ทาเกชิ คิตาโนะ
ทาเกชิ คิตาโนะ | |
---|---|
![]() ทาเกชิที่งานเปิดตัวภาพยนตร์ โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ ในเดือนมีนาคม 2017 | |
เกิด | 北野 武 18 มกราคม ค.ศ. 1947 ![]() |
สัญชาติ | ญี่ปุ่น |
ชื่ออื่น | บีท ทาเกชิ |
ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยเมจิ (ลาออก) |
อาชีพ |
|
ปีปฏิบัติงาน | ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน |
รางวัล | รางวัลสิงโตทองคำ (1997) |
ลายมือชื่อ | |
![]() |
ทาเกชิ คิตาโนะ (ญี่ปุ่น: 北野 武; โรมาจิ: Kitano Takeshi) หรือชื่อในการแสดง บีท ทาเกชิ เป็นนักแสดงตลก พิธีรายการโทรทัศน์ นักแสดง ผู้ผลิตภาพยนตร์ และนักเขียนชาวญี่ปุ่น[1][2] ทาเกชิมีชื่อเสียงจากบทพูดของเขา "สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณลอเรนซ์" ในภาพยนตร์เรื่อง เมอร์รี่คริสต์มาส มิสเตอร์ลอเรนซ์ เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด และ โซนาไทน์[3][4] ทาเกชิได้กำกับภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในเรื่องไวโอเลนท์ คอป[5] ที่ได้รับรางวัลขวัญใจมหาชนจากเจแปน อะคาเดมี ไพรซ์ และผู้กำกับภาพยนตร์มาใหม่จากนิกกังสปอร์ตฟิล์มอวอร์ด[6] ในปี ค.ศ. 2021 เน็ตฟลิกซ์ได้เผยแพร่ภาพยนตร์อัตชีวิตประวัติเกี่ยวกับทาเกชิเรื่อง เด็กอาซากุสะ ตั้งแต่การเริ่มทำงานที่โรงละครและคลับเปลื้องผ้าอาซากูซะ โทโยกัง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพตลกของทาเกชิ[7]
ชีวิตและอาชีพ
[แก้]ชีวิตช่วงแรก
[แก้]ทาเกชิเกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1947 ที่โตเกียวซึ่งตรงกับช่วงการบูรณะเมืองหลังสงครามโลกครั้งที่สอง[8][9] บิดาของเขาเป็นช่างทาสีบ้าน และมารดาทำงานในโรงงานผลิต[5] ที่มองการณ์ไกลจึงสามารถส่งทาเกชิให้เรียนหนังสือจนเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมเครื่องกล (ปัจจุบันคือคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์) มหาวิทยาลัยเมจิในปี 1965[10][11][12] ท่ามกลางฐานะทางการเงินของครอบครัวที่ขัดสนได้[3][13] แต่ถึงแม้ว่าทาเกชิสามารถเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้วก็ตาม เขายังคงทำงานพิเศษต่าง ๆ เช่น พนักงานชั่วคราวที่ร้านคาเฟ่แจ๊ส พนักงานขับรถแท๊กซี่ และผู้รื้อถอนอาคาร เป็นต้น ทาเกชิไม่สามารถทำงานพิเศษไปด้วยและเรียนไปด้วยได้จึงออกจากมหาวิทยาลัย[10] แต่ต่อมาเขาได้รับใบปริญญาบัตรพิเศษและรางวัลกิตติคุณพิเศษในวันที่ 7 กันยายน 2004 จากการประสบความสำเร็จในอาชีพผู้กำกับภาพยนตร์ที่สามารถคว้ารางวัลสิงโตทองคำมาได้[14] ในปี 1972 เขาได้ทำงานให้กับโรงละครและคลับเปลื้องผ้า "อาซากูซะ โทโยกัง" (มักเรียก แฟรนซ่า) ในอาซากูซะ[2][8] เขาได้พบกับอาจารย์ของเขา เซ็นซาบูโระ ฟูกามิที่นั่นซึ่งทำให้ทาเกชิได้เป็นทาเกชิจนถึงปัจจุบัน[15]
