โรเมโอและจูเลียต

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โรเมโอและจูเลียต (แก้ความกำกวม)

โรเมโอและจูเลียต
ภาพวาดในปี ค.ศ. 1870 แสดงฉากริมระเบียงอันโด่งดังของบทละครเรื่องนี้
เขียนโดย	วิลเลียม เชกสเปียร์
ตัวละคร	โรเมโอ จูเลียต เคานต์ปารีส เมอร์คิวชิโอ ทีบอลต์ นางนม โรซาไลน์ เบนโวลิโอ บาทหลวงลอเรนซ์
รอบปฐมทัศน์	ค.ศ. 1597
ภาษาต้นฉบับ	ภาษาอังกฤษสมัยใหม่ตอนต้น
ชุดบทละคร	First Quarto
หัวเรื่อง	ความรัก
ประเภท	โศกนาฏกรรมของเชกสเปียร์
ฉากท้องเรื่อง	ประเทศอิตาลี (เวโรนา และ มานตัว)

โศกนาฏกรรมแห่งโรเมโอและจูเลียต (อังกฤษ: The Tragedy of Romeo and Juliet) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า โรเมโอและจูเลียต (อังกฤษ: Romeo and Juliet) เป็นโศกนาฏกรรมที่ประพันธ์โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ ว่าด้วยเรื่องราวความรักระหว่างสองหนุ่มสาวชาวอิตาลีจากตระกูลที่เป็นคู่อริกัน บทละครเรื่องนี้ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเชกสเปียร์ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่ และเป็นหนึ่งในบทละครที่มีการแสดงบ่อยที่สุดเคียงคู่กับเรื่อง แฮมเลต นอกจากนี้ ตัวละครเอกทั้งสองยังได้รับการยกย่องให้เป็นต้นแบบ (archetype) ของคู่รักวัยเยาว์อีกด้วย

โรเมโอและจูเลียต จัดอยู่ในธรรมเนียมของความรักเชิงโศกนาฏกรรมที่มีประวัติย้อนไปไกลถึงยุคโบราณ โครงเรื่องนั้นอิงมาจากนิทานอิตาลีที่เขียนโดย มัตเตโอ บันเดลโล ซึ่งได้รับการแปลเป็นกวีนิพนธ์ในชื่อ The Tragical History of Romeus and Juliet โดย อาเธอร์ บรูค ในปี ค.ศ. 1562 และถูกนำมาเล่าใหม่เป็นความเรียงในชุด Palace of Pleasure โดย วิลเลียม เพนเทอร์ ในปี ค.ศ. 1567 เชกสเปียร์ได้หยิบยืมเนื้อหาจากทั้งสองแหล่งมาอย่างมาก แต่ได้ขยายโครงเรื่องด้วยการพัฒนาตัวละครสมทบจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะ เมอร์คิวชิโอ และ เคานต์ปารีส เชื่อกันว่าบทละครนี้ถูกเขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1591 ถึง 1595 และตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบควอโต (quarto) ในปี ค.ศ. 1597 อย่างไรก็ตาม ข้อความในฉบับพิมพ์ครั้งแรกนั้นมีคุณภาพต่ำ และฉบับต่อ ๆ มาจึงได้มีการแก้ไขเนื้อหาให้ตรงกับต้นฉบับเดิมของเชกสเปียร์มากขึ้น

การใช้โครงสร้างเชิงดราม่าเชิงกวีของเชกสเปียร์ (รวมถึงเทคนิคต่าง ๆ เช่น การสลับระหว่างฉากตลกและโศกนาฏกรรมเพื่อเพิ่มความตึงเครียด การขยายบทตัวละครรอง และเนื้อเรื่องย่อยจำนวนมากเพื่อเสริมรายละเอียด) ได้รับการยกย่องว่าเป็นสัญญาณเริ่มแรกของทักษะการละครอันยอดเยี่ยมของเขา บทละครนี้ยังมีการกำหนดรูปแบบกวีนิพนธ์ที่แตกต่างกันไปตามแต่ละตัวละคร และบางครั้งรูปแบบจะเปลี่ยนไปตามการพัฒนาของตัวละครนั้น ๆ ตัวอย่างเช่น โรเมโอเริ่มมีความเชี่ยวชาญในการแต่งซอนเน็ต (sonnet) มากขึ้นตามเนื้อเรื่องที่ดำเนินไป

