ภาษาไอนุ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาไอนุ アイヌ イタク Aynu itak (ไอนุ อิตัก) |
||
|---|---|---|
| เสียงอ่าน: | ai̯nu itak̚ | |
| พูดใน: | ญี่ปุ่น, รัสเซีย | |
| ภูมิภาค: | เกาะฮกไกโด เคยพบใน ซักคาลิน หมู่เกาะคูริล ทางเหนือของคาบสมุทรกัมชัต Tōhoku ใน เกาะฮนชู | |
| จำนวนผู้พูด: | เป็นภาษาใกล้ตาย, พบผู้พูด 15 คนในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2534[1] | |
| ตระกูลภาษา: | ภาษาเดี่ยว ภาษาไอนุ |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | ain[2] | |
| ISO 639-3: | ain | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษาไอนุ (ชื่อในภาษาของตนเอง: アイヌ イタク, aynu itak; ภาษาญี่ปุ่น: アイヌ語 ainu-go) เป็นภาษาของชาวไอนุ ชนกลุ่มน้อยในเกาะฮกไกโด ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดในหมู่เกาะคูริล ทางภาคเหนือของเกาะฮนชูและภาคใต้ของเกาะซักคาลิน คำหลายคำของภาษาไอนุก็ได้กลายเป็นคำในภาษาญี่ปุ่นเลยด้วย เช่นเมืองซัปโปโรบนเกาะฮกไกโด และคำว่ารักโกะ ที่แปลว่าแมวน้ำ
ไวยากรณ์ [แก้]
ภาษาไอนุเรียงประโยคแบบประธาน - กรรม - กริยา ใช้ปรบท ประธานและกรรมระบุด้วยปรบทคำนามสามารถจับกลุ่มกันเพื่อขยายกันเอง คำหลักอยู่ข้างท้าย ลักษณะทางไวยากรณ์ทั่วไปใกล้เคียงกับภาษาญี่ปุ่นและภาษาเกาหลี
อ้างอิง [แก้]
- ↑ SIL Ethnologue, 15th edition (2005)
- ↑ ISO 639-2/RA Change Notice - Codes for the representation of names of languages (Library of Congress) 15 November2005