อาชีพตลกและความสำเร็จ
[แก้]ในปี 1974 ทาเกชิได้ตั้งคู่หูตลกมันไซชื่อ "ทู บีท" ที่มาจากจังหวะ (beat) ในดนตรีแจ๊ส[16] ชื่อของสมาชิกทั้งสอง บีท ทาเกชิ และ บีท คิโยชิ ผู้ที่เป็นคนเชิญทาเกชิมาร่วมตั้งวงตลกด้วยกัน[15][17] และการมาถึงของ "มันไซบูม" ในยุค 1980 ที่รายการโทรทัศน์ "THE MANZAI" และ "Rival Daibakushō! (ญี่ปุ่น: ライバル大爆笑!)" เป็นที่นิยมและได้รับเสียงตอบรับที่ดีมาก จากรายการโทรทัศน์ดังกล่าวทำให้ ทู บีท เป็นที่รู้จักมากขึ้นด้วยวิธีและรูปแบบการแสดงมันไซที่ตอบโต้กันด้วยความเร็วสูงและลักษณะเฉพาะของผู้แสดงทั้งสอง[16][17][18] แต่ในขณะเดียวกันการแสดงมันไซของพวกเขาก็ถูกวิพากย์วิจารณ์จากมุกตลกร้าย (ญี่ปุ่น: 残酷ギャグ; โรมาจิ: Zankoku Gyagu) ของพวกเขา เช่น "คนบ้าที่โกรธเพราะคำพูดของนักแสดงมันไซ (ญี่ปุ่น: たかが漫才師の言う事に腹を立てるバカ)" หรือ "ระวังคนขี้เหร่กำลังรอคนบ้ากามอยู่ (ญี่ปุ่น: 気をつけよう、ブスが痴漢を待っている)" เป็นต้น[18][19]
อาชีพการแสดงและชีวิตภายหลัง
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/Takeshi_Kitano_Leone_D%27oro.jpg/137px-Takeshi_Kitano_Leone_D%27oro.jpg)
ภาพยนตร์เรื่องยาวที่โดดเด่นของเขาคือเรื่อง เมอร์รี่คริสต์มาส มิสเตอร์ลอเรนซ์ (อังกฤษ: Merry Christmas, Mr. Lawrence) กำกับโดย นางิซะ โอชิมะ ในปี 1983[20] ในช่วงระยะเวลาที่ทาเกชิได้รับบทเป็นจ่าเก็งโงะ ฮาระ ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง[21] จากคำชวนของผู้กำกับนางิซะ เป็นช่วงที่ ทู บีท กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทาเกชิให้สัมภาษณ์ว่าเขาคิดว่าการแสดงครั้งแรกของเขานั้นไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้น แต่ผู้ชมกลับหัวเราะเขาทั้ง ๆ ที่ตัวละครของเขามีความเคร่งขรึมและลึกลับ ภายหลังทาเกชิจึงรับแต่บทภาพยนตร์ที่ได้แสดงเป็นตัวละครร้ายที่มืดมัวและน่าเกรงขามจนทำให้เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักแสดงที่เล่นบทจริงจังได้[12][21][9]
ในปี 1994 ทาเกชิได้ประสบอุบัติเหตุทางถนนในระหว่างที่เขากำลังขี่จักรยานยนต์ เหล่าแพทย์ต่างบอกว่าเขาอาจจะไม่สามารถแสดงภาพยนตร์ได้อีกแต่อาการของเขากลับดีขึ้น[22] จนในปี 1989 ทาเกชิได้กำกับภาพยนตร์ไตรภาคของตนเป็นครั้งแรกในชื่อ ไวโอเลนท์ คอป (ญี่ปุ่น: その男、凶暴につき; โรมาจิ: Sono Otoko, Kyōbō ni Tsuki; อังกฤษ: Violent Cop) บอยลิงพอยท์ (ญี่ปุ่น: 3-4X10月; โรมาจิ: San-yon Ekkusu Jūkatsu; อังกฤษ: Boiling Point)[23] และโซนาไทน์ (ญี่ปุ่น: ソナチネ; โรมาจิ: Sonachine; อังกฤษ: Sonatine)[24] ตามลำดับ โดยทาเกชิเองก็เป็นผู้แสดงเองในภาพยนตร์ทั้งสามเรื่องที่ตนเป็นผู้กำกับ[21] ในปี 1997 ทาเกชิได้รับการยอมรับและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติหลังเขาสามารถคว้ารางวัลสิงโตทองคำและรางวัลอื่น ๆ อีก 17 รางวัล[25] มาได้จากผลงานการผลิตและการแสดงภาพยนตร์เรื่อง ดอกไม้ไฟแห่งความหวัง (ญี่ปุ่น: 花火; โรมาจิ: Hanabi) โดยรอตเทนโทเมโทส์ได้ระบุว่าเป็นภาพยนตร์ที่มีรีวิวส่วนใหญ่เป็นบวกจาก 96% ของ 24 รีวิวของนักวิจารณ์ภาพยนตร์[26]
ผลงาน
[แก้]ภาพยนตร์
[แก้]กำกับภาพยนตร์
[แก้]- ไวโอเลนท์ คอป (1989)
- บอยลิงพอยท์ (1990)
- A Scene at the Sea (1991)
- โซนาไทน์ (1993)
- Getting Any? (1995)
- Kids Return (1996)
- ดอกไม้ไฟแห่งความหวัง (1997)
- Kikujiro (1999)
- จอมคนยากูซ่า (2000)
- Dolls (2002)
- ซาโตอิจิ ไอ้บอดซามูไร (2003)
- ทาเคชิบ้า 500% (2005)
- Glory to the Filmmaker! (2007)
- Achilles and the Tortoise (2008)
- เส้นทางยากูซ่า 1 (2010)
- เส้นทางยากูซ่า 2 (2012)
- Ryuzo and the Seven Henchmen (2015)
- เส้นทางยากูซ่า 3 (2017)
แสดงนำ
[แก้]- เมอร์รี่คริสต์มาส มิสเตอร์ลอเรนซ์ (1983)
- Kanashii kibun de joke (1985)
- Anego (1988)
- ไวโอเลนท์ คอป (1989)
- บอยลิงพอยท์ (1990)
- โซนาไทน์ (1993)
- Getting Any? (1995)
- เร็วผ่านรก (1995)
- โกนิน (1995)
- ดอกไม้ไฟแห่งความหวัง (1997)
- คิกูจิโระ (1999)
- ทาบู (ภาพยนตร์) (1999)
- เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด (2000)
- ซาโตอิจิ (2003)
- เกมนรก สถาบันพันธุ์โหด (2003)
- โคตรคนกำปั้นสั่งตาย (2004)
- ทาเคชิบ้า 500% (2005)
- The Monster X Strikes Back/Attack the G8 Summit (2008)
- Achilles and the Tortoise (2008)
- เส้นทางยากูซ่า 1 (2010)
- เส้นทางยากูซ่า 2 (2012)
- Mozu (2015)
- While the Women are Sleeping (2016)
- โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ (2017)
- เส้นทางยากูซ่า 3 (2017)
หนังสือ
[แก้]- Gerow, Aaron (2007). Kitano Takeshi. British Film Institute. ISBN 978-1-84457-166-6.
- Abe, Casio (2005). Beat Takeshi vs. Takeshi Kitano. Kaya Press. ISBN 1-885030-40-1.
- Kitano, Takeshi (1988). Asakusa Kid. Japan: Shincho-Sha.
- Kitano, Takeshi (1998). Asakusa Kid. Paris: Motifs. ISBN 2842612795.
- Kitano, Takeshi (2003). Rencontres du Septième Art. Arléa. ISBN 2869596197.
- Kitano, Takeshi (2005). Naissance d'un Gourou. Editions Denoël. ISBN 2207254917.
- Kitano, Takeshi (2008). La Vie en gris et rose. Philippe Picquier. ISBN 978-2809700220.
- Kitano, Takeshi (2012). Boy. Wombat. ISBN 978-2919186136.
