แมวของชเรอดิงเงอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แมวของชเรอดิงเงอร์: วางแมว คนโทพิษ และแหล่งกำเนิดกัมมันตรังสีไว้ในกล่องปิดสนิท หากเครื่องเฝ้าสังเกตภายในกล่องตรวจพบกัมมันตภาพรังสี (คือ อะตอมหนึ่งสลาย) คนโทจะปล่อยยาพิษ ซึ่งจะฆ่าแมว การตีความโคเปนเฮเกนซึ่งกลศาสตร์ควอนตัมแนว่าหลังจากผ่านไประยะหนึ่ง แมวจะทั้งยังมีชีวิตและตายในเวลาเดียวกัน กระนั้น เมื่อบุคคลดูในกล่อง จะเห็นว่าแมวยังมีชีวิตหรือตายไปแล้ว ไม่ใช่ยังมีชีวิตและตาย อย่างนี้ตั้งคำถามว่าเมื่อใดที่หลักการซ้อนทับควอนตัมสิ้นสุดและความเป็นจริงลดลงเป็นความน่าจะเป็นหนึ่งหรืออีกอย่างหนึ่ง

แมวของชเรอดิงเงอร์ (อังกฤษ: Schrödinger's cat) เป็นการทดลองทางความคิด ซึ่งบางทีมีผู้บรรยายว่าเป็นปฏิทรรศน์ คิดค้นโดยนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์ ใน ค.ศ. 1935 การทดลองดังกล่าวแสดงสิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นปัญหาของการตีความโคเปนเฮเกน (Copenhagen interpretation) ซึ่งกลศาสตร์ควอนตัมที่ใช้กับวัตถุในชีวิตประจำวัน โดยฉากนี้เสนอแมวตัวหนึ่งที่อาจทั้งยังมีชีวิตและตายแล้วในเวลาเดียวกัน เป็นสถานะที่เรียก หลักการซ้อนทับควอนตัม (quantum superposition) อันเป็นผลจากการถูกเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ระดับเล็กกว่าอะตอมแบบสุ่มซึ่งอาจเกิดหรือไม่ก็ได้ การทดลองทางความคิดดังกล่าวมักมีการหยิบยกขึ้นมาในการอภิปรายทฤษฎีของการตีความกลศาสตร์ควอนตัม ชเรอดิงเงอร์ประดิษฐ์คำว่า เวอร์ชเรงคุง (ความพัวพัน) ในระหว่างการพัฒนาการทดลองความคิดนี้