แชปแมนสติก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แชปแมนสติก (Chapman Stick) หรือ สติก (The Stick) เป็นเครื่องดนตรีไฟฟ้าที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยนายเอมเมต แชปแมน ประมาณช่วงต้นปี 1970 แชปแมนสติก เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย มีตั้งแต่ 8, 10 และ 12 สาย รวมไปถึงแบบมีเฟร็ต (Fret) และไม่มีเฟร็ต (Fretless) ใช้ในการบันทึกเสียงและแสดงดนตรีในฐานะไลน์เมโลดี้ประสานกับไลน์เบส มักนิยมใช้ในการเล่นเพลงแจ๊ซ, ป๊อบ และเพลงโพรเกรซซีพร๊อค ตั้งแต่ปี 1980 จนถึงปัจจุบัน นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้เล่นแชปแมนสติก ได้แก่ Emmett Chapman ผู้คิดค้น, Tony Levin แห่ง King Crimson, Liquid Tension Experiment, Greg Howard และ Bob Culbertson

แชปแมน สติ๊ก ถูกออกแบบมาให้เล่นด้วยวิธีการกดลงไปบนสายตามตำแหน่งโน๊ตบนเฟร็ตด้วยมือทั้งสองข้าง บางครั้งอาจเรียกว่าเป็น Fretboard Tapping Instrument โดยส่วนมากจะแบ่งวิธีการเล่นโดยให้มือขวาอยู่ต่ำเพื่อเล่นไลน์เมโลดี้ หรือคอร์ด ส่วนมือซ้ายอยู่ด้านบนเพื่อเล่นไลน์เบส แชปแมน สติ๊กถูกออกแบบมาให้สามารถเล่นเมโลดี้ คอร์ด และเบสไปพร้อมกันสองมือคล้ายการเล่นเปียโนหรือคีย์บอร์ด