ชะนีดำใหญ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชะนีดำใหญ่ (เซียมมัง)
เซียมมัง
ถุงลมที่ป่องออกขณะร้อง
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Class: Mammalia
Order: Primates
Family: Hylobatidae
Genus: Symphalangus
Gloger, 1841
Species: S. syndactylus
ชื่อวิทยาศาสตร์
Symphalangus syndactylus
(Raffles, 1821)
พันธุ์ย่อย
  • S. s. continentis
  • S. s. syndactylus
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของเซียมมัง
ชื่อพ้อง
  • Hylobates syndactylus

ชะนีดำใหญ่ หรือ เซียมมัง (มลายู: Siamang แปลว่า ลิงสยาม) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกชะนี ซึ่งเป็นชะนีชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Symphalangus syndactylus จัดเป็นลิงเพียงชนิดเดียวในสกุล Symphalangus[2]

มีรูปร่างคล้ายชะนีทั่วไป แต่มีรูปร่างและลำตัวใหญ่กว่ามาก ขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัวและหัว 75-90 เซนติเมตร น้ำหนักในเพศผู้ 10.9 กิโลกรัม ตัวเมีย 10.6 กิโลกรัม ขนมีสีดำทั้งตัวทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีลักษณะเด่นคือ บริเวณลำคอมีถุงสีเทาปนชมพู โดยถุงดังกล่าวจะป่องออกขณะที่ส่งเสียงร้อง โดยเซียมมังจัดเป็นชะนีที่ร้องได้ดังที่สุด

มีการกระจายพันธุ์ในเขตใต้สุดของไทย มาเลเซียและเกาะสุมาตรา มี 2 ชนิดย่อย คือ S. s. syndactylus พบในมาเลเซีย และ S. s. continentis พบที่เกาะสุมาตรา อาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้น

อาหารหลัก ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้ ดอกไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียวที่มีลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน โดยเซียมมังแต่ละฝูงมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว ในสถานที่เลี้ยงมีอายุขัยประมาณ 35 ปี

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ Eudey et al (2000). Symphalangus syndactylus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. Retrieved on 11 May 2006.
  2. ^ genus Symphalangus
Commons
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น