โรเมโอและจูเลียต ถูกนำไปดัดแปลงนับครั้งไม่ถ้วนทั้งในรูปแบบละครเวที ภาพยนตร์ ละครเพลง และโอเปร่า ในช่วงสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ บทละครนี้ถูกนำกลับมาทำใหม่และแก้ไขอย่างหนักโดย วิลเลียม ดาเวแนนต์ ส่วนฉบับของ เดวิด การ์ริก ในศตวรรษที่ 18 ก็มีการปรับเปลี่ยนหลายฉาก โดยตัดเนื้อหาที่ในขณะนั้นถือว่าไม่สุภาพออก และในเรื่อง Romeo und Julie ของ เกออร์ก เบ็นดา ได้ตัดเหตุการณ์ส่วนใหญ่ออกและใช้ตอนจบแบบมีความสุข แทนที่การแสดงในศตวรรษที่ 19 รวมถึงฉบับของ ชาร์ลอตต์ คุชแมน ได้นำเนื้อหาต้นฉบับกลับมาใช้และมุ่งเน้นไปที่สัจนิยมที่มากขึ้น ฉบับปี ค.ศ. 1935 ของ จอห์น กีลกัด ยังคงเนื้อหาตามต้นฉบับของเชกสเปียร์ไว้อย่างใกล้ชิด และใช้เครื่องแต่งกายรวมถึงการจัดฉากแบบสมัยเอลิซาเบธเพื่อเสริมอรรถรสทางดราม่า ในศตวรรษที่ 20 จนถึงศตวรรษที่ 21 บทละครนี้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่ฉบับของ จอร์จ คิวคอร์ (1936), ฟรังโก เซฟฟิเรลลี (1968), บาซ เลอร์แมนน์ (1996) ไปจนถึงฉบับของ คาร์โล คาร์เลอิ (2013)

หมายเหตุและอ้างอิง

อ้างอิง

การอ้างอิงทั้งหมดถึงโรเมโอและจูเลียต เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น มาจากฉบับพิมพ์ครั้งที่สองของ Arden Shakespeare (Gibbons, 1980) ซึ่งอิงตามข้อความ Q2 ปี ค.ศ. 1599 โดยมีองค์ประกอบจาก Q1 ปี 1597 ภายใต้ระบบการอ้างอิงซึ่งใช้เลขโรมัน II.ii.33 หมายถึงองก์ที่ 2 ฉากที่ 2 บรรทัดที่ 33 และเลข 0 แทนหมายเลขฉากหมายถึงบทนำขององก์นั้น

แหล่งที่มา

ฉบับพิมพ์ของโรมิโอและจูเลียต

• Gibbons, Brian, บ.ก. (1980). Romeo and Juliet. The Arden Shakespeare, second series. London: Thomson Learning. ISBN 978-1-903436-41-7.
• Levenson, Jill L., บ.ก. (2000). Romeo and Juliet. The Oxford Shakespeare. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-281496-6.
• Spencer, T.J.B., บ.ก. (1967). Romeo and Juliet. The New Penguin Shakespeare. London: Penguin. ISBN 978-0-14-070701-4.

