คะตะคะนะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การเขียนภาษาญี่ปุ่น

คะตะคะนะ (「片仮名」 katakana?) เป็นตัวอักษรสำหรับแทนเสียงในภาษาญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง คะตะคะนะถูกนำไปเขียนภาษาไอนุซึ่งเป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยอยู่ทางภาคเหนือของเกาะฮอกไกโด

เนื้อหา

[แก้] การใช้

คะตะคะนะมีสัญลักษณ์ 48 ตัว ในยุคแรกรู้จักในนาม การเขียนของผู้ชาย คะตะคะนะใช้กับคำยืมที่ไม่ได้มาจากภาษาจีนเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งการเลียนเสียง ชื่อจากภาษาอื่น การเขียนโทรเลข และการเน้นคำ (แบบเดียวกับการใช้อักษรตัวใหญ่ในภาษาอังกฤษ) ก่อนหน้านั้นคำยืมทั้งหมดเขียนด้วยคันจิ ใช้ในหลายกรณี ได้แก่

  • ใช้เขียนคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศ ชื่อชาวต่างประเทศ และชื่อสถานที่ในต่างประเทศซึ่งเป็นวิสามานยนาม เช่น ホテル (โฮะเตะรุ หรือ Hotel)
  • ใช้เขียนคำซึ่งเลียนเสียงในธรรมชาติ เช่น ワン ワン (วัง วัง เสียงเห่าของสุนัข)
  • ใช้เขียนชื่อญี่ปุ่น (和名) ของสัตว์และแร่ธาตุ เช่น カルシウム (คารุซิอุมุ หรือ แคลเซียม)
  • ใช้ในเอกสารใช้ยุคก่อนส่งครามโลกครั้งที่สอง (ใช้ร่วมกับตัวอักษรคันจิ)
  • ใช้ในโทรเลข และระบบคอมพิวเตอร์ในช่วงก่อนเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531 ซึ่งยังไม่มีการใช้ระบบตัวอักษรหลายไบต์ (เช่น ยูนิโคด)

[แก้] ที่มา

ตัวอักษรคะตะคะนะนั้นถูกสร้างขึ้นในยุคเฮอัน (平安時代) โดยนำมาจากส่วนหนึ่งของตัวคันจิพัฒนามาจาก อักษรจีนที่ใช้โดยพระภิกษุเพื่อแสดงการออกเสียงอักษรจีนที่ถูกต้องเมื่อประมาณ พ.ศ. 1400 ในช่วงแรกมีสัญลักษณ์หลายตัวที่แสดงเสียงเดียวกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป อักษรถูกปรับปรุงให้ดีขึ้น ราว พ.ศ. 1900 มีสัญลักษณ์ 1 ตัว ต่อ 1 พยางค์เท่านั้น คำว่า คะตะคะนะ หมายถึงอักษรพยางค์ที่เป็นส่วน (ของคันจิ)

[แก้] ตารางตัวอักษรคะตะคะนะ

สระ และ พยัญชนะ yōon
ア อะ イ อิ ウ อุ エ เอะ オ โอะ ャ ยะ ュ ยุ ョ โยะ
カ คะ キ คิ ク คุ ケ เคะ コ โคะ キャ คิ ยะ キュ คิ ยุ キョ คิ โยะ
サ ซะ シ ชิ ス ซุ セ เซะ ソ โซะ シャ ชิ ยะ シュ ชิ ยุ ショ ชิ โยะ
タ ทะ チ จิ ツ สึ テ เทะ ト โทะ チャ จิ ยะ チュ จิ ยุ チョ จิ โยะ
ナ นะ ニ นิ ヌ นุ ネ เนะ ノ โนะ ニャ นิ ยะ ニュ นิ ยุ ニョ นิ โยะ
ハ ฮะ ヒ ฮิ フ ฮุ ฟุ ヘ เฮะ ホ โฮะ ヒャ ฮิ ยะ ヒュ ฮิ ยุ ヒョ ฮิ โยะ
マ มะ ミ มิ ム มุ メ เมะ モ โมะ ミャ มิ ยะ ミュ มิ ยุ ミョ มิ โยะ
ヤ ยะ ユ ยุ イェ เย อิเยะ ヨ โยะ
ラ ระ リ ริ ル รุ レ เระ ロ โระ リャ ริ ยะ リュ ริ ยุ リョ ริ โยะ
ワ วะ (ヰ) ウィวิ อุวิ (ヱ) ウェ เวะ อุเวะ (ヲ) ウォ โวะ อุโวะ
ン n
ガ กงะ ギ กงิ グ กงุ ゲ เกงะ ゴ โกงะ ギャ กงิ ยะ ギュ กงิ ยุ ギョ กงิ โยะ
ザ ซะ ジ จิ ズ ซุ ゼ เซะ ゾ โซะ ジャ จิ ยะ ジュ จิ ยุ ジョ จิ โยะ
ダ ดะ ヂ (จิ) ヅ (ซึ ซุ) デ เดะ ド โดะ ヂャ (จิ ยะ) ヂュ (จิ ยุ) ヂョ (จิ โยะ)
バ บะ ビ บิ ブ บุ ベ เบะ ボ โบะ ビャ บิ ยะ ビュ บิ ยุ ビョ บิ โยะ
パ ปะ ピ ปิ プ ปุ ペ เปะ ポ โปะ ピャ ปิ ยะ ピュ ปิ ยุ ピョ ปิ โยะ
(ヷ) ヴァ va (ヸ) ヴィ vi ヴ vu (ヹ) ヴェ ve (ヺ) ヴォ vo ヴャ vya ヴュ vyu ヴョ vyo
シェ ชิเย เช
ジェ จิเย เจ
チェ จิเย เจ
ティ ที トゥ ทู テュ ทยู
ディ ดี ドゥ ดู デュ ดยู
ツァ สุอา ツィ สุอี ツェ สุเอ ツォ สุโอว
ファ ฮุอา ฟา フィ ฮุอิ ฟี フェ ฮุเอ เฟ フォ ฮุโอ โฟ フュ ฟู

[แก้] ยูนิโคด

คะตะคะนะ
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+30Ax ゠ ァ ア ィ イ ゥ ウ ェ エ ォ オ カ ガ キ ギ ク
U+30Bx グ ケ ゲ コ ゴ サ ザ シ ジ ス ズ セ ゼ ソ ゾ タ
U+30Cx ダ チ ヂ ッ ツ ヅ テ デ ト ド ナ ニ ヌ ネ ノ ハ
U+30Dx バ パ ヒ ビ ピ フ ブ プ ヘ ベ ペ ホ ボ ポ マ ミ
U+30Ex ム メ モ ャ ヤ ュ ユ ョ ヨ ラ リ ル レ ロ ヮ ワ
U+30Fx ヰ ヱ ヲ ン ヴ ヵ ヶ ヷ ヸ ヹ ヺ ・ ー ヽ ヾ ヿ
คะตะคะนะ ส่วนขยายสัทลักษณ์
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+31Fx ㇰ ㇱ ㇲ ㇳ ㇴ ㇵ ㇶ ㇷ ㇸ ㇹ ㇺ ㇻ ㇼ ㇽ ㇾ ㇿ

[แก้] อ้างอิง

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%84%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B0".
เครื่องมือส่วนตัว