จิมิ เฮนดริกซ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จิมิ เฮนดริกซ์
Jimi Hendrix 1967.png
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด จอห์นนี่ อัลเลน เฮนดริกซ์
วันเกิด 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942(1942-11-27)
ซีแอตเทิล, วอชิงตัน,
สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต 18 กันยายน ค.ศ. 1970 (27 ปี)
ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง ฮาร์ดร็อก, บลูส์-ร็อก, เอซิดร็อก, ไซเคเดลิกร็อก
อาชีพ นักร้อง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี กีตาร์, นักร้อง
ปี 1966–1970
ค่าย RSVP, Track, Barclay, Polydor, Reprise, Capitol, MCA
ส่วนเกี่ยวข้อง The Jimi Hendrix Experience, Gypsy Sun and Rainbows, Band of Gypsys, The Isley Brothers, Little Richard, Curtis Knight และ The Squires
เว็บไซต์ www.jimihendrix.com

เจมส์ มาร์แชลล์ เฮนดริกซ์ (อังกฤษ: James Marshall Hendrix) หรือชื่อเกิด จอห์นนี อัลเลน เฮนดริกซ์ (อังกฤษ: Johnny Allen Hendrix) (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 - 18 กันยายน ค.ศ. 1970) เป็นนักกีตาร์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักกีต้าร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีร็อก โดยนักดนตรีและนักวิจารณ์มากมายในแวดวงบันเทิง[1][2][3] และเป็นหนึ่งในบุคลสำคัญที่มีบทบาทต่อดนตรีหลายๆ แนวในยุคของเขา[4][5][6] หลังจากประสบความสำเร็จในยุโรปในช่วงแรก จึงเริ่มมีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา หลังจากการแสดงใน มอนเทอเรย์ป็อปเฟสติวัล ต่อมาเขาก็ได้เล่นเป็นวงหลักในเทศกาลวู้ดสต็อกปี 1969 และเทศกาลไอเซิลออฟไวต์ ในปี 1970 บ่อยครั้งเฮนดริกซ์ชอบที่จะใช้เสียงโอเวอร์ไดรว์ฟแบบดิบๆ จากตู้แอมป์ร่วมกับ Gain (ปริมาณเสียงที่ส่งมาจากกีต้าร์) จำนวนมาก รวมไปถึง Treble (เสียงย่านแหลม) ด้วย ซึ่งได้ช่วยพัฒนาเทคนิคในการทำให้เกิดเสียง Feedback (เสียงหอน) จากแอมป์กีต้าร์[7]เฮนดริกซ์เป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ทำให้แป้นเหยียบวาห์-วาห์ ได้รับความนิยมในดนตรีร็อกกระแสหลัก ซึ่งเขามักจะใช้เพื่อขยายขอบเขตของระดับเสียงในโซโล่ของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการดันสายที่เป็นเสียงสูง และการใช้เลกาโตที่ยืนพื้นบนสเกลเพนตาโทนิก เขาได้รับอิทธิพลในการเล่นมาจากศิลปินในแนวบลูส์ เช่น B. B. King, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Albert King และ Elmore Jame[8][9][10] [11] นักกีต้าร์แนวอาร์แอนด์บีและโซล อย่าง Curtis Mayfield, Steve Cropper เช่นเดียวกับดนตรีโมเดิร์นแจ๊ส[12] ในปี 1966 เฮนดริกซ์ผู้ซึ่งได้ร่วมเล่นและบันทึกเสียงกับวง ลิตเทิล ริชาร์ด ในระหว่างปี 1964 ถึง 1965 ได้เคยบอกว่า "ผมอยากจะทำกับกีต้าร์ของผมในสิ่งที่ลิตเทิล ริชาร์ดทำกับเสียงร้องของเขา[13]

คาร์ลอส ซานตาน่า ได้ให้ความเห็นว่าดนตรีของเฮนดริกซ์อาจจะได้รับอิทธิพลมาจากวิถีชิวิตของชาวอเมริกันของเขา[14] ในฐานะโปรดิวเซอร์ เฮนดริกซ์ได้ใช้ห้องบันทึกเสียงในการต่อยอดความคิดของเขา ซึ่งเขาเป็นคนแรกๆ ที่ได้ทดลองเกี่ยวกับเสียงแบบสเตอริโอ และ เทคนิค Phasing สำหรับบันทึกเสียงเพลงร็อก

เฮนดริกซ์ ได้รับรางวัลที่มีเกียรติเกี่ยวกับวงการเพลงร็อกมากมายตลอดชีวิตเขา และยังได้รับเพิ่มมาหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้วอีกมาก รวมถึงได้มีชื่ออยู่ในยูเอสร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1992 และยูเคมิวสิกฮอลออฟเฟมในปี 2005 ที่อังกฤษก็มีป้ายชื่อของเขา ณ บ้านที่เขาเคยอาศัยที่ถนนบรู๊ก ใน ลอนดอน เมื่อเดือนกันยายนปี 1997 ดาวที่เป็นชื่อของเขาที่ฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม(ตั้งอยู่ที่ 6627 ฮอลลีวูด บูเลวาร์ด) ได้ถูกทำขึ้นมาในปี 1994 ในปี 2006 ผลงานอัลบั้มเปิดตัวในยูเอสของเขา อาร์ ยู อิคเพียเรียนซ์ (อังกฤษ: Are You Experienced) ได้รับเลือกให้อยู่ใน United States National Recording Registry และนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เฮนดริกซ์อยู่อันดับ 1 ในบรรดานักกีตาร์ ในหัวข้อ 100 อันดับ นักกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ในปี 2003[15] เขายังเป็นคนแรกที่ถูกเสนอชื่อเข้าสู่ Native American Music Hall of Fame อีกด้วย

อ้างอิง[แก้]

  1. "Hendrix Voted World's Best Guitarist"". Sky News. สืบค้นเมื่อ 2009-07-13. 
  2. Bossy, Michel-André; Brothers, Thomas; McEnroe. John C. (2001). "Artists, Writers, and Musicians: An Encyclopedia of People Who Changed the World". Greenwood Publishing Group. p. 85. 
  3. "Hendrix hits top note again as best guitarist in history". The Independent. 28 August 2003. 
  4. Kincheloe, Joe L.; Horn, Raymond A. (2008). "The Praeger handbook of education and psychology". Greenwood Publishing Group. p. 849. 
  5. "Jimi Hendrix". Encyclopedia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2009-07-13. 
  6. "Jimi Hendrix's Influence on Jazz". allaboutjazz.com. 2008-09-05. สืบค้นเมื่อ 2009-07-13. 
  7. Shadwick, Keith (November 2003) Jimi Hendrix, Musician, Hal Leonard, pp. 92
  8. Egan, Sean (2002), The Making of Are You Experienced, A Cappella books.
  9. Shadwick, Keith (2003), Jimi Hendrix, Musician. Backbeat Books. pp. 39.
  10. Blues CD, MCA, โน้ตบนปกโดย Jeff Hannusch, pp. 2.
  11. A Film About Jimi Hendrix deluxe edition. DVD, Warner Bros. sp. feat: From The Ukelele to the Strat, Faye Pridgeon Interview.
  12. Mary Willix, voices from home 195, pp. 28, 38, 73.
  13. White (2003), p. 125-128, 131-132, 163, 228
  14. UniVibes (February 1995). "Carlos Santana on Jimi Hendrix". สืบค้นเมื่อ 2009-07-13. 
  15. "The 100 Greatest Guitarists of All Time". Rolling Stone. August 27, 2003.