แหล่งข้อมูลทุติยภูมิ

• Appelbaum, Robert (1997). ""Standing to the Wall": The Pressures of Masculinity in Romeo and Juliet". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 48 (38): 251–72. doi:10.2307/2871016. ISSN 0037-3222. JSTOR 2871016.
• Arafay, Mireia (2005). Books in Motion: Adaptation, Adaptability, Authorship. Rodopi. ISBN 978-90-420-1957-7.
• Barranger, Milly S. (2004). Margaret Webster: A Life in the Theatre. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-11390-3.
• Bloom, Harold (1998). Shakespeare: The Invention of the Human. New York: Riverhead Books. ISBN 1-57322-120-1.
• Bly, Mary (2001). "The Legacy of Juliet's Desire in Comedies of the Early 1600s". ใน Alexander, Margaret M. S; Wells, Stanley (บ.ก.). Shakespeare and Sexuality. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 52–71. ISBN 0-521-80475-2.
• Bonnard, Georges A. (1951). "Romeo and Juliet: A Possible Significance?". Review of English Studies. II (5): 319–27. doi:10.1093/res/II.5.319. ISSN 0034-6551.
• Bowling, Lawrence Edward (1949). "The Thematic Framework of Romeo and Juliet". PMLA. Modern Language Association of America. 64 (1): 208–20. doi:10.2307/459678. JSTOR 459678. S2CID 163454145.
• Branam, George C. (1984). "The Genesis of David Garrick's Romeo and Juliet". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 35 (2): 170–79. doi:10.2307/2869925. JSTOR 2869925.
• Brode, Douglas (2001). Shakespeare in the Movies: From the Silent Era to Today. New York: Berkley Boulevard Books. ISBN 0-425-18176-6.
• Buhler, Stephen M. (2007). "Musical Shakespeares: attending to Ophelia, Juliet, and Desdemona". ใน Shaughnessy, Robert (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare and Popular Culture. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 150–74. ISBN 978-0-521-60580-9.
• Collins, Michael (1982). "The Literary Background of Bellini's I Capuleti ed i Montecchi". Journal of the American Musicological Society. 35 (3): 532–38. doi:10.1525/jams.1982.35.3.03a00050.
• Curnow, Robyn (2 November 2010). "Dada Masilo: South African dancer who breaks the rules". CNN. สืบค้นเมื่อ 26 December 2017.
• Dawson, Anthony B. (2002). "International Shakespeare". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 174–93. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Draper, John W. (1939). "Shakespeare's 'Star-Crossed Lovers'". Review of English Studies. os–XV (57): 16–34. doi:10.1093/res/os-XV.57.16.
• Driver, Tom F. (1964). "The Shakespearian Clock: Time and the Vision of Reality in Romeo and Juliet and The Tempest". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 15 (4): 363–70. doi:10.2307/2868094. JSTOR 2868094.
• Edgar, David (1982). The Life and Adventures of Nicholas Nickleby. New York: Dramatists' Play Service. ISBN 0-8222-0817-2.
• Ehren, Christine (3 September 1999). "Sweet Sorrow: Mann-Korman's Romeo and Juliet Closes Sept. 5 at MN's Ordway". Playbill. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2008. สืบค้นเมื่อ 13 August 2008.
• Evans, Bertrand (1950). "The Brevity of Friar Laurence". PMLA. Modern Language Association. 65 (5): 841–65. doi:10.2307/459577. JSTOR 459577. S2CID 163739242.
• Fowler, James (1996). Wells, Stanley (บ.ก.). "Picturing Romeo and Juliet". Shakespeare Survey. Cambridge University Press. 49: 111–29. doi:10.1017/CCOL0521570476.009. ISBN 0-521-57047-6.
• Gay, Penny (2002). "Women and Shakespearean Performance". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 155–73. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Goldberg, Jonathan (1994). "Romeo and Juliet's Open Rs". ใน Goldberg, Jonathan (บ.ก.). Queering the Renaissance. Durham: Duke University Press. pp. 218–35. ISBN 0-8223-1385-5.
• Goyal, Divya (6 December 2013). "Ram Leela box office collections hit massive Rs 100 crore, pulverises prediction". The Financial Express. New Delhi. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 May 2017. สืบค้นเมื่อ 27 December 2017.
• Groves, Beatrice (2007). Texts and Traditions: Religion in Shakespeare, 1592–1604. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-920898-2.
• Halio, Jay (1998). Romeo and Juliet: A Guide to the Play. Westport: Greenwood Press. ISBN 0-313-30089-5.
• Halliday, F.E. (1964). A Shakespeare Companion 1564–1964. Baltimore: Penguin.
• Hetrick, Adam; Gans, Andrew (19 November 2013). "Broadway Revival of Romeo and Juliet, Starring Orlando Bloom and Condola Rashad, Will Close Dec. 8". Playbill. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 December 2017. สืบค้นเมื่อ 26 December 2017.
