Non-coding RNA

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
The roles of non-coding RNAs in the central dogma of molecular biology: Ribonucleoproteins are shown in red, non-coding RNAs in blue.

non-coding RNA (ncRNA) หรือ RNA ที่ไม่มีการแปลรหัส เป็นส่วนหนึ่งของโมเลกุล RNA ที่จะไม่ถูกแปลเป็นโปรตีน DNA ที่เป็นต้นแบบของ RNA ชนิดนี้ มักถูกเรียกว่า "ยีน RNA" ซึ่ง non-coding RNA นี้ มีหลายชนิด ชนิดที่พบมากที่สุดและอาจถือได้ว่าสำคัญที่สุดคือ tranfer RNA (tRNA) และ ribosomal RNA (rRNA) นอกจากนี้ยังรวมถึง RNA ขนาดเล็กอื่นๆ อีกมาก เช่น microRNA, siRNA, piRNA, snoRNA, snRNA, exRNAs, scaRNAs และ ncRNA ขนาดยาว อื่นๆ เช่น Xist และ HOTAIR

ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามนุษย์มี non-coding RNA กี่ชนิดกันแน่ แต่ข้อมูลจากการศึกษาวิจัยทางทรานสคริปโตมและชีวสารสนเทศบ่งชี้ว่าอาจจะมีหลายพันชนิด[1][2][3][4][5][6] ncRNA ชนิดใหม่ๆ ที่ถูกค้นพบหลายชนิดยังไม่ทราบหน้าที่แน่ชัด[7] นอกจากนี้ยังมีโอกาสเป็นไปได้ว่า ncRNA เหล่านี้จำนวนมากอาจจะไม่มีหน้าที่ใดๆ (บางครั้งอาจถูกเรียกว่า RNA ขยะ) โดยอาจจะเป็นผลผลิตจากการถอดรหัสที่ผิดพลาด[8][9]

อ้างอิง[แก้]

  1. Cheng J, Kapranov P, Drenkow J, Dike S, Brubaker S, Patel S, และคณะ (May 2005). "Transcriptional maps of 10 human chromosomes at 5-nucleotide resolution". Science. 308 (5725): 1149–54. Bibcode:2005Sci...308.1149C. doi:10.1126/science.1108625. PMID 15790807.
  2. ENCODE Project Consortium, Birney E, Stamatoyannopoulos JA, Dutta A, Guigó R, Gingeras TR, และคณะ (June 2007). "Identification and analysis of functional elements in 1% of the human genome by the ENCODE pilot project". Nature. 447 (7146): 799–816. Bibcode:2007Natur.447..799B. doi:10.1038/nature05874. PMC 2212820. PMID 17571346.
  3. Washietl S, Pedersen JS, Korbel JO, Stocsits C, Gruber AR, Hackermüller J, และคณะ (June 2007). "Structured RNAs in the ENCODE selected regions of the human genome". Genome Research. 17 (6): 852–64. doi:10.1101/gr.5650707. PMC 1891344. PMID 17568003.
  4. Morris KV, ed. (2012). Non-coding RNAs and Epigenetic Regulation of Gene Expression: Drivers of Natural Selection. Caister Academic Press. ISBN 978-1-904455-94-3.
  5. Shahrouki P, Larsson E (2012). "The non-coding oncogene: a case of missing DNA evidence?". Frontiers in Genetics. 3: 170. doi:10.3389/fgene.2012.00170. PMC 3439828. PMID 22988449.
  6. van Bakel H, Nislow C, Blencowe BJ, Hughes TR (May 2010). Eddy SR, ed. "Most "dark matter" transcripts are associated with known genes". PLoS Biology. 8 (5): e1000371. doi:10.1371/journal.pbio.1000371. PMC 2872640. PMID 20502517.
  7. Hüttenhofer A, Schattner P, Polacek N (May 2005). "Non-coding RNAs: hope or hype?". Trends in Genetics. 21 (5): 289–97. doi:10.1016/j.tig.2005.03.007. PMID 15851066.
  8. Brosius J (May 2005). "Waste not, want not--transcript excess in multicellular eukaryotes". Trends in Genetics. 21 (5): 287–8. doi:10.1016/j.tig.2005.02.014. PMID 15851065.
  9. Palazzo AF, Lee ES (2015). "Non-coding RNA: what is functional and what is junk?". Frontiers in Genetics. 6: 2. doi:10.3389/fgene.2015.00002. PMC 4306305. PMID 25674102.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]