โมฮีแกน
โมฮีแกน (Mohegan) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบฝั่งตะวันออกของหุบเขาแม่น้ำเทมส์ ในรัฐคอนเนตทิคัต [1] ชนเผ่านี้ได้รับการรับรองสถานภาพจากรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1994 ปัจจุบันมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองอันคาสวิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต
คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่าโมฮีแกน กับ มาฮิแคน (Mahican) ที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปัจจุบันอาศัยอยู่แถบเมืองสต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐวิสคอนซิน [2][3]
ในช่วงเวลาของการติดต่อกับยุโรป โมฮีแกนและเปโควทเป็นหน่วยชนเผ่าที่รวมกันอาศัยอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐคอนเนตทิคัต แต่โมฮีแกนค่อยๆ แยกตัวเป็นอิสระเมื่อเปโควท ซึ่งมีอำนาจเหนือกว่า สูญเสียการควบคุมอาณาจักรการค้าและกลุ่มบรรณาการของพวกเขา ชื่อเปโควทถูกตั้งให้กับโมฮีแกนโดยชนเผ่าอื่นๆ ทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในที่สุดก็ได้รับการยอมรับโดยพวกเขาเอง
ในปี 1637 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษที่นับถือศาสนาเพียวริตันได้ทำลายหมู่บ้านป้อมปราการหลักที่มิสติค ด้วยความช่วยเหลือของอันคัส ผู้นำของชาวโมฮีแกน ซึ่งเป็นคริสเตียนที่เปลี่ยนมานับถือศาสนา และซากามอร์ วีควอช คุก รวมถึงชาวนารากันเซ็ทในช่วงสงครามเปโควท สิ่งนี้สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของแซสซาคัส ลูกพี่ลูกน้องของอันคัส ใกล้เมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเขาหลบหนีไป โดยมือของชาวโมฮอว์ค ซึ่งเป็นชาติในสมาพันธรัฐอิโรควอยจากทางตะวันตกของแม่น้ำฮัดสัน หลังจากนั้นโมฮีแกนก็กลายเป็นชาติชนเผ่าแยกภายใต้การนำของอันคัส
อันคัสเป็นรูปแบบการสะกดแบบอังกฤษของชื่อวอนคัสในภาษาแอลกอนควิน ซึ่งแปลว่า สุนัขจิ้งจอก ในภาษาอังกฤษ คำว่าโมฮีแกน (ออกเสียง /ˈmoʊhiːɡæn/) แปลในภาษาถิ่นแอลกอนควิน (ภาษาโมฮีแกน-เปโควท) ว่า ผู้คนแห่งหมาป่า
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Mohegan" history, Encyclopædia Britannica, 2007, webpage: EB-Mohegan.
- ↑ "Mohican" (history), Encyclopædia Britannica, 2007, webpage: EB-Mohicans.
- ↑ "Mahican" (history), Encyclopædia Britannica, 2007, webpage: EB-Mahican[ลิงก์เสีย].