• Higgins, David H., บ.ก. (1998). The Divine Comedy. Oxford World Classics. แปลโดย Sisson, C. H. Oxford University Press. ISBN 0-19-283502-5.
• Holden, Amanda, บ.ก. (1993). The Viking Opera Guide. London: Viking. ISBN 0-670-81292-7.
• Holland, Peter (2001). "Shakespeare in the Twentieth-Century Theatre". ใน Wells, Stanley; Grazia, Margreta de (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 199–215. ISBN 0-521-65881-0.
• Holland, Peter (2002). "Touring Shakespeare". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 194–211. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Honegger, Thomas (2006). "'Wouldst thou withdraw love's faithful vow?': The negotiation of love in the orchard scene (Romeo and Juliet Act II)". Journal of Historical Pragmatics. 7 (1): 73–88. doi:10.1075/jhp.7.1.04hon.
• Hosley, Richard (1965). Romeo and Juliet. New Haven: Yale University Press.
• Houlihan, Mary (16 May 2004). "Wherefore art thou, Romeo? To make us laugh at Navy Pier". The Second City. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 May 2006. สืบค้นเมื่อ 26 December 2017.
• Howard, Tony (2000). "Shakespeare's Cinematic Offshoots". ใน Jackson, Russell (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Film. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 295–313. ISBN 0-521-63975-1.
• Huebner, Steven (2002). "Roméo et Juliette". Grove Music Online (8th ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.O006772. ISBN 978-1-56159-263-0. แม่แบบ:Grove Music subscription
• "Ram-leela Review Roundup: Critics Hail Film as Best Adaptation of Romeo and Juliet". International Business Times. 15 November 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 November 2017. สืบค้นเมื่อ 27 December 2017.
• Kahn, Coppélia (1977). "Coming of Age in Verona". Modern Language Studies. The Northeast Modern Language Association. 8 (1): 5–22. doi:10.2307/3194631. ISSN 0047-7729. JSTOR 3194631.
• Keeble, N.H. (1980). Romeo and Juliet: Study Notes. York Notes. Longman. ISBN 0-582-78101-9.
• Kennedy, Maev (12 April 2010). "Romeo and Juliet get Twitter treatment". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 27 December 2017.
• "Juliet's Nurse by Lois Leveen". Kirkus Reviews. 30 July 2014. สืบค้นเมื่อ 27 December 2017.
• Lanier, Douglas (2007). "Shakespeare: myth and biographical fiction". ใน Shaughnessy, Robert (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare and Popular Culture. Cambridge University Press. pp. 93–113. ISBN 978-0-521-60580-9.
• Lee, Ashley (14 February 2014). "Romeo and Juliet: Orlando Bloom's Broadway Debut Released in Theaters for Valentine's Day". The Hollywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 March 2016. สืบค้นเมื่อ 27 December 2017.
• Leveen, Lois (28 October 2014). "Romeo and Juliet Has No Balcony". The Atlantic. สืบค้นเมื่อ 30 January 2015.
• Levi, Erik (2002). "Romeo und Julia". Grove Music Online (8th ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.O007781. ISBN 978-1-56159-263-0. แม่แบบ:Grove Music subscription
• Levin, Harry (1960). "Form and Formality in Romeo and Juliet". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 11 (1): 3–11. doi:10.2307/2867423. JSTOR 2867423.
• Lucking, David (2001). "Uncomfortable Time in Romeo And Juliet". English Studies. 82 (2): 115–26. doi:10.1076/enst.82.2.115.9595. S2CID 161825562.
• MacKenzie, Clayton G. (2007). "Love, sex and death in Romeo and Juliet". English Studies. 88 (1): 22–42. doi:10.1080/00138380601042675. S2CID 163788708.
• Marsh, Sarah (26 May 2017). "A plague o' both your houses: error in GCSE exam paper forces apology". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 27 May 2017.
• McKernan, Luke; Terris, Olwen (1994). Walking Shadows: Shakespeare in the National Film and Television Archive. London: British Film Institute. ISBN 0-85170-486-7.
• Marks, Peter (29 September 1997). "Juliet of the Five O'Clock Shadow, and Other Wonders". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 10 November 2008.
• Marsden, Jean I. (2002). "Shakespeare from the Restoration to Garrick". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 21–36. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Menninger, Karl A. (1938). Man Against Himself. New York: Harcourt Brace and Company.
• Meyer, Eve R. (1968). "Measure for Measure: Shakespeare and Music". Music Educators Journal. The National Association for Music Education. 54 (7): 36–38, 139–43. doi:10.2307/3391243. ISSN 0027-4321. JSTOR 3391243. S2CID 144806778.
