ 12
เสมอ 1

ซิลบีโอ ราฟาเอล กาเมซ (สเปน: Silvio Rafael Gamez) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เลโอ กาเมซ (Leo Gamez) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ที่รัฐกวารีโก ประเทศเวเนซุเอลา เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา และได้ครองแชมป์โลกถึง 4 รุ่น สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 35 (น็อก 26) เสมอ 1 แพ้ 12

ประวัติ[แก้]

กาเมซเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 และเป็นฝ่ายชนะฟรานซิสโก การ์เซียในการชกกำหนด 4 ยก จากนั้น ชกชนะติดต่อกันมาตลอด จน 2 กุมภาพันธ์ 2530 กาเมซชนะน็อค ราฟาเอล โบลิวาร์ ยก 2 ทำให้เขากลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงทันที ต่อมา ในวันที่ 30 เมษายน กาเมซขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ชนะน็อคเปโดร เนียวาส ยก 2 ได้ครองแชมป์ เขาป้องกันตำแหน่งได้ครั้งดียวก็มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในวันที่ 10 มกราคม 2531 กาเมซได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสมาคมมวยโลกกับคิม บองจุน ที่เกาหลีใต้ซึ่งเป็นการชกมวยในต่างแดนครั้งแรก ซึ่งกาเมซเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์โลก และกลายเป็นนักมวยที่โด่งดังในเวเนซุเอลาทันที

กาเมซมีปัญหากับผู้จัดการหลายอย่างหลังจากได้เป็นแชมป์โลก เขาป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียว ชนะน็อค เคนจิ โยโกซาว่า ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น หลังจากนั้น เขาแขนหัก จึงสละแชมป์โลกและหยุดชกไปช่วงหนึ่ง กาเมซกลับมาชกอีกเมื่อ 29 ตุลาคม 2532 ชนะน็อค วิกตอริโน เฮอร์นานเดซ ยก 5 ต่อมา กาเมซได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกกับยูห์ เมียงวู ใน พ.ศ. 2533 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างน่าสงสัย เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง เขาก็แพ้คะแนนอีก

กาเมซหยุดชกมวยไประยะหนึ่ง และเลื่อนขึ้นมาชกรุ่นฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2534 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนคิม ยอง กังไปอีก ต่อมา เมื่อยูห์ เมียงวูสละแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลก เมื่อ พ.ศ. 2536 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคชิโร ยาชิโรที่ญี่ปุ่น ได้ครองแชมป์โลก กาเมซป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง รวมทั้งเสมอกับห้าดาว ซีพียิมแบบน่าแพ้ และชนะน็อคพิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ ทั้งที่ตัวเองเกือบถูกน็อคก่อน จากนั้นจึงไปเสียแชมป์ให้ชอย ฮิยอง เมื่อ พ.ศ. 2538 ที่เกาหลีใต้

หลังจากเสียแชมป์ กาเมซขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวท ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin ชนะคะแนนอะควิเลศ กุซแมน ใน พ.ศ. 2538 และในปีถัดมาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสน ส.เพลินจิตแต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้น เสียแชมป์ WBA Fedelatin คืนให้กุซแมน และกลับมาครองแชมป์ Fedelatin อีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2541 ชนะน็อคกิลเบอร์โต กอนซาเลซ และได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลกใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค ฮูโก ราฟาเอล โซโต ต่อมา ขึ้นชกชนะน็อค โฮเซ่ คามาโช่ แชมป์เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกได้ แต่สมาคมมวยโลกยังประกาศให้เขาเป็นแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทอยู่ จนกระทั่งมาเสียแชมป์โลกให้กับศรพิชัย กระทิงแดงยิม จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกกับฮิเดกิ โทดากะ ปรากฏว่ากาเมซเป็นฝ่ายชนะ ได้ครองแชมป์โลกรุ่นที่สี่ใน พ.ศ. 2543 ก่อนจะเสียแชมป์ให้เซเลส โคบายาชิในปีถัดมา

หลังจากเสียแชมป์ กาเมซพยายามเป็นแชมป์โลกห้ารุ่นโดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทของสมาคมมวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนนจอห์นนี่ บรีดาลที่เดนมาร์ก และแพ้ฮิเดกิ โทดากะที่ญี่ปุ่นอีก รวมทั้งขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน พูลสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม จากนั้น กาเมซจึงตัดสินใจแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลต์ฟลายเวต (2530)
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA
    • ชิง 10 มกราคม 2531 ชนะคะแนน คิม บองจุน ที่เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 เมษายน 2531 ชนะน็อก เคนจิ โยโกซาวา ยก 3 ที่ญี่ปุ่น
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA
    • ชิง 21 ตุลาคม 2536 ชนะน็อก ชิโร ยาชิโร ยก 9 ที่ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อก ฮวน อันโตนีโอ ตอร์เรส ยก 7 ที่ปานามา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 มิถุนายน 2537 เสมอกับ ห้าดาว ซีพียิม ที่เวทีราชดำเนิน
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 ตุลาคม 2537 ชนะน็อก พิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 6 ที่กรุงเทพมหานคร
    • เสียแชมป์ 4 กุมภาพันธ์ 2538 แพ้คะแนน ฮิ ยองชอย ที่เกาหลีใต้
  • แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต
    • ชิง 20 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน อากีเลส กุซมัน ที่เวเนซุเอลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 กันยายน 2538 ชนะน็อก อัลวาโร มาร์กาโด ยก 4 ที่เวเนซุเอลา
    • เสียแชมป์ 7 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนน อากีเลส กุซมัน ที่เวเนซุเอลา
  • แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต
  • แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต WBA
    • ชิงแชมป์เฉพาะกาล 29 พฤษภาคม 2542 ชนะน็อก โฮซู คามาโช ยก 8 ที่เปอร์โตริโก
    • ชิงแชมป์จริง 9 ตุลาคม 2543 ชนะน็อก ฮิเดกิ โทดากะ ยก 7 ที ญี่ปุ่น
    • เสียแชมป์ 11 มีนาคม 2544 แพ้น็อก เซเลส โคบายาชิ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA เมื่อ 29 เมษายน 2533 แพ้คะแนน ยูห์ เมียงวู ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้คะแนน ยูห์ เมียงวู ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA เมื่อ 5 ตุลาคม 2534 แพ้คะแนน คิม ยองกัง ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA เมื่อ 24 มีนาคม 2539 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่ปทุมธานี
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต WBA เมื่อ 8 พฤศจิกายน 2545 แพ้คะแนน จอห์นนี่ บรีดาล ที่เดนมาร์ก
    • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต WBA เมื่อ 4 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน ฮิเดกิ โทดากะ ที่ญี่ปุ่น
    • ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต WBA เมื่อ 26 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน วลาดิเมียร์ ไซโดเรนโก ที่เยอรมนี
    • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต WBA เมื่อ 22 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ที่เวทีราชดำเนิน

อ้างอิง[แก้]