กันดะฮาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

กันดะฮาร์ (อังกฤษ: Kandahar; พัชโต: کندهار) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของอัฟกานิสถาน รองจากกรุงคาบูล ข้อมูลประชากรปี 2011 ทั้งหมด 512,200 คน[1] ตั้งอยู่ในจังหวัดกันดะฮาร์ สูง 1,005 เมตรจากระดับน้ำทะเล แม่น้ำที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำอาร์กันดับ

สภาพภูมิอากาศ[แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองกันดะฮาร์ (ค.ศ. 1964 – ค.ศ. 1983)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 12.2
(54)
14.8
(58.6)
21.6
(70.9)
28.1
(82.6)
34.1
(93.4)
39.1
(102.4)
40.2
(104.4)
38.2
(100.8)
34.0
(93.2)
27.5
(81.5)
21.0
(69.8)
15.4
(59.7)
27.2
(81)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 0.0
(32)
2.4
(36.3)
7.1
(44.8)
12.3
(54.1)
15.8
(60.4)
19.5
(67.1)
22.5
(72.5)
20.0
(68)
13.5
(56.3)
8.5
(47.3)
3.3
(37.9)
1.0
(33.8)
10.5
(50.9)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 54.0
(2.126)
42.0
(1.654)
41.1
(1.618)
18.7
(0.736)
2.2
(0.087)
0
(0)
2.3
(0.091)
1.0
(0.039)
0
(0)
2.3
(0.091)
7.0
(0.276)
20.0
(0.787)
190.6
(7.504)
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย 6 6 6 4 1 0 0 0 0 1 2 3 29
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 198.4 183.6 235.6 255.0 347.2 369.0 341.0 337.9 324.0 306.9 264.0 217.0 3,379.6
แหล่งที่มา: HKO[2]

สถานที่สำคัญ[แก้]

ท่าอากาศยาน
ย่าน
  • ไอโน มีนา (ภายใต้การพัฒนาตั้งแต่ ค.ศ. 2003)
  • ฮามิดิ มีนา (ภายใต้การพัฒนาตั้งแต่ ค.ศ. 2011)
  • ชาเฮอร์ นอว์ (แปลว่า นครใหม่)
  • ดานด์
  • คาร์ซท์
  • เมอร์เวส มีนา
  • ดามัน
  • ซาร์ปูซ่า
  • มาลาจัต
  • กันดะฮาร์เก่า
  • หุบเขาอาร์กันดับ
แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมและสวนสาธารณะ
  • สวนกันดะฮาร์[3]
  • บาบา ซาบ
  • สวนโคคาราน
  • สวนบากิ พุล[4]
  • จุดชมวิวชิลซินา
  • พิพิธภัณฑ์กันดะฮาร์
สนามกีฬา
  • กันดะฮาร์สเตเดียม[5]

อ้างอิง[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]

  • Dupree, Nancy Hatch (1977) [1st Edition: 1970]. An Historical Guide to Afghanistan (2nd Edition, Revised and Enlarged ed.). Afghan Tourist Organization. 
  • Hill, John E. 2004. The Peoples of the West from the Weilue 魏略 by Yu Huan 魚豢: A Third Century Chinese Account Composed between 239 and 265 CE. Draft annotated English translation.
  • Hill, John E. (2009) Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries CE. BookSurge, Charleston, South Carolina. ISBN 978-1-4392-2134-1.
  • Thapar, Romila (1963): Aśoka and the Decline of the Mauryas. Oxford University Press. 3rd impression, New Delhi, 1980.
  • Frye, Richard N. (1963). The Heritage of Persia. World Publishing company, Cleveland, Ohio. Mentor Book edition, 1966.
  • Toynbee, Arnold J. (1961). Between Oxus and Jumna. London. Oxford University Press.
  • Willem Vogelsang (1985). "Early historical Arachosia in South-east Afghanistan; Meeting-place between East and West." Iranica antiqua, 20 (1985), pp. 55–99.
  • Wood, Michael (1997). In the Footsteps of Alexander the Great: A Journey from Greece to Asia. University of California Press. ISBN 0-520-23192-9

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]