• Moore, Olin H. (1930). "The Origins of the Legend of Romeo and Juliet in Italy". Speculum. Medieval Academy of America. 5 (3): 264–77. doi:10.2307/2848744. ISSN 0038-7134. JSTOR 2848744. S2CID 154947146.
• Moore, Olin H. (1937). "Bandello and 'Clizia'". Modern Language Notes. Johns Hopkins University Press. 52 (1): 38–44. doi:10.2307/2912314. ISSN 0149-6611. JSTOR 2912314.
• Morrison, Michael A. (2007). "Shakespeare in North America". ใน Shaughnessy, Robert (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare and Popular Culture. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 230–58. ISBN 978-0-521-60580-9.
• Mosel, Tad (1978). Leading Lady: The World and Theatre of Katharine Cornell. Boston: Little, Brown & Co. ISBN 978-0-316-58537-8. OL 4728341M.
• Muir, Edward (1998). Mad Blood Stirring: Vendetta and Factions in Friuli During the Renaissance. Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5849-9.
• Muir, Kenneth (2005). Shakespeare's Tragic Sequence. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-35325-0.
• Munro, Ian (2016). "Performance History". ใน Lupton, Julia Reinhard (บ.ก.). Romeo and Juliet: A Critical Reader. Arden Early Modern Drama Guides. Bloomsbury Publishing. pp. 53–78. ISBN 978-1-4742-1637-1.
• Nestyev, Israel (1960). Prokofiev. Stanford: Stanford University Press.
• Nevo, Ruth (1972). Tragic Form in Shakespeare. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-691-06217-X.
• "Weekender Guide: Shakespeare on The Drive". The New York Times. 19 August 1977. p. 46.
• "balcony". Oxford English Dictionary (Online ed.). Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 24 December 2017. (จำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเป็นสมาชิกสถาบันที่เข้าร่วม.)
• "romeo". Oxford English Dictionary (Online ed.). Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 24 December 2017. (จำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเป็นสมาชิกสถาบันที่เข้าร่วม.)
• Orgel, Stephen (2007). "Shakespeare Illustrated". ใน Shaughnessy, Robert (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare and Popular Culture. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 67–92. doi:10.1017/CCOL9780521844291. ISBN 978-1-139-00152-6 – โดยทาง Cambridge Core.
• Pappe, Ilan (1997). "Post-Zionist Critique on Israel and the Palestinians Part III: Popular Culture" (PDF). Journal of Palestine Studies. University of California Press. 26 (4): 60–69. doi:10.2307/2537907. eISSN 1533-8614. hdl:10871/15239. ISSN 0377-919X. JSTOR 2537907.
• Parker, D.H. (1968). "Light and Dark Imagery in Romeo and Juliet". Queen's Quarterly. 75 (4).
• Pedicord, Harry William (1954). The Theatrical Public in the Time of David Garrick. New York: King's Crown Press.
• Pells, Raquel (26 May 2017). "Capulets and Montagues: UK exam board admit mixing names up in Romeo and Juliet paper". The Independent. สืบค้นเมื่อ 27 May 2017.
• da Porto, Luigi (1831) [first published ป. 1531]. Istoria Novellamente Ritrovata di Due Nobili Amanti (ภาษาอิตาลี). Venice. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 April 2015. สืบค้นเมื่อ 28 December 2015.
• da Porto, Luigi (1868). "The Original Story of Romeo and Juliet". ใน Pace-Sanfelice, G. (บ.ก.). The original story of Romeo and Juliet by Luigi da Porto. From which Shakespeare evidently drew the subject of his drama. Being the Italian text of 1530, and an English translation, together with a critical preface, historical and bibliographical notes and illustrations. แปลโดย Pace-Sanfelice, G. Cambridge: Deighton, Bell, and co. hdl:2027/mdp.39015082232961.
• Potter, Lois (2001). "Shakespeare in the Theatre, 1660–1900". ใน Wells, Stanley; deGrazia Margreta (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 183–98. ISBN 0-521-65881-0.
• Prunster, Nicole, บ.ก. (2000). Romeo and Juliet Before Shakespeare: Four Early Stories of Star-crossed Love. Renaissance and reformation texts in translation. Vol. 8. แปลโดย Prunster, Nicole. Toronto: Centre for Reformation and Renaissance Studies. ISBN 0-7727-2015-0. ISSN 0820-750X.
• Quince, Rohan (2000). Shakespeare in South Africa: Stage Productions During the Apartheid Era. New York: Peter Lang. ISBN 978-0-8204-4061-3.
• Richardson, Hannah (26 May 2017). "GCSE exam error: Board accidentally rewrites Shakespeare". BBC News. สืบค้นเมื่อ 27 May 2017.
• Roberts, Arthur J. (1902). "The Sources of Romeo and Juliet". Modern Language Notes. Johns Hopkins University Press. 17 (2): 41–44. doi:10.2307/2917639. ISSN 0149-6611. JSTOR 2917639.
