โครมาโทกราฟี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
TLC ใช้แยกคลอโรฟิลล์ชนิดต่าง ๆ ออกจากกัน

โครมาโทกราฟี (อังกฤษ: chromatography) เป็นวิธีการทางห้องปฏิบัติการในการแยกสารผสม หลักการโดยทั่วไปคือตัวอย่างสารจะผสมกับตัวทำละลายบนตัวดูดซับ เมื่อสารแต่ละชนิดเคลื่อนที่ด้วยความเร็วต่างกันตามความสามารถในการละลายและความสามารถในการดูดซับของตัวดูดซับ สารจะแยกออกจากกันและปรากฏเป็นสีต่าง ๆ บนตัวดูดซับ[1] โดยวิธีนี้จัดเป็นวิธีการแยกสารเนื้อเดียว

ความสามารถในการดูดซับ ดูดซับดี-->จะขึ้นไปต่ำ ดูดซับน้อย-->จะขึ้นไปได้สูง

ความสามารถในการละลายในตัวทำละลาย ละลายดี-->จะขึ้นไปได้สูง ละลายไม่ดี-->จะขึ้นไปได้ต่ำ

    ระยะทางที่สารเคลื่อนที่

Rf = __________________

    ระยะที่ตัวทำลายลายเคลื่อนที่

ประเภทของโครมาโทกราฟี[แก้]

  • โครมาโทกราฟีแบบกระดาษ (Paper chromatography) มักใช้กระดาษกรองเป็นส่วนอยู่กับที่ (stationary phase)
  • โครมาโทกราฟีแบบชั้นบาง (Thin layer chromatography) ใช้แผ่นแก้ว พลาสติกหรือโลหะทำหน้าที่เป็นส่วนค้ำจุนของส่วนอยู่กับที่ โดยส่วนอยู่กับที่มีลักษณะเป็นชั้นบาง ๆ
  • โครมาโทกราฟีแบบคอลัมน์ (Column chromatography) ส่วนอยู่กับที่จะถูกบรรจุไว้ในท่อแก้ว พลาสติกหรือโลหะ

นอกจากนี้อาจจำแนกประเภทตามชนิดของแรงที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาระหว่างโมเลกุลของสารกับส่วนอยู่กับที่ได้ดังนี้

  • โครมาโทกราฟีแบบแบ่งส่วน (Partition chromatography)
  • โครมาโทกราฟีแบบดูดซับ (Adsorption chromatography)
  • โครมาโทกราฟีแบบแลกเปลี่ยนไอออน (Ion-exchange chromatography)
  • โครมาโทกราฟีแบบแยกตามขนาดโมเลกุล (Molecular sieve chromatography)
  • โครมาโทกราฟีแบบแยกตามความจำเพาะ (Affinity chromatography)

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]