เอสทีเอส-51-แอล
| STS-51-L | |||||
|---|---|---|---|---|---|
ตราสัญลักษณ์ภารกิจ | |||||
| สถิติภารกิจ | |||||
| ชื่อภารกิจ | STS-51-L | ||||
| ชื่อยานอวกาศ | กระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ | ||||
| เริ่มต้นแผ่นรอง | 39B | ||||
| เริ่มต้นวันที่ | 28 มกราคม ค.ศ. 1986, 16:38:00 UTC | ||||
| ลงจอด | Spacecraft lost (February 3, 1986, 17:12 UTC planned) | ||||
| ระยะเวลาภารกิจ | 73 วินาที (6 วัน 34 นาทีการวางแผน) | ||||
| จำนวนของวงโคจร | ล้มเหลวในการบรรลุวงโคจร (96 แผน) | ||||
| วงสูง | 150 ไมล์ทะเล (280 กม.; 170 ไมล์) (แผน) | ||||
| ระยะทางที่เดินทาง | 29 กิโลเมตร (18 ไมล์) | ||||
| ภาพถ่ายของลูกเรือ | |||||
 | |||||
| Back row (L-R): Ellison Onizuka, Christa McAuliffe, Gregory Jarvis, Judith Resnik. Front row (L-R): Michael J. Smith, Francis "Dick" Scobee, Ronald McNair. | |||||
| ภารกิจที่เกี่ยวข้อง | |||||
| |||||
STS-51-L เป็นโครงการเที่ยวบินของกระสวยอวกาศครั้งที่ 25 โดยใช้กระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ ซึ่งยกออกจาก Launch Complex 39-B เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1986 จากศูนย์อวกาศเคนเนดีในรัฐฟลอริดา เที่ยวบินนี้เป็นครั้งแรกที่พลเรือนที่ไม่ใช่รัฐบาล อาจารย์ Christa McAuliffe ได้ทำการบินบนกระสวยอวกาศ ภารกิจสิ้นสุดในภัยพิบัติด้วยการระเบิดของกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์หลังจากขึ้นสู่ท้องฟ้าได้เพียง 73 วินาที ทำให้ลูกเรือในภารกิจนี้ทั้ง 7 คนเสียชีวิตทั้งหมด คณะกรรมการโรเจอร์ส (Rogers Commission) ขึ้นสอบสวนอุบัติเหตุในครั้งนี้ คณะกรรมการพบว่าวัฒนธรรมองค์กรของนาซาและกระบวนการในการตัดสินใจ เป็นต้นเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น ผู้จัดการทุกคนของนาซาต่างรู้กันมานาน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1977) ว่าการออกแบบ SRB ของผู้รับเหมามอร์ตัน ทิโอโคล มีจุดอ่อนอย่างร้ายแรงที่โอริง แต่พวกเขาไม่สามารถระบุปัญหาลงไปให้ชัดเจนได้ พวกเขายังละเลยคำเตือนจากวิศวกรเกี่ยวกับอันตรายในการปล่อยยานในวันที่มีอากาศเย็น และยังล้มเหลวในการสรุปรายงานทางเทคนิคเพื่อเสนอต่อผู้บริหารระดับสูง คณะกรรมการโรเจอร์ให้คำแนะนำ 9 ข้อแก่องค์การนาซาเพื่อแก้ไขให้เรียบร้อยก่อนจะเริ่มดำเนินโครงการทางอวกาศต่อไปได้
ลูกเรือ[แก้]
| ตำแหน่ง | นักบินอวกาศ | |
|---|---|---|
| ผู้บัญชาการ | Francis R. Scobee Second spaceflight | |
| นักบิน | Michael J. Smith Only spaceflight | |
| ผู้ชำนัญพิเศษภารกิจคนที่ 1 | Ellison S. Onizuka Second spaceflight | |
| ผู้ชำนัญพิเศษภารกิจคนที่ 2 | Judith A. Resnik Second spaceflight | |
| ผู้ชำนัญพิเศษภารกิจคนที่ 3 | Ronald E. McNair Second spaceflight | |
| ผู้ชำนัญพิเศษน้ำหนักบรรทุกคนที่ 1 | Gregory B.Jarvis Only spaceflight | |
| ผู้ชำนัญพิเศษน้ำหนักบรรทุกคนที่ 2 | S. Christa McAuliffe Only spaceflight ผู้ได้รับการคัดเลือกจากโครงการTeacher in Space | |
ลูกเรือสำรอง[แก้]
| ตำแหน่ง | นักบินอวกาศ | |
|---|---|---|
| ผู้ชำนัญพิเศษน้ำหนักบรรทุกคนที่ 1 | L. William Butterworth Hughes Space and Communications | |
| ผู้ชำนัญพิเศษน้ำหนักบรรทุกคนที่ 2[1] | Barbara R. Morgan Teacher in Space | |
| มอร์แกน ถูกเลือกเป็นนักบินอวกาศนาซ่าในปี 1998 และเที่ยวบินSTS-118 ในปี 2007 เป็นภารกิจพิเศษ | ||
ดูเพิ่ม[แก้]
อ้างอิง[แก้]
บทความนี้รวมเอางานสาธารณสมบัติจากองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ
- ↑ "S. Christa Corrigan McAuliffe". Biographical Data. NASA. April 2007. สืบค้นเมื่อ June 13, 2009.
