เอ็ม1941 ไรเฟิลจอห์นสัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เอ็ม1941 จอห์นสัน
M1941.jpg
Johnson M1941 Semi-Automatic Rifle with original spike bayonet and leather sheath. The 10-round rotary magazine could be quickly reloaded using two clips of .30 Caliber M2 Ball ammunition.
ชนิด ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ
สัญชาติ สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ 1941–1945
1941–1961 (ทั่วโลก)
ผู้ใช้งาน See Users
สงคราม สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามกลางเมืองจีน
การบุกครองอ่าวหมู
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ Melvin Johnson
ช่วงการออกแบบ 1939
บริษัทผู้ผลิต Johnson Automatics, Inc.
จำนวนที่ผลิต ~70 000 cost per unit $125
แบบอื่น VF-1 (Argentine copy)
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 9.5 ปอนด์ (4.31 กก.)
ความยาว 45.87 นิ้ว (1,165 มม.)
ความยาวลำกล้อง 22 นิ้ว (560 มม.)

กระสุน .30-06 Springfield
7×57mm Mauser (Chilean variant) .270 Winchester
การทำงาน Short-recoil, rotating bolt
ความเร็วปากกระบอก 2,840 ฟุต/วินาที (866 เมตร/วินาที)
ระบบป้อนกระสุน 10 round rotary magazine
ศูนย์เล็ง Adjustable Iron Sights

เอ็ม1941 ไรเฟิลจอหน์สัน เป็นปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติแบบโดยหลักการของแรงถีบสะท้อนกลับแบบสั้นผ่านทางลำกล้องปืนเป็นหลัก(Short recoil operate) ที่ถูกออกแบบโดยเมลวิน จอหน์สัน ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เอ็ม1941 ได้เข้าชิงประกวดแข่งขันที่ไม่ประสบความสำเร็จกับปืนไรเฟิลเอ็ม1