ข้ามไปเนื้อหา

ไวลี อี. ไคโยตี กับโรด รันเนอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไวลี อี. ไคโยตี กับโรด รันเนอร์
ตัวละครใน ลูนีทูนส์/เมอร์รีเมโลดีส์
ปรากฏตัวครั้งแรกFast and Furry-ous (17 กันยายน ค.ศ. 1949)
สร้างโดยชัก โจนส์
ไมเคิล มอลตีส
ให้เสียงโดยไวลี อี. ไคโยตี:
เมล บลองก์ (ค.ศ. 1949–1989)[1]
โจ อะแลสกี (ค.ศ. 1990–2001)[2]
บ็อบ เบอร์เกน (ค.ศ. 1997–1998)[3]
ดี แบรดลีย์ เบเกอร์ (ค.ศ. 2003)[4]
มอริส ลามาร์ช (ค.ศ. 2008)[5]
เจมส์ อาร์โนลด์ เทย์เลอร์ (ค.ศ. 2014)[6]
เจ. พี. คาร์เลียก (ค.ศ. 2015–2020)
เอริก เบาซา (ค.ศ. 2018)
คีท เฟอร์กูสัน (ค.ศ. 2022–2025)
โรด รันเนอร์:
พอล จูเลียน (บันทึกเสียงเก่า; ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน)
เมล บลองก์ (ค.ศ. 1964, 1973–1974, 1978)[7][8]
เจฟฟ์ เบิร์กแมน (ค.ศ. 1990)[9]
โจ อะลาสกี (ค.ศ. 2008)[2]
เอริก เบาซา (ค.ศ. 2018, 2023)
(ดูด้านล่าง)
ข้อมูลในเรื่อง
สายพันธุ์ไวลี อี. ไคโยตี: หมาป่าไคโยตี
โรด รันเนอร์: นกโรดรันเนอร์ใหญ่
เพศผู้ (ทั้งคู่)
ญาติไวลี อี. ไคโยตี: เทค อี. ไคโยตี (ทายาท)
โรด รันเนอร์: เรฟ รันเนอร์ (ทายาท)

ไวลี อี. ไคโยตี (อังกฤษ: Wile E. Coyote) และ โรด รันเนอร์ (อังกฤษ: Road Runner) เป็นตัวละครการ์ตูนสมมติจากซีรีส์ภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันเรื่อง ลูนีทูนส์ และ เมอร์รีเมโลดีส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในคริสต์ศักราช 1949 จากภาพยนตร์สั้นโรงภาพยนตร์เรื่อง Fast and Furry-ous ในภาพยนตร์แต่ละตอน หมาป่าไคโยตี้ที่เจ้าเล่ห์ ปริ้นปร้อน และหิวโหยอยู่ตลอดเวลา มักจะพยายามจับและกินนกโรดรันเนอร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จเลยในเชิงตลกขบขัน[10] แทนที่จะใช้สัญชาตญาณสัตว์ป่าตามธรรมชาติ หมาป่าไคโยตี้กลับเลือกใช้แผนการและอุปกรณ์ที่ซับซ้อนจนเกินจริงเพื่อพยายามจับเหยื่อของมัน ทว่าแผนการเหล่านั้นกลับส่งผลสะท้อนกลับมาทำร้ายตัวเองในลักษณะตลกเจ็บตัวเสมอ โดยสิ่งของและเครื่องมือส่วนใหญ่ที่นำมาใช้นั้น สั่งซื้อผ่านทางไปรษณีย์มาจากบริษัทแอ็กมี (Acme Corporation) และบริษัทอื่น ๆ นิตยสาร ทีวีไกด์ (TV Guide) ได้จัดให้ ไวลี อี. ไคโยตี ติดอยู่ในรายชื่อ "60 ตัวร้ายที่น่ารังเกียจที่สุดตลอดกาล" ในคริสต์ศักราช 2013[11]

ตัวละครเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับวอร์เนอร์บราเธอส์ การ์ตูน (Warner Bros. Cartoons) ในคริสต์ศักราช 1948 โดย ชัก โจนส์ และนักเขียน ไมเคิล มอลตีส โดยมอลตีสยังเป็นผู้กำหนดรูปแบบการผจญภัยของพวกเขาอีกด้วย ตัวละครทั้งสองได้แสดงในภาพยนตร์การ์ตูนสั้นทางโรงภาพยนตร์ที่ฉายต่อเนื่องยาวนาน (โดย 16 ตอนแรกเขียนบทโดยมอลตีส) และการ์ตูนที่สร้างขึ้นสำหรับโทรทัศน์เป็นครั้งคราว เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อล้อเลียนตัวละครแนววิ่งไล่จับอย่าง ทอมกับเจอร์รี่[12] แต่พวกเขากลับได้รับความนิยมอย่างมากในเวลาต่อมา จนถึงคริสต์ศักราช 2014 มีการสร้างการ์ตูนที่มีตัวละครเหล่านี้รวมแล้วกว่า 49 ตอน (รวมถึงภาพยนตร์สั้นรูปแบบคอมพิวเตอร์กราฟิกสามมิติ หรือ CGI จำนวน 4 ตอน) ซึ่งส่วนใหญ่กำกับโดยโจนส์

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Scott, Keith (ตุลาคม 3, 2022). Cartoon Voices of the Golden Age, Vol. 2 (ภาษาอังกฤษ). BearManor Media.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 "Joe Alaskey interview (Tiny Toon Adventures / Looney Tunes / Who Framed Roger Rabbit)". Saturday Morning Rewind. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 20, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 12, 2021. Since 1981, over the past 30 years, I've been doing Bugs, Daffy, and the other characters. I'm the only guy in the talent pool who has played all of the major characters, including... yes, including Wile E. Coyote and the Road Runner, but also Porky. You have to hunt for some of these credits, but I have done them all at one point, Hubie and Bertie, and Henery Hawk, all those characters.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Looney Tunes DVD and Video Guide: VHS: Misc". The Internet Animation Database. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 30, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Voice of Alien Hunter in Duck Dodgers". Behind the Voice Actors. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-11. สืบค้นเมื่อ 2020-08-21.
  5. ↑ "Voice of Wile E. Coyote in Looney Tunes: Cartoon Conductor". Behind the Voice Actors. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-11. สืบค้นเมื่อ 2020-08-21.
  6. ↑ "Scooby Doo & Looney Tunes Cartoon Universe: Adventure". Behind The Voice Actors. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-19. สืบค้นเมื่อ 2019-10-30.
  7. ↑ "Classic Cartoon Greeting Card Records by Buzza-Cardozo". Cartoon Research. พฤษภาคม 19, 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 4, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ ""Bugs Bunny in Storyland": The Good, The Bad & the Bugs". Cartoon Research. มกราคม 7, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 20, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "JEFF BERGMAN Voice Actor Panel – Steel City Con April 2024". YouTube. เมษายน 29, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 12, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Lenburg, Jeff (1999). The Encyclopedia of Animated Cartoons. Checkmark Books. น. 128–129. ISBN 0-8160-3831-7. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 6, 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Bretts, Bruce, Roush, Matt, (March 25, 2013). "Baddies to the Bone: The 60 nastiest villains of all time." TV Guide. pp. 14−15.
  12. ↑ Schneider, Steve (1988). That's All Folks!: The Art of Warner Bros. Animation. New York, New York: Henry Holt and Company. น. 222.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ไวลี_อี._ไคโยตี_กับโรด_รันเนอร์&oldid=13112691"