• Rosenthal, Daniel (2007). BFI Screen Guides: 100 Shakespeare Films. London: British Film Institute. ISBN 978-1-84457-170-3.
• Rubinstein, Frankie (1989). A Dictionary of Shakespeare's Sexual Puns and their Significance (Second ed.). London: Macmillan. ISBN 0-333-48866-0.
• Sabur, Rozina (26 May 2017). "Exam board apologises after error in English GCSE paper which confused characters in Shakespeare's Romeo and Juliet". The Daily Telegraph. สืบค้นเมื่อ 26 May 2017.
• Sanders, Julie (2007). Shakespeare and Music: Afterlives and Borrowings. Cambridge: Polity Press. ISBN 978-0-7456-3297-1.
• Scarci, Manuela (1993–1994). "From Mariotto and Ganozza to Romeo and Giulietta: Metamorphoses of a Renaissance Tale". Scripta Mediterranea. Canadian Institute for Mediterranean Studies. 14–15.
• Schoch, Richard W. (2002). "Pictorial Shakespeare". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 62–63. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Scott, Mark W., บ.ก. (1987). Shakespearean Criticism: Excerpts from the Criticism of William Shakespeare's Plays & Poetry, from the First Published Appraisals to Current Evaluations. Vol. 5. Detroit: Gale Research. ISBN 978-0-8103-6129-4.
• Shapiro, Stephen A. (1964). "Romeo and Juliet: Reversals, Contraries, Transformations, and Ambivalence". College English. National Council of Teachers of English. 25 (7): 498–501. doi:10.2307/373235. JSTOR 373235.
• Siegel, Paul N. (1961). "Christianity and the Religion of Love in Romeo and Juliet". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 12 (4): 371–92. doi:10.2307/2867455. JSTOR 2867455.
• Smallwood, Robert (2002). "Twentieth-century Performance: the Stratford and London companies". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 98–117. ISBN 978-0-521-79711-5.
• Stites, Richard, บ.ก. (1995). Culture and Entertainment in Wartime Russia. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-20949-8.
• Stone, George Winchester Jr (1964). "Romeo and Juliet: The Source of its Modern Stage Career". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 15 (2): 191–206. doi:10.2307/2867891. JSTOR 2867891.
• Swift, Taylor (23 April 2009). "10 Questions for Taylor Swift". Time. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 April 2009. สืบค้นเมื่อ 9 April 2022.
• Symonds, Dominic (2017). "'We're All in This Together': Being Girls and Boys in High School Musical (2006)". ใน Rodosthenous, George (บ.ก.). The Disney Musical on Stage and Screen: Critical Approaches from 'Snow White' to 'Frozen'. Bloomsbury Publishing. pp. 169–84. ISBN 978-1-4742-3419-1.
• Tanselle, G. Thomas (1964). "Time in Romeo and Juliet". Shakespeare Quarterly. Folger Shakespeare Library. 15 (4): 349–61. doi:10.2307/2868092. JSTOR 2868092.
• Tatspaugh, Patricia (2000). "The tragedies of love on film". ใน Jackson, Russell (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Film. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 135–59. ISBN 0-521-63975-1.
• Taylor, Gary (2002). "Shakespeare plays on Renaissance Stages". ใน Wells, Stanley; Stanton, Sarah (บ.ก.). The Cambridge Companion to Shakespeare on Stage. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–20. ISBN 978-0-521-79711-5.
• "Haymarket Theatre". The Times. 31 December 1845. p. 5.
• "The Zeffirelli Way: Revealing Talk by Florentine Director". The Times. No. 54880. London. 19 September 1960. p. 4. Gale Document #CS67985203 – โดยทาง Gale Group.
• Wells, Stanley (2004). Looking for Sex in Shakespeare. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-54039-9.
• Wells, Stanley (2013). An A–Z Guide to Shakespeare (2 ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-174076-3.
• Winn, Steven (24 April 2007). "Michael Smuin: 1938-2007 / Prolific dance director had showy career". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ 14 October 2013.
• Winter, William (1893). The Life and Art of Edwin Booth. London: MacMillan and Co.

แหล่งข้อมูลอื่น

• โรเมโอและจูเลียต ที่ Standard Ebooks
• Romeo and Juliet ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
• Romeo and Juliet เก็บถาวร 10 มกราคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the British Library
• Romeo and Juliet HTML version at MIT
• Romeo and Juliet HTML Annotated Play
• Easy Read Romeo and Juliet Full text with portraits and location drawings to make the play easy to follow from the printed page.
• Romeo and Juliet หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox