เอ็นเอ็มอี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิวมิวสิกเอกซ์เพรส
โลโก้นิตยสารเอ็นเอ็มอี ตั้งแต่เมษายน 2010
โลโก้นิตยสารเอ็นเอ็มอี ตั้งแต่เมษายน 2010
Editor Mike Williams (June 2012 – present)
บรรณาธิการคนก่อน
  • Krissi Murison (Editor: – June 2012)
  • Luke Lewis (Editor, NME.com: March 2011 –)
  • David Moynihan (Editor, NME.com: – March 2011)
ประเภท นิตยสารดนตรี
นิตยสารราย รายเดือน
ยอดพิมพ์ 15,830 (ABC Jan - Jun 2014)[1]
Print and digital editions.
ยอดจำหน่าย 15,000 (2015) - 250,000 (peak)[2]
วันจำหน่ายฉบับแรก 7 มีนาคม  1952 (1952-03-07)
บริษัท IPC Media – Inspire (Time Inc.)
ประเทศ สหราชอาณาจักร
เมือง ซัดเอิร์ก, ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาษา อังกฤษ
เว็บไซต์ NME.com
หมายเลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร (ISSN) 0028-6362

นิวมิวสิกเอกซ์เพรส (อังกฤษ: The New Musical Express หรือย่อเป็น เอ็นเอ็มอี (อังกฤษ: NME)) เป็นนิตยสารดนตรีในสหราชอาณาจักร ออกเป็นรายสัปดาห์ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1952 นิตยสารมีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวกับดนตรีแนวร็อก อัลเทอร์นาทีฟ และอินดี และเป็นนิตยสารฉบับแรกของสหราชอาณาจักรที่รวมมีชาร์ตซิงเกิลไว้ในฉบับวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 ยุครุ่งเรืองของนิตยสารคือในยุค 1970 โดยเป็นนิตยสารดนตรีของอังกฤษที่ขายดีที่สุดในช่วงนั้น ตั้งแต่ปี 1972-1976 ได้ร่วมใช้การเขียนแบบกอนโซ (Gonzo journalism) ต่อมาเริ่มเขียนงานเกี่ยวกับงานพังก์ร็อก โดยมีนักเขียนอย่างจูลี เบอร์ชิลล์ พอล มอร์ลีย์ โทนี พาร์สันส์ นิตยสารเริ่มจำหน่ายในรูปแบบหนังสือพิมพ์ข่าวดนตรี และค่อย ๆ เปลี่ยนรูปแบบเป็นนิตยสารในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980-1990 และเลิกใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ใน ค.ศ. 1998

อ้างอิง[แก้]

  1. "ABC Certificates and Reports: New Musical Express". Audit Bureau of Circulations. สืบค้นเมื่อ 16 January 2015. 
  2. "An old NME is vanquished". The Economist. July 7, 2015. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.