วิดีโอเกม
[แก้]- ยากูซ่า 6: เดอะซองออฟไลฟ์ (2016)
รางวัล
[แก้]ทาเกชิได้รับรางวัลสิงโตทองคำในปี 1997 จากผลงานการกำกับภาพยนตร์ของเขา ดอกไม้ไฟแห่งความหวัง (ญี่ปุ่น: 花火; โรมาจิ: Hanabi) และรางวัลอื่น ๆ อีก 5 สาขาในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสสำหรับภาพยนตร์เรื่อง ซาโตอิจิ (ญี่ปุ่น: 座頭市; โรมาจิ: Zatōichi) ในปี 2003
เครื่องอิสริยาภรณ์
[แก้]- 2010 – เครื่องอิสริยาภรณ์วิจิตรศิลป์และวรรณกรรม (ชั้นคอมเมนเดอร์)[27]
- 2016 – เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ (ชั้นออฟีซีเย)[28]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Interviewing Takeshi Kitano". FILMS ON WAX (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-13. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
- ↑ 2.0 2.1 "北野武(ビートたけし)の学歴". yumeijinhensachi.com (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 3.0 3.1 "ทาเคชิ บีต คิตาโนะ: ชายผู้มี "จังหวะ" ชีวิต จากดาวตลก สู่ ผู้กำกับหนังยากูซ่าชั้นครู". The People. 2019-09-23. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "Where to begin with Takeshi Kitano". British Film Institute (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 5.0 5.1 "ビートたけし | プロフィール | ビクターエンタテインメント". ビクターエンタテインメント | Victor Entertainment (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ Sono otoko, kyôbô ni tsuki - IMDb, สืบค้นเมื่อ 2021-12-13
- ↑ "The famous Toyokan, even the name of the historic French quarter". The Asakusa Tourism Federation. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 8.0 8.1 "昔のビートたけしの経歴が凄すぎる!生還した男の半生を見てみた!|エントピ[Entertainment Topics]". エントピ[Entertainment Topics]. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 9.0 9.1 "Interview with Takeshi Beat Kitano". www.filmfestivals.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 10.0 10.1 "北野武の学歴と偏差値:出身校(小学校、中学校、高校、大学)". トレンドニュースどっと東京 (ภาษาญี่ปุ่น). 2020-04-04. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 株式会社ローソンエンタテインメント. "北野武 (キタノタケシ)|プロフィール|HMV&BOOKS online". HMV&BOOKS online (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 12.0 12.1 ""Beat" Takeshi: The Hollywood Flashback Interview" (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "Takeshi Kitano: one original gangster". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). 2010-03-15. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "北野武氏へ明治大学特別卒業認定証ならびに特別功労賞を贈呈". www.meiji.ac.jp. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 15.0 15.1 "ビートたけしの生い立ちから現在まで(2ページ目)". タレント辞書. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 16.0 16.1 "昭和の漫才ブームで好きだった漫才コンビは?". showa-love (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-13. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
- ↑ 17.0 17.1 "ビートたけしとは (ビートタケシとは) [単語記事]". ニコニコ大百科 (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 18.0 18.1 "ビートたけしのツービート時代は放送禁止用語連発の暴走危険ネタで人気に!". こいもうさぎのブログ (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "未完成 ビートたけし". owarainitsuite.blog134.fc2.com. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "北野武". 映画.com (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 21.0 21.1 21.2 "The man is violent: Takeshi Kitano's reinvention on screen". BFI (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "Takeshi Kitano: Silent superstar - CNN.com". edition.cnn.com. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ Boiling Point (1990) (ภาษาอังกฤษ), สืบค้นเมื่อ 2021-12-13
- ↑ Sonatine (1993) (ภาษาอังกฤษ), สืบค้นเมื่อ 2021-12-13
- ↑ Hana-bi - IMDb, สืบค้นเมื่อ 2021-12-13
- ↑ Fireworks (ภาษาอังกฤษ), สืบค้นเมื่อ 2021-12-13
- ↑ "Kitano awarded French arts honor". The Japan Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2010-03-11. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "Meiji University alumnus Takeshi Kitano awarded the Legion of Honor by the French government". www.meiji.ac.jp (ภาษาอังกฤษ). 2016-11-04. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
{{cite web}}
: CS1 maint: url-status (ลิงก์)