ไทต์ จังก์ชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โครงสร้างของไทต์ จังก์ชัน
ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล้กตรอนแบบส่องผ่าน ของproximal convoluted tubule จากเนื้อเยื่อไตของหนูที่กำลังขยาย ~55,000x and 80 kV แสดงไทต์ จังก์ชัน เส้นเข้มสามเส้นแสดงโปรตีนที่อยู่หนาแน่น เส้นสีจางแสดงช่องว่างระหว่างเซลล์

ไทต์ จังก์ชัน (อังกฤษ: Tight junction) ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2506 เกิดจากการรวมตัวของเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์สองเซลล์จนสารไม่สามารถผ่านได้ เห็นเป็นรอยสันนูนของอนุภาคโปรตีนหลายชนิด เช่น โซลูนาออกคูเลน (ZO) และซินกลูลิน มีหน้าที่ป้องกันการเคลื่อนที่ของสาร น้ำ หรือตัวถูกละลายผ่านช่องว่างระหว่างเซลล์ ทำให้สะสมสารเหล่านี้ไว้ในเนื้อเยื่อนั้นๆได้ เช่น การสะสมของเหลวในลำไส้ การสะสมปัสสาวะในกระเพาะปัสสาวะ เยื่อหุ้มของอวัยวะเหล่านี้ มีการเชื่อมติดกันแบบไทด์จังก์ชัน ไทด์จังก์ชันนี้พบมากในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดยเฉพาะเยื่อบุผิวของทางเดินอาหาร ผนังหลอดเลือดฝอยในสมองและอัณฑะ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]