แผนโบจินกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แผนโบจินกา
สถานที่มากาตี, ประเทศฟิลิปปินส์ (เฟส 1)
Airspace (เฟส 2)
แลงลีย์, รัฐเวอร์จิเนีย, สหรัฐ (เฟส 3)
วันที่วางแผนสังหารในวันที่ 15–22 มกราคม ค.ศ.1995; ถูกยับยั้งในวันที่ 6–7 มกราคม ค.ศ.1995
เป้าหมายสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 (เฟส 1)
เครื่องบินพาณิชย์ของสหรัฐ (เฟส 2)
ศูนย์บัญชาการสำนักข่าวกรองกลาง (เฟส 3)
ประเภทการระเบิดฆ่าตัวตาย, การระเบิด, การจี้เครื่องบิน
ตาย1 (ระเบิดทดสอบ)
เจ็บ10 (ระเบิดทดสอบ)
ผู้โจมตีอัลกออิดะฮ์

แผนโบจินกา (อาหรับ: بجنكة‎‎) เป็นแผนการโจมตีขนาดใหญ่สามระยะที่วางแผนโดยร็อมซี ยูซุฟ และคอลิด เชค มุฮัมมัด การโจมตีดังกล่าวจะเกี่ยวข้องกับแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 การวางระเบิดสายการบิน 11 แห่ง[1] และผู้โดยสารประมาณ 4,000 คนที่จะบินจากเอเชียไปยังสหรัฐอเมริกา และข้อเสนอของอับดุลฮากิม มุร็อดให้ชนเครื่องบินเข้ากับสำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา ในแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย นอกเหนือไปจากแผนวางระเบิดเครื่องบินหลายลำ[2]

แม้จะมีการวางแผนอย่างระมัดระวังและทักษะของร็อมซี ยูซุฟ แผนโบจินกาถูกขัดขวางหลังถังดับเพลิงเคมีดึงความสนใจของตำรวจฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 6 และ 7 มกราคม พ.ศ. 2539 ยูเซฟติดตั้งระเบิดทดสอบในห้างสรรพสินค้าและโรงภาพยนตร์ ทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายคน และมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคนในเหตุการณ์ คือ ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ใกล้กับระเบิดไนโตรกลีเซอรินบนฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 434 ซึ่งสามารถก่อความเสียหายเพียงพอให้เสียเครื่องบินทั้งลำได้ เงินที่ส่งมาให้แก่ผู้วางแผนนั้นมาจากอัลกออิดะฮ์

อ้างอิง[แก้]

  1. Mazzetti, Mark (November 14, 2009). "Portrait of 9/11 'Jackal' Emerges as He Awaits Trial". New York Times. สืบค้นเมื่อ November 15, 2009.
  2. Lumpkin, John J. "Global Security". Global Security. สืบค้นเมื่อ 